II CNP 15/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji dotyczącego kosztów procesu nie przysługuje, ponieważ takie orzeczenie nie kończy postępowania w sprawie.
Sąd Najwyższy odrzucił skargę strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w przedmiocie kosztów postępowania. Sąd Najwyższy uznał, że orzeczenie sądu drugiej instancji dotyczące kosztów procesu nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 424¹ § 1 k.p.c., a zatem skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest niedopuszczalna. Właściwym środkiem zaskarżenia orzeczenia o kosztach jest zażalenie.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 5 lipca 2005 r., który dotyczył kosztów zastępstwa procesowego. Pozwany zarzucił, że orzeczenie w przedmiocie kosztów pozostaje w sprzeczności z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 424¹ § 1 k.p.c., stwierdził, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie. Sąd uznał, że orzeczenia rozstrzygające o kosztach procesu, mimo że zapadają po wydaniu orzeczenia co do istoty sprawy, nie są orzeczeniami kończącymi postępowanie w sprawie w rozumieniu przepisów o skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem. Wskazano, że właściwym środkiem zaskarżenia orzeczenia o kosztach jest zażalenie. W związku z tym, skarga pozwanego została odrzucona jako niedopuszczalna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji dotyczącego kosztów procesu, ponieważ takie orzeczenie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie.
Uzasadnienie
Orzeczenie o kosztach procesu, mimo że zapada w ramach postępowania, ma charakter incydentalny i nie kończy postępowania w sprawie w rozumieniu przepisów o skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem. Właściwym środkiem zaskarżenia jest zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Przedsiębiorstwo Budowlane "P.-G." – Zdzisław P., Andrzej P., spółki jawnej | spółka | powód |
| Jan D. właściciel Przedsiębiorstwa Budowlanego "B." | spółka | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 424¹ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Pomocnicze
k.p.c. art. 424¹ § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wyraźnie wynika z niego odrębność rozstrzygnięcia o kosztach w stosunku do orzeczenia kończącego sprawę w instancji.
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Odróżnia orzeczenie o kosztach od orzeczenia co do istoty sprawy. Właściwym środkiem zaskarżenia orzeczenia o kosztach jest zażalenie.
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Katalog zażaleń przewidzianych w tym przepisie, innych niż na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.
k.p.c. art. 394¹ § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Nie ma charakteru orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
k.p.c. art. 398¹ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Nie ma charakteru orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
k.p.c. art. 4248 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 2 § 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenie sądu drugiej instancji dotyczące kosztów procesu nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 424¹ § 1 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Orzeczenie Sądu Apelacyjnego w przedmiocie kosztów postępowania pozostaje w sprzeczności z art. 100 k.p.c. oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 września 2002 r.
Godne uwagi sformułowania
Od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji o kosztach procesu skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia nie przysługuje. Orzeczeniom kończącym postępowania rozstrzygającym co do istoty sprawy należy przeciwstawić orzeczenia rozstrzygające w kwestiach incydentalnych, tj. takie, które pozostają w związku z postępowaniem zmierzającym do rozpoznania żądania, ale ich byt jest samodzielny w tym znaczeniu, że zamykają określony uboczny wątek spawy. Do tej kategorii orzeczeń należy zaliczyć rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów.
Skład orzekający
Tadeusz Domińczyk
sędzia SN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że orzeczenie o kosztach procesu wydane przez sąd drugiej instancji nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, a tym samym nie podlega zaskarżeniu skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem i orzeczeń o kosztach procesu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotną kwestię proceduralną dotyczącą dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem w kontekście kosztów procesu, co jest ważne dla praktyków prawa procesowego.
“Czy można zaskarżyć orzeczenie o kosztach procesu skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Dane finansowe
koszty zastępstwa procesowego: 14 415 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPostanowienie z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05 Od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji o kosztach procesu skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia nie przysługuje. Sędzia SN Tadeusz Domińczyk Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2005 r. skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 5 lipca 2005 r. wydanego w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Budowlanego "P.-G." – Zdzisław P., Andrzej P., spółki jawnej w N.T. przeciwko Janowi D. właścicielowi Przedsiębiorstwa Budowlanego "B." w N.T. o zakazanie nieuczciwej konkurencji, odrzucił skargę. Uzasadnienie W wyroku z dnia 5 lipca 2005 r. Sąd Okręgowy rozstrzygnął o kosztach zastępstwa procesowego, zasądzając od pozwanego na rzecz powodowego Przedsiębiorstwa 14 415 zł, która odpowiada czterokrotnej wysokości stawki minimalnej wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Pozwany zakwestionował to stanowisko w apelacji, ale Sąd Apelacyjny jego zarzutów nie podzielił. W skardze pozwany wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem punktu 2 prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 lipca 2005 r. w przedmiocie „zaskarżonych kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji”. Zarzucił, że orzeczenie tego Sądu pozostaje w sprzeczności z art. 100 k.p.c. oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wyjątkowo, w wypadkach określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga przysługuje także od orzeczenia pierwszoinstancyjnego. (...) Orzeczeniom kończącym postępowania rozstrzygającym co do istoty sprawy należy przeciwstawić orzeczenia rozstrzygające w kwestiach incydentalnych, tj. takie, które pozostają w związku z postępowaniem zmierzającym do rozpoznania żądania, ale ich byt jest samodzielny w tym znaczeniu, że zamykają określony uboczny wątek spawy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Do tej kategorii orzeczeń należy zaliczyć rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów. Odrębność tego rozstrzygnięcia w stosunku do orzeczenia kończącego sprawę w instancji wyraźnie wynika z art. 108 § 1 k.p.c. Podobnie art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. odróżnia orzeczenie o kosztach od orzeczenia co do istoty sprawy. Właściwym środkiem zaskarżenia orzeczenia o kosztach jest zażalenie, mieszczące się w katalogu zażaleń przewidzianym w art. 394 § 1 k.p.c., innych niż na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Nie może być zatem wątpliwości, że także postanowienie o kosztach wydane przez sąd drugiej instancji nie ma charakteru orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 i art. 3981 § 1). W tym kierunku wypowiadał się też Sąd Najwyższy w stanie prawnym obowiązującym przed dniem 6 lutego 2005 r., m.in. w postanowieniach z dnia 20 grudnia 1996 r., I CZ 30/96 (OSNC 1997, nr 3, poz. 34), z dnia 22 stycznia 1997 r., I CKN 48/96 (OSNC 1997, nr 8, poz. 107) oraz z dnia 8 kwietnia 1997 r., I CZ 22/97 (OSNC 1997, nr 10, poz. 147). Przepis art. 4241 § 1 k.p.c. dopuszcza skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie. Nie ma żadnych racji przemawiających za tym, aby wyrażeniu „orzeczenie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie” przypisać inne znaczenie, niż wyżej wskazane. Jeżeli wobec tego prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji rozstrzygające o kosztach nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, to wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności takiego orzeczenia z prawem jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI