II CNP 76/11
Podsumowanie
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia, ponieważ nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego z 2010 roku wyłączyła możliwość wnoszenia takich skarg od orzeczeń innych niż wskazane w ustawie.
Halina K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P., które oddalało jej zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w T. Sąd Najwyższy, powołując się na nowelizację Kodeksu postępowania cywilnego z 2010 roku, stwierdził, że skarga taka jest niedopuszczalna od orzeczeń innych niż wskazane w art. 4241 k.p.c. Ponieważ ustawa nie przewidziała przepisów międzyczasowych, a skarga stała się niedopuszczalna z dniem wejścia w życie nowelizacji, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie.
Skarżąca, Halina K., wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 13 listopada 2009 r., które oddalało jej zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 7 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy rozpatrujący sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 marca 2012 r. umorzył postępowanie. Uzasadnienie opierało się na zmianach wprowadzonych ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. nowelizującą Kodeks cywilny, Kodeks postępowania cywilnego oraz Prawo upadłościowe i naprawcze, która weszła w życie 25 września 2010 r. Zgodnie z nowymi przepisami, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje jedynie od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie oraz od postanowień co do istoty sprawy wydanych przez sąd drugiej instancji w określonych postępowaniach nieprocesowych. Ustawa nie zawierała przepisów międzyczasowych, co oznaczało, że od dnia jej wejścia w życie skarga stała się niedopuszczalna od orzeczeń innych niż wskazane w art. 4241 k.p.c., nawet jeśli została wniesiona przed datą wejścia w życie nowelizacji. W związku z tym, że skarga Haliny K. stała się niedopuszczalna, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 355 § 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c., umorzył postępowanie.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, postępowanie wywołane taką skargą podlega umorzeniu.
Uzasadnienie
Nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego z 2010 r. zmieniła katalog orzeczeń, od których przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem, wyłączając możliwość jej wniesienia od innych orzeczeń. Brak przepisów międzyczasowych oznacza bezzwłoczne stosowanie nowego prawa procesowego, co czyni skargę niedopuszczalną od momentu wejścia w życie nowelizacji, nawet jeśli została wniesiona wcześniej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Halina K. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Miasto Gmina T. | instytucja | uczestnik postępowania |
Przepisy (10)
Główne
k.p.c. art. 4241
Kodeks postępowania cywilnego
Określa katalog orzeczeń, od których przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem.
k.p.c. art. 355 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do umorzenia postępowania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 5192
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 11481 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 11511 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 1215 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 4241b
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje możliwość dochodzenia odszkodowania bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia, jeśli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 42412
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego z 2010 r. wyłączyła możliwość wnoszenia skarg o stwierdzenie niezgodności z prawem od orzeczeń innych niż wskazane w ustawie. Brak przepisów międzyczasowych oznacza bezzwłoczne stosowanie nowego prawa procesowego. Skarga stała się niedopuszczalna z dniem wejścia w życie nowelizacji.
Godne uwagi sformułowania
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym... W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego – iż od chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna. Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy.
Skład orzekający
Tadeusz Ereciński
Prezes SN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych w kontekście nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej nowelizacji i stanu prawnego po 25 września 2010 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest istotne dla praktyków prawa procesowego cywilnego ze względu na interpretację przepisów przejściowych po ważnej nowelizacji k.p.c. Dotyczy fundamentalnej kwestii dopuszczalności środka prawnego.
“Nowelizacja k.p.c. zamknęła drogę do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem – Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady przejściowe.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CNP 76/11 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2012 r., skargi Haliny K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 13 listopada 2009 r., w sprawie ze skargi Haliny K. przy uczestnictwie Miasto Gmina T. o wznowienie postępowania umarza postępowanie. Uzasadnienie 2 Skarżąca wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 13 listopada oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 7 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W dniu 22 lica 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241, art. 5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). W wypadku orzeczeń od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 4241b k.p.c.). W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – iż od chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna. Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy. Skoro skarga stała się niedopuszczalna, wydanie orzeczenia jest niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355 3 § 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.; por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie publ., z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 67/10, nie publ., 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10, nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 73/10, nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 76/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., IV CNP 85/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., III CNP 5/10, nie publ.).
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę