II CK 98/04

Powodowe Towarzystwo Naukowe domagało się uchylenia uchwały wspólnoty mieszkaniowej nr 10/2002 z dnia 18 grudnia 2002 r., która ustalała opłaty bieżące na pokrycie kosztów zarządu w formie jednakowej wysokości miesięcznych zaliczek. Towarzystwo argumentowało, że nie korzysta z części budynku, co czyni obciążenie nieusprawiedliwionym. Sąd Rejonowy w Z. uwzględnił powództwo, jednak Sąd Okręgowy w Z., na skutek apelacji pozwanego, zmienił wyrok i oddalił powództwo. Podstawą tego rozstrzygnięcia była wykładnia art. 12 ust. 2 zd. 2 ustawy o własności lokali, zgodnie z którą właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w takim samym stosunku, w jakim uczestniczą w dochodach z tej nieruchomości. Kasacja strony powodowej zarzucała naruszenie art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali przez błędną wykładnię. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, stwierdził, że skarżący poprzez zarzut naruszenia art. 3 ust. 2 ustawy zmierzał do zmiany wysokości swojego udziału w nieruchomości wspólnej. Sąd podkreślił, że pojęcie „nieruchomość wspólna” powstaje z chwilą wyodrębnienia pierwszego lokalu, a udział w niej jest prawem nierozerwalnie związanym z własnością lokalu i nie może być przedmiotem samodzielnego obrotu. Współwłasność nieruchomości wspólnej ma charakter przymusowy i służebny wobec własności lokali. Zakres nieruchomości wspólnej, zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy, obejmuje fragmenty budynku i gruntu, które nie służą wyłącznie do korzystania właścicielowi lokali, a decyzja o tym, co wchodzi w skład nieruchomości wspólnej, zapada w momencie ustanowienia odrębnej własności pierwszego lokalu. W związku z tym, właściciel lokalu nie może skutecznie domagać się zmiany wysokości swojego udziału w nieruchomości wspólnej w postępowaniu o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający