II CNP 7/16
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu drugiej instancji dotyczącego sprostowania oznaczenia strony w nakazie zapłaty, uznając ją za niedopuszczalną.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem została wniesiona przez E. E. S. przeciwko prawomocnemu postanowieniu Sądu Apelacyjnego, które oddaliło zażalenie na postanowienie o sprostowaniu oznaczenia imienia pozwanej w nakazie zapłaty. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych i konstytucyjnych. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy k.p.c. i utrwalone orzecznictwo, uznał, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje od postanowień formalnych i wpadkowych, takich jak sprostowanie orzeczenia, ponieważ nie kończą one sprawy merytorycznie.
E. E. S. (dawniej T.) wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 20 sierpnia 2015 r. Postanowienie to oddalało zażalenie na wcześniejsze postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 22 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy sprostował w nakazie zapłaty z dnia 29 stycznia 2014 r. oznaczenie imienia pozwanej E. T., wpisując jako pierwsze imię „E." i pozostawiając jako drugie „E1.". Skarżąca podnosiła, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z prawem, wskazując na naruszenie art. 350 § 1 k.p.c., art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 78 Konstytucji RP oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym i stwierdził, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, służącym uzyskaniu prejudykatu do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych od Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 424^1 § 1 k.p.c. i art. 519^2 § 1 k.p.c., skarga taka przysługuje co do zasady od orzeczeń sądu drugiej instancji kończących merytorycznie sprawę. Od innych prawomocnych orzeczeń, w szczególności postanowień formalnych i wpadkowych, skarga nie przysługuje. Dotyczy to również postanowień w przedmiocie sprostowania orzeczenia, które nie kończą sprawy w sposób merytoryczny. W związku z tym Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 424^8 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje od postanowień formalnych i wpadkowych, takich jak postanowienie o sprostowaniu orzeczenia, ponieważ nie kończą one sprawy w sposób merytoryczny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na przepisy k.p.c. (art. 424^1 § 1, art. 519^2 § 1) oraz utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest środkiem nadzwyczajnym służącym zwalczaniu wadliwych orzeczeń kończących sprawę merytorycznie. Postanowienia o charakterze formalnym lub wpadkowym, w tym postanowienia o sprostowaniu, nie spełniają tego kryterium.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Gmina Miasto S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. E. S. (dawniej T.) | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Gmina Miasto S. | instytucja | powódka |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 424 § 1 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa, od jakich orzeczeń przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem.
k.p.c. art. 519 § 2 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa, od jakich orzeczeń przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem.
k.p.c. art. 424 § 8 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 126 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 417 § § 2
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje od postanowień formalnych i wpadkowych, w tym postanowień o sprostowaniu orzeczenia.
Odrzucone argumenty
Zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem (art. 350 § 1 k.p.c., art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 78 Konstytucji RP, art. 176 ust. 1 Konstytucji RP).
Godne uwagi sformułowania
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia. Od innych prawomocnych orzeczeń, w szczególności postanowień formalnych i wpadkowych, skarga nie przysługuje. Postanowienia te nie kończą sprawy w sposób merytoryczny i nie spełniają wymagania z art. 424^1 § 1 k.p.c.
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem od postanowień formalnych i wpadkowych, w tym postanowień o sprostowaniu orzeczenia."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie skarg o stwierdzenie niezgodności z prawem i postanowień o charakterze formalnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące dopuszczalności nadzwyczajnych środków zaskarżenia, co jest cenne dla praktyków prawa cywilnego.
“Kiedy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest niedopuszczalna? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CNP 7/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lipca 2016 r. skargi E. E. S. (dawniej T.) o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) powództwa Gminy Miasto S. przeciwko E. E. T. (obecnie S.) o zapłatę, odrzuca skargę; zasądza od E. E. S. (d. T.) na rzecz Gminy Miasta S. 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł kosztów zastępstwa prawne w postępowaniu skargowym przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE E. E. S. (dawniej T.) wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 20 sierpnia 2015 r. oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 22 czerwca 2015 r., którym sprostowano w nakazie zapłaty z dnia 29 stycznia 2014 r. oznaczenie imienia E. T. w ten sposób, że jako pierwsze imię pozwanej wpisano „E.", a jako drugie pozostawiono „E1.". Skarżąca wskazała, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z prawem, tj. art. 350 § 1 k.p.c., art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 78 Konstytucji RP oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd Najwyższy wskazał, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia. Jej celem jest uzyskanie prejudykatu, umożliwiającego dochodzenie roszczeń odszkodowawczych od Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną wskutek wydania prawomocnego orzeczenia, które narusza prawo (art. 417 1 § 2 k.c.). Uzyskanie prejudykatu stwierdzającego niezgodność orzeczenia z prawem dotyczy, co do zasady, tylko orzeczeń wskazanych w art. 424 1 § 1 k.p.c. i art. 519 2 § 1 k.p.c., czyli orzeczeń sądu drugiej instancji kończących merytorycznie sprawę co do istoty. Od innych prawomocnych orzeczeń, w szczególności postanowień formalnych i wpadkowych, skarga nie przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 2011 r. II BU 6/11, nie publ. oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2010 r. III CNP 32/10, nie publ.; por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2012 r., V CNP 63/11, nie publ.; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2014 r., II CNP 64/13, nie publ. i z 9 października 2013 r., II CNP 34/13, nie publ.). Dotyczy to także postanowień w przedmiocie sprostowania orzeczenia. Postanowienia te nie kończą sprawy w sposób merytoryczny i nie spełniają wymagania z art. 424 1 § 1 k.p.c. Z powyższych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c. O kosztach postanowiono zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. jw
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę