II CNP 33/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wpisu do księgi wieczystej z powodu wniesienia jej po terminie.
Skarżący J. M. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu hipoteki do księgi wieczystej, twierdząc, że dwuletni termin liczy od uprawomocnienia się wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, wskazując, że termin do jej wniesienia wynosi dwa lata od uprawomocnienia się wpisu, a nie od daty późniejszego wyroku dotyczącego zapłaty zabezpieczonej wierzytelności.
Skarżący J. M. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu hipoteki do księgi wieczystej, dokonanej przez Sąd Rejonowy w P. w dniu 5 kwietnia 2013 r. Skargę wniósł w dniu 30 marca 2018 r., argumentując, że dwuletni termin do jej złożenia biegnie od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7 lipca 2016 r. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 424^6 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu powinna być wniesiona w terminie dwóch lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którego dotyczy, a nie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o szkodzie czy od daty późniejszego wyroku. W tej sytuacji, termin do wniesienia skargi upłynął, a jej wniesienie po terminie skutkowało odrzuceniem na podstawie art. 424^8 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy podkreślił również, że termin ten nie podlega przywróceniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisów k.p.c. i ustawy o Prokuratorii Generalnej RP.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Termin dwuletni należy liczyć od dnia uprawomocnienia się wpisu do księgi wieczystej, a nie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o szkodzie lub od daty późniejszego orzeczenia dotyczącego wierzytelności zabezpieczonej wpisem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 424^6 § 1 k.p.c., który jednoznacznie określa początek biegu terminu do wniesienia skargi. Podkreślono, że późniejsze orzeczenia dotyczące wierzytelności nie wpływają na bieg tego terminu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. M. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Skarb Państwa - Prezydent Miasta P. | organ_państwowy | uczestnik |
| Miasto P. | instytucja | uczestnik |
| Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. | spółka | następca prawny uczestnika |
| S. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| P. B. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. B. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej | organ_państwowy | inna strona (koszty) |
Przepisy (14)
Główne
k.p.c. art. 424^6 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu należało wnieść w terminie dwóch lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którego dotyczy, a nie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o szkodzie.
k.p.c. art. 424^8 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga wniesiona po terminie podlega odrzuceniu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 168
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący przywrócenia terminu, który nie ma zastosowania do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
u.SN art. 133 § § 3
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Dotyczy spraw wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie ustawy, dla których właściwa była Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych SN.
u.SN art. 136
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Data wejścia w życie ustawy.
k.p.c. art. 519^2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
k.p.c. art. 520 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy orzekania o kosztach w sprawach, w których strony mają różne interesy.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania kasacyjnego, stosowany przez analogię.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy stosowania przepisów o postępowaniu w sprawach, które nie mają uregulowania.
u.PGRP art. 32 § ust. 3
Ustawa o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy ustalania wysokości kosztów zastępstwa procesowego.
rozp. MS ws. opłat adwokackich art. 5 § pkt 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Określa stawki minimalne opłat adwokackich.
rozp. MS ws. opłat adwokackich art. 10 § ust. 5 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Określa stawki minimalne opłat adwokackich.
rozp. MS ws. opłat adwokackich art. 20
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Dotyczy opłat za czynności adwokackie.
rozp. MS zmieniające rozp. ws. opłat adwokackich art. 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie
Dotyczy zmian w opłatach za czynności adwokackie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona po upływie dwuletniego terminu od uprawomocnienia się wpisu do księgi wieczystej.
Odrzucone argumenty
Termin do wniesienia skargi należy liczyć od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu Apelacyjnego.
Godne uwagi sformułowania
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu została wniesiona w dniu 30 marca 2018 r. nie miały do niej zastosowania przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym dla skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w art. 519² k.p.c., właściwa była Izba Cywilna Sądu Najwyższego. Zgodnie z art. 424⁶ § 1 k.p.c. skargę należało wnieść w terminie dwóch lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którego dotyczy, a nie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o szkodzie. w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż z uwagi na charakter terminu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie podlega on przywróceniu na podstawie art. 168 k.p.c.
Skład orzekający
Władysław Pawlak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja terminu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu do księgi wieczystej oraz brak możliwości przywrócenia tego terminu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju skargi i konkretnego rodzaju wpisu (hipoteka).
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawnego związanego z księgami wieczystymi i terminami procesowymi, co jest istotne dla prawników zajmujących się nieruchomościami i prawem cywilnym.
“Termin na skargę o niezgodność z prawem wpisu do księgi wieczystej: kiedy naprawdę biegnie?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CNP 33/18 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2018 r., skargi J. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 kwietnia 2013 r., dokonanego pod numerem pozycji dziennika (...) w księdze wieczystej pod nr (...) w sprawie z wniosku J. M. przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P., Miasta P., Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. - jako następcy prawnego (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W., S. P., P. B. oraz M. B., 1. odrzuca skargę; 2. zasądza od skarżącego J. M. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł, tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. UZASADNIENIE Wnioskodawca J. M. wniósł w dniu 30 marca 2018 r. (data stempla pocztowego) skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 kwietnia 2013 r., Dz. Kw (...) do księgi wieczystej (...) hipoteki łącznej, obciążającej również nieruchomość zapisaną w księdze wieczystej (...) . W uzasadnieniu wyjaśnił, że dwuletni termin do wniesienia skargi liczy od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I ACa (...) . Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu została wniesiona w dniu 30 marca 2018 r. (k. 15; art. 165 § 2 k.p.c.), co oznacza, że nie miały do niej zastosowania przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2018 r., poz. 5, ze zm.), która weszła w życie w dniu 3 kwietnia 2018 r. (art. 136). Przepis art. 133 § 3 tej ustawy dotyczy tych spraw wszczętych i niezakończonych przed jej wejściem w życie, dla których właściwa była Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Dla skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w art. 519² k.p.c., właściwa była Izba Cywilna Sądu Najwyższego. Zgodnie z art. 424 6 § 1 k.p.c. skargę należało wnieść w terminie dwóch lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którego dotyczy, a nie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o szkodzie. Skoro skarga wnioskodawcy dotyczyła wpisu Sądu Rejonowego do księgi wieczystej, to dla kwestii liczenia terminu do jej wniesienia nie miała znaczenia data wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) w sprawie I ACa (...) , którego przedmiotem było żądanie zapłaty występującego w roli powoda wnioskodawcy przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta P. i Miastu P. należności zabezpieczonej skarżonym wpisem hipoteki łącznej, które zostało oddalone w związku z przyjęciem przez Sądy obu instancji, iż hipoteka zabezpieczająca wierzytelność wygasła z mocy prawa. Ubocznie należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż z uwagi na charakter terminu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie podlega on przywróceniu na podstawie art. 168 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 28/07, OSNC - ZD 2008/3/61, z dnia 7 kwietnia 2010 r., II BU 15/09, z dnia 10 marca 2011 r., II BU 8/10, nie publ.). Z tych przyczyn skargę wnioskodawcy należało odrzucić na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c., a o kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 424 12 k.p.c., art. 398 21 i art. 13 § 2 k.p.c., a ich wysokość została ustalona w oparciu o przepisy art. 99 k.p.c. w zw. z art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 2261, ze zm.) i § 5 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 5 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Dz. U. 2015, poz. 1800, ze zm. w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz. U. 2016, poz. 1668). aj
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI