II CNP 71/16

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę B. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 20 lipca 2016 r., który oddalił powództwo o naruszenie posiadania lokalu mieszkalnego. Powódka, żona pozwanego, z którą toczy się proces rozwodowy, domagała się dopuszczenia do korzystania z lokalu, którego tytuł prawny przysługiwał pozwanemu. Sąd Okręgowy uznał, że w kontekście konfliktu małżeńskiego i ograniczonej powierzchni lokalu, przywrócenie stanu poprzedniego jest niemożliwe. Sąd Najwyższy, opierając się na utrwalonym orzecznictwie, wskazał, że niezgodność orzeczenia z prawem, uzasadniająca odpowiedzialność odszkodowawczą, musi mieć charakter kwalifikowany (rażące naruszenie prawa). Stwierdził, że wybór przez sąd jednej z możliwych interpretacji przepisów nie stanowi takiego uchybienia. Podkreślił również, że wyrokowanie w sprawach posesoryjnych jest celowe tylko wtedy, gdy istnieje możliwość wykonania orzeczenia. W ocenie Sądu Najwyższego, wykonanie nakazu dopuszczenia do współposiadania w tej konkretnej sytuacji byłoby nierealne, a właściwszym rozwiązaniem jest skorzystanie z innych środków prawnych. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania jako oczywiście bezzasadnej.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający