II CO 179/19

Sąd Najwyższy2019-11-18
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
wyłączenie sędziegobezstronnośćkpksąd najwyższysąd apelacyjnykontakty zawodoweprocedura cywilna

Podsumowanie

Sąd Najwyższy wyłączył sędziów Sądu Apelacyjnego w (...) od rozpoznania sprawy z uwagi na ich bliskie kontakty zawodowe z powódką, jednocześnie odmawiając wyłączenia pozostałych sędziów.

Sąd Najwyższy rozpatrywał wnioski o wyłączenie sędziów od rozpoznania sprawy cywilnej, w której stroną postępowania była pracownica tego sądu. Sąd uwzględnił wnioski sędziów z Wydziału Cywilnego i Wizytacyjnego, uznając, że ich stałe kontakty zawodowe z powódką mogły budzić uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności. Natomiast wnioski pozostałych sędziów zostały oddalone, gdyż sam fakt pracy w tej samej instytucji, która jest duża, nie stanowił wystarczającej podstawy do wyłączenia.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał sprawę dotyczącą żądań sędziów Sądu Apelacyjnego w (...) o wyłączenie od rozpoznania sprawy I ACa (...), w której stroną postępowania była osoba zatrudniona w tym sądzie. Sąd uwzględnił żądania sędziów orzekających w Wydziale Cywilnym oraz Wydziale Wizytacyjnym Sądu Apelacyjnego. Uzasadniono to tym, że stałe kontakty wynikające ze wspólnego zatrudnienia w tym samym wydziale, nawet o charakterze zawodowym, mogły prowadzić do powstania zażyłości, która budziła uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności. Podobnie oceniono sytuację sędziów z Wydziału Wizytacyjnego ze względu na zakres ich zadań i możliwość częstych relacji z pracownikami Wydziału Cywilnego. Sąd uznał, że skoro sami sędziowie dostrzegli podstawy do żądania wyłączenia, to należy się do nich przychylić. Natomiast w odniesieniu do pozostałych sędziów, którzy orzekali w innych wydziałach, Sąd Najwyższy odmówił wyłączenia. Wskazano, że sam fakt pełnienia służby w sądzie, w którym zatrudniona jest strona, nie jest wystarczającą podstawą do wyłączenia, zwłaszcza w dużej instytucji, jaką jest Sąd Apelacyjny, gdzie można zapewnić odpowiedni dystans między pracownikiem a orzekającym sędzią. Orzeczenie wydano na podstawie art. 52 § 1 k.p.c. w zw. z art. 49 k.p.c.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli okoliczności te mogą wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że stałe kontakty zawodowe w ramach tego samego wydziału, nawet o charakterze zawodowym, mogą prowadzić do zażyłości, która budzi uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Odmówiono wyłączenia, gdy sąd jest duży, a kontakty nie są stałe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

częściowe uwzględnienie wniosków o wyłączenie

Strona wygrywająca

sędziowie Sądu Apelacyjnego w (...) z Wydziału Cywilnego i Wizytacyjnego

Strony

NazwaTypRola
Sąd Apelacyjny w (...)instytucjastrona postępowania
Sędziowie Sądu Apelacyjnego w (...)instytucjawnioskodawca o wyłączenie
Sędziowie Sądu Okręgowego w P. (...)instytucjawnioskodawca o wyłączenie
Sędziowie Sądu Okręgowego w Z. (...)instytucjawnioskodawca o wyłączenie

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 49

Kodeks postępowania cywilnego

Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.

k.p.c. art. 52 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 48

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Stałe kontakty zawodowe wynikające ze wspólnego zatrudnienia w tym samym wydziale sądu mogą prowadzić do zażyłości budzącej uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności. Zakres zadań Wydziału Wizytacyjnego i możliwość częstych relacji z pracownikami Wydziału Cywilnego uzasadniają wyłączenie sędziów tego wydziału.

Odrzucone argumenty

Sam fakt pełnienia służby w sądzie, w którym zatrudniona jest strona postępowania, nie stanowi dostatecznej podstawy do wyłączenia sędziego w dużej instytucji. Okoliczność zatrudnienia strony postępowania w Sądzie właściwym do rozpoznania sprawy nie została wskazana w art. 48 k.p.c. jako obligatoryjna podstawa wyłączenia.

Godne uwagi sformułowania

istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie stałe kontakty wynikające z zatrudnienia strony postępowania w tym samym Wydziale, nawet jeśli mowa o kontaktach o charakterze zawodowym, mogą prowadzić do powstania pewnej zażyłości przemawiającej za wyłączeniem Sędziów od rozpoznania sprawy Sam fakt pełnienia służby w ramach Sądu, w którym zatrudniona jest strona postępowania, nie stanowi dostatecznej podstawy do wyłączenia sędziego.

Skład orzekający

Beata Janiszewska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wyłączenia sędziego z uwagi na relacje zawodowe w ramach tej samej instytucji sądowej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy stroną jest pracownik sądu, a wnioski o wyłączenie składają sami sędziowie. Konieczność oceny konkretnych okoliczności budzących wątpliwość co do bezstronności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy procedury cywilnej i wyłączenia sędziego, co jest istotne dla prawników praktyków. Pokazuje, jak sąd interpretuje wątpliwości co do bezstronności w kontekście relacji zawodowych.

Kiedy relacje zawodowe w sądzie mogą prowadzić do wyłączenia sędziego?

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CO 179/19
POSTANOWIENIE
Dnia 18 listopada 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Beata Janiszewska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 18 listopada 2019 r.,
żądań sędziów Sądu Apelacyjnego w (…):
oraz wniosków delegowanych do Sądu Apelacyjnego w (…) Sędziów: Sądu Okręgowego w P. (…) i Sądu Okręgowego w Z. (…)
‎
o wyłączenie od rozpoznania sprawy I ACa (…),
1. wyłącza od rozpoznania sprawy sędziów Sądu Apelacyjnego w (…): (…);
2. w zakresie pozostałych żądań odmawia wyłączenia od rozpoznania sprawy.
UZASADNIENIE
Przywołana w oświadczeniach Sędziów okoliczność zatrudnienia strony postępowania w Sądzie właściwym do rozpoznania sprawy nie została wskazana w art. 48 k.p.c. Jednakże stosownie do art. 49 k.p.c. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Powyższa przesłanka została spełniona w przypadku Sędziów orzekających w Wydziale Cywilnym Sądu Apelacyjnego, bowiem stałe kontakty wynikające z zatrudnienia strony postępowania w tym samym Wydziale, nawet jeśli mowa o kontaktach o charakterze zawodowym, mogą prowadzić do powstania pewnej zażyłości przemawiającej za wyłączeniem Sędziów od rozpoznania sprawy. Te same racje pozostają aktualne w odniesieniu do Sędziów orzekających w Wydziale Wizytacyjnym, a to z uwagi na zakres zadań i możliwość częstych relacji z pracownikami Wydziału Cywilnego. Skoro natomiast Sędziowie ww. Wydziałów sami dostrzegli podstawy do żądania wyłączenia, to żądania te, odniesione do ww. okoliczności wspólnej pracy z powódką, przemawiały za przychyleniem się do tego stanowiska.
Odmiennie kształtuje się ocena żądań pozostałych Sędziów, którzy z racji orzekania w innych Wydziałach nie muszą utrzymywać stałych kontaktów z powódką, a w każdym razie wnioski o bliższych relacjach zawodowych nie wynikają z treści złożonych przez nich, jednobrzmiących oświadczeń. Sam fakt pełnienia służby w ramach Sądu, w którym zatrudniona jest strona postępowania, nie stanowi dostatecznej podstawy do wyłączenia sędziego. Sąd Apelacyjny w (…) zatrudnia kilkudziesięciu sędziów pracujących w kilku Wydziałach. Jest to zatem jednostka na tyle duża, by zagwarantować odpowiedni dystans między jej pracownikiem a sędzią orzekającym w dotyczącej tego pracownika sprawie.
Z podanych wyżej względów na podstawie art. 52 § 1 k.p.c. w zw. z art. 49 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
jw

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę