II CK 439/04

Sygn. akt I 1 C 1089/21 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 marca 2022 roku Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja ds. rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Żelewska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G. o zapłatę 1. zasądza od pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G. na rzecz powódki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. kwotę 295,46 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych czterdzieści sześć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 17 kwietnia 2021 roku do dnia zapłaty, 2. zasądza od pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G. na rzecz powódki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. kwotę 137,00 zł (sto trzydzieści siedem złotych) tytułem kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. UZASADNIENIE Powódka (...) sp. z o.o. z siedzib 1 we (...) od pozwanej (...) Kasy O. œciowo-Kredytowej im. F. S. w G. zap 3 aty kwoty 295,46 z 3 wraz z ustawowymi odsetkami za opóŸnienie od dnia 17 kwietnia 2021 roku do dnia zap 3 aty, a tak¿e zas 1 dzenia na swoj 1 rzecz kosztów procesu wed 3 ug norm przepisanych. W uzasadnieniu wskaza 3 a, ¿e dnia 21 marca 2017 roku pozwany zawar 3 z konsumentem umowê po¿yczki (kredytu konsumenckiego) nr (...) . Zgodnie z umow 1 kwota udzielonego kredytu wynios 3 a 21.386,64 z 3 . W chwili zawarcia umowy pozwana pobra 3 a kwotê 3.562,50 z 3 tytu 3 em prowizji. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania wynios 3 a 18,01 %, zaœ ca 3 kowity koszt kredytu 23.064,27 z 3 . W okresie umownym pozwana pobiera 3 a odsetki od ca 3 kowitej kwoty udzielonego kredytu w wysokoœci 24.949,14 z 3 wed 3 ug zmiennej stopy procentowej wynosz 1 cej 9,50 % w skali roku. Zdaniem powódki pozwana bezpodstawnie pobiera 3 a odsetki od poniesionego kosztu prowizji. (...) na stanowisku, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu obejmuje wy 31 cznie tê kwotê, która zosta 3 a faktycznie oddana do swobodnej decyzji konsumenta. Koszty zwi 1 zane z udzieleniem kredytu nie mog 1 stanowiæ ca 3 kowitej kwoty kredytu, nawet wówczas, gdy kredytodawca udziela kredytu przeznaczonego na poniesienie tych kosztów. Dnia 23 lutego 2018 roku dokonano wczeœniejszej ca 3 kowitej sp 3 aty kredytu. Dnia 24 kwietnia 2020 roku powódka zawar 3 a z konsumentem umowê przelewu wierzytelnoœci s 3 u¿ 1 cej konsumentowi przeciwko pozwanemu, o czym zawiadomi 3 pozwan 1 zawiadomieniem oraz wezwaniem z dnia 31 marca 2021 roku do zap 3 aty kwoty dochodzonej pozwem w terminie 14 dni. Pismo dorêczono pozwanej dzieñ póŸniej. Dochodzona kwota obejmuje odsetki od prowizji za okres od dnia udzielenia kredytu do chwili jego sp 3 aty. Roszczenie sta 3 o siê wymagalne z dniem 16 kwietnia 2021 roku, tj. po up 3 ywie 14-dniowego terminu wyznaczonego w wezwaniu do zap 3 aty. (...) roszczenia stanowi 3 art. 410 k.c. w zw. z art. 5 pkt 10 e ustawy o kredycie konsumenckim. (pozew – k. 3-6v.) W sprzeciwie od nakazu zap 3 aty pozwana wnios 3 a o oddalenie powództwa w ca 3 oœci i zas 1 dzenie na swoj 1 rzecz kosztów procesu wed 3 ug norm przepisanych. Pozwana zarzuci 3 a powódce brak legitymacji czynnej, podnosz 1 c, ¿e cesja wierzytelnoœci nie obejmuje roszczeñ z tytu 3 u nienale¿nego œwiadczenia. Zdaniem pozwanej roszczenie g 3 ówne jest niezasadne. Umowa po¿yczki zosta 3 a zawarta na kwotê 28.500,00 z 3 i ca 3 oœæ tych œrodków zosta 3 a wyp 3 acona kredytobiorcy. Od tej kwoty naliczane by 3 y odsetki. Po¿yczkobiorczyni wyrazi 3 a wolê zap 3 aty kosztu prowizji ze œrodków pochodz 1 cych z przedmiotowej po¿yczki. Konsument mia 3 wybór co do sposobu uiszczenia prowizji. Poza tym powódka jako przedsiêbiorca nie mo¿e powo 3 ywaæ siê przy dochodzeniu roszczeñ na prawa konsumenta, które jej samej nie przys 3 uguj 1 . N. ¿nie od powy¿szego roszczenie jest przedawnione, a tak¿e stanowi nadu¿ycie prawa. (sprzeciw – k. 33-41) Stan faktyczny: Dnia 21 marca 2017 roku (...) B. jako konsumentka zawar 3 a z pozwan 1 umowê po¿yczki (kredytu konsumenckiego) nr (...) . Umowa zawarta zosta 3 a na okres od dnia jej zawarcia do dnia 19 marca 2027 roku. W umowie wskazano, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu wynosi 3 a 21.386,64 z 3 i nie obejmuje kredytowanych przez pozwan 1 kosztów po¿yczki. Kwota po¿yczki z uwzglêdnieniem kredytowanych kosztów po¿yczki wynosi 3 a 28.500,00 z 3 . Po¿yczka mia 3 a zostaæ wyp 3 acona na wskazany w umowie rachunek. Koszty zwi 1 zane z zawarciem umowy (...) m.in. prowizja z tytu 3 u udzielenia po¿yczki w kwocie 3.562,50 z 3 . Za cel po¿yczki wskazano dowolny cel konsumpcyjny. (...) kwota do zap 3 aty w dniu zawarcia umowy obliczona zosta 3 a na 44.450,91 z 3 , a Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania obliczona zosta 3 a na 18,01 %. Zgodnie z umow 1 kwota po¿yczki obejmuj 1 ca kredytowane koszty po¿yczki oprocentowana by 3 a wed 3 ug zmiennej stopy procentowej wynosz 1 cej – na dzieñ zawarcia umowy – 9,50 %. Umowa zawarta zosta 3 a na wzorcu umownym nr P/U/ K. /2.9a. (dowód: umowa – k. 13-15) Warunkiem wyp 3 aty po¿yczki – zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 3 Regulaminu by 3 o uiszczenie m.in. prowizji. (dowód: regulamin – k. 51-52) Po¿yczkobiorczyni przed wyp 3 at 1 po¿yczki z 3 o¿y 3 a dyspozycjê wyp 3 aty przelewem z kwoty udzielonego kredytu kwoty 3.562,50 z 3 na pokrycie prowizji (wed 3 ug wzoru R/F/ D. - G. - P. /1.4). (dowód: dyspozycja wyp 3 aty przelewem – k. 53) Pozwana wyp 3 aci 3 a zatem na prowadzony rachunek po¿yczkobiorczyni kwotê 28.500,00 z 3 , jednoczeœnie (o tej samej godzinie 16:26) pobieraj 1 c kwotê prowizji w wysokoœci 3.562,50 z 3 . W efekcie w dniu zawarcia umowy po¿yczki po¿yczkobiorca dysponowa 3 kwot 1 pomniejszon 1 o koszt prowizji. (dowód: zestawienie operacji – k. 49) Dnia 23 lutego 2018 roku po¿yczkobiorczyni dokona 3 a ca 3 kowitej sp 3 aty po¿yczki. (dowód: oœwiadczenie – k. 21) Dnia 18 listopada 2019 roku (...) B. zawar 3 a z powódk 1 umowê przelewu wierzytelnoœci przys 3 uguj 1 cej z ww. umowy, obejmuj 1 c 1 w szczególnoœci wierzytelnoœci o zwrot wszelkich nienale¿nie pobranych op 3 at i kosztów oraz o zwrot kosztów w zwi 1 zku z wczeœniejsz 1 sp 3 at 1 kredytu konsumenckiego oraz ze wszystkimi zwi 1 zanymi z tymi wierzytelnoœciami prawami (m.in. odsetkami za zw 3 okê i opóŸnienie). (dowód: umowa cesji – k. 22-22v.) Pismem z dnia 30 marca 2021 roku powódka wezwa 3 a pozwan 1 do zap 3 aty kwoty 182,64 z 3 tytu 3 em pobranych przez pozwan 1 odsetek od kosztów prowizji w okresie obowi 1 zywania umowy. Z. œlono 14-dniowy termin na zap 3 atê pod rygorem skierowania sprawy na drogê postêpowania s 1 dowego. Wezwanie dorêczono dnia 1 kwietnia 2021 roku. (dowód: wezwanie – k. 24-24v., potwierdzenie nadania – k. 25-26v., wydruk z systemu œledzenia przesy 3 ek – k. 27) Wysokoœæ odsetek od kwoty prowizji za okres obowi 1 zywania umowy (...) 295,46 z 3 . (dowód: zweryfikowane obliczenia – k. 23) (...) ¿y 3 , co nastêpuje: Sprawa rozpoznawana by 3 a wed 3 ug przepisów o postêpowaniu uproszczonym. (...) po rozwa¿eniu wszystkich okolicznoœci sprawy uzna 3 za konieczne rozszerzenie uzasadnienia ponad wyjaœnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa ( art. 5058 § 4 k.p.c. ). P. ¿szy – zasadniczo niesporny – stan faktyczny (...) po rozwa¿eniu ca 3 ego zebranego w niniejszej sprawie materia 3 u dowodowego w postaci dowodów z dokumentów przed 3 o¿onych przez strony. (...) zebrany materia 3 dowodowy (...) nie znalaz 3 podstaw, aby kwestionowaæ autentycznoœæ przedstawionych przez strony dokumentów. Z. ¿yæ bowiem nale¿a 3 o, ¿e ¿adna ze stron nie podnios 3 a w toku niniejszego postêpowania zarzutów co do autentycznoœci tych dokumentów, a nadto wymienione powy¿ej dokumenty zosta 3 y podpisane i nie nosz 1 ¿adnych znamion podrobienia czy przerobienia. Podobnie sytuacja mia 3 a siê do kopii dokumentów, które jako niekwestionowane w ramach swobodnej oceny dowodów uznano za wiarygodne. Dodatkowo, (...) na uwadze, ¿e ¿adna ze stron nie zaprzeczy 3 a, ¿e osoby podpisane pod wy¿ej wskazanymi dokumentami lub ich kopiami nie z 3 o¿y 3 y oœwiadczeñ w nich zawartych. Na wstêpie rozwa¿añ nale¿a 3 o zauwa¿yæ, ¿e w uzasadnieniu wyroku nie ma potrzeby ani obowi 1 zku wyra¿ania szczegó 3 owego stanowiska do wszystkich pogl 1 dów prezentowanych przez strony, o ile nie mia 3 y one istotnego znaczenia dla rozstrzygniêcia sprawy (por. wyrok S 1 du N. ¿szego z dnia 29 paŸdziernika 1998 r. w sprawie II UKN 282/98, Legalis 44600). Dopuszczalne – a w œwietle brzmienia art. 3271 § 2 k.p.c. wrêcz konieczne – jest rozprawienie siê z poszczególnymi zarzutami niejako en bloc, poprzez zaprezentowanie odmiennego zapatrywania w kwestii faktów lub prawa nie pozostawiaj 1 ce przestrzeni dla racjonalnej obrony pozosta 3 ych zarzutów, które – przy uwzglêdnieniu koncepcji s 1 du – staj 1 siê wówczas bezprzedmiotowe (por. uzasadnienie wyroku S 1 du Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie VI ACa 1651/15, Legalis 1733044). P. prawn 1 powództwa stanowi 3 art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 405 k.c. Jak stanowi ten ostatni kto bez podstawy prawnej uzyska 3 korzyœæ maj 1 tkow 1 kosztem innej osoby, obowi 1 zany jest do wydania korzyœci w naturze, a gdyby to nie by 3 o mo¿liwe, do zwrotu jej wartoœci. Przepis ten stosuje siê w szczególnoœci do œwiadczenia nienale¿nego. W pierwszej kolejnoœci rozwa¿yæ nale¿a 3 o zarzut legitymacji procesowej powódki do wytoczenia powództwa w oparciu o przepisy o nienale¿nym œwiadczeniu. Legitymacja procesowa jest przes 3 ank 1 materialnoprawnej skutecznoœci powództwa i oznacza wynikaj 1 ce z przepisów prawa materialnego uprawnienie do wyst 1 pienia w danym procesie w charakterze powoda (legitymacja procesowa czynna) oraz pozwanego (legitymacja procesowa bierna). Legitymacja procesowa jest przy tym pozytywn 1 przes 3 ank 1 jurysdykcyjn 1 , podlegaj 1 c 1 ocenie na podstawie przepisów prawa materialnego, zatem jej ewentualny brak skutkuje oddaleniem powództwa. Legitymacja czynna powódki wynika 3 a z przeniesienia jej w trybie art. 509 § 1 k.c. , zgodnie z którym wierzyciel mo¿e bez zgody d 3 u¿nika przenieœæ wierzytelnoœæ na osobê trzeci 1 (przelew), chyba ¿e sprzeciwia 3 oby siê to ustawie, zastrze¿eniu umownemu albo w 3 aœciwoœci zobowi 1 zania. (...) cesji za skuteczn 1 . (...) bowiem oznaczon 1 wierzytelnoœæ, wyszczególniaj 1 c m.in. „wierzytelnoœæ o zwrot wszelkich nienale¿nie pobranych op 3 at i kosztów”. (...) chybiony jest zarzut pozwanej jakoby przedmiotem umowy cesji (...) wy 31 cznie wierzytelnoœæ z tytu 3 u zwrotu prowizji w zwi 1 zku z wczeœniejsz 1 sp 3 at 1 kredytu. Poza tym treœæ umowy nale¿y wyk 3 adaæ przez pryzmat kryteriów oznaczonych w art. 65 § 2 k.c. Nie by 3 o konieczne, aby podstawa prawna dochodzonego roszczenia wskazana zosta 3 a wprost w umowie. W konsekwencji umowa cesji (...) skutek rozporz 1 dzaj 1 cy, o którym mowa w art. 510 k.c. W tym miejscu wskazaæ nale¿a 3 o, ¿e nie zas 3 ugiwa 3 tak¿e na aprobatê zarzut niedopuszczalnoœci dochodzenia przez powódkê roszczeñ konsumenckich. P. œlenia wymaga, ¿e przelew wierzytelnoœci skutkuje wst 1 pieniem cesjonariusza w ogó 3 uprawnieñ s 3 u¿ 1 cych uprzednio cedentowi. Cesja polega na przejœciu wierzytelnoœci na cesjonariusza, przy czym wierzytelnoœæ ta s 3 u¿y cesjonariuszowi w takim samym zakresie, w jakim przys 3 ugiwa 3 a ona cedentowi. Bez znaczenia pozostaj 1 przy tym indywidualne przymioty cesjonariusza lub jego forma organizacyjno-prawna. W konsekwencji przedsiêbiorca mo¿e na skutek cesji dochodziæ roszczeñ, które powsta 3 y w ramach stosunku konsumenckiego. Przytoczone przez pozwan 1 orzeczenie (...) w sprawie o sygn. akt C-106/17 odnosi siê do materii proceduralnej i korzystania z u 3 atwieñ s 3 u¿ 1 cych konsumentom w sporach przeciwko przedsiêbiorcom w zakresie jurysdykcji krajowej. Roszczenie konsumenta nie materializowa 3 o siê w momencie wezwania do zap 3 aty. W niniejszej sprawie termin przedawnienia odrywa 3 siê od terminu wymagalnoœci roszczenia. (...) ono konsumentowi, ale wymagalnoœæ zale¿a 3 a od wezwania do zap 3 aty ( art. 455 k.c. ). Tak samo niezasadny okaza 3 siê zarzut przedawnienia. Roszczenie z tytu 3 u nienale¿nego œwiadczenia przedawnia siê na zasadach ogólnych – mog 3 o ono byæ dochodzone najwczeœniej z chwil 1 wykonania umowy przez konsumenta – 23 lutego 2018 roku – wskazane roszczenie uleg 3 oby przedawnieniu w dniu 31 grudnia 2024 roku (maj 1 c na uwadze przepisy intertemporalne ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. 2018 poz. 1104). (...) przez (...) N. ¿szego z dnia 25 lutego 2005 roku (sygn. akt II CK 439/04) w powo 3 aniu na pogl 1 d z orzeczenia z dnia 22 marca 2001 roku (V CKN 769/00) nie zmienia tej oceny, albowiem termin przedawnienia roszczenia z tytu 3 u bezpodstawnego wzbogacenia/nienale¿nego œwiadczenia jest ustalany na podstawie przepisów ogólnych, a nie na podstawie przepisów szczególnych reguluj 1 cych dany rodzaj stosunku prawnego uzasadniaj 1 cego œwiadczenie, które okaza 3 o siê nienale¿ne. N. ¿ne œwiadczenie jest samoistn 1 instytucj 1 i termin przedawnienia roszczenia z tego tytu 3 u w braku przepisu szczególnego podlega przepisowi ogólnemu z art. 118 k.c. i nastêpnych. (...) do meritum sprawy konieczne jest odwo 3 anie siê do definicji podstawowych pojêæ zwi 1 zanych z kredytem konsumenckim zawartych w ustawie o kredycie konsumenckim. Umowa zawarta zosta 3 a dnia 21 marca 2017 roku, a zatem pod rz 1 dzami ustawy w brzmieniu obowi 1 zuj 1 cym od dnia 22 wrzeœnia 2016 roku (Dz.U. z 2016 r. poz. 1528 t.j.) Zgodnie z art. 5 pkt 7 tej ustawy ca 3 kowita kwota kredytu stanowi sumê wszystkich œrodków pieniê¿nych, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Dopiero ustaw 1 o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad poœrednikami kredytu hipotecznego i agentami z dnia 23 marca 2017 roku (Dz.U. z 2017 r. poz. 819 zm.) – obowi 1 zuj 1 c 1 od dnia 22 lipca 2017 roku – doprecyzowan 1 powy¿sz 1 definicjê wskazuj 1 c, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj 1 cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt, a w przypadku umów, dla których nie przewidziano tej maksymalnej kwoty, suma wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj 1 cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Natomiast art. 85 ust. 2 ustawy wprowadzaj 1 cej nakazywa 3 , aby do umów o kredyt hipoteczny oraz umów o kredyt konsumencki, zawartych przed dniem wejœcia w ¿ycie ustawy, stosowaæ przepisy dotychczasowe. Punktem wyjœcia dla wyk 3 adni pojêcia „ca 3 kowitej kwoty kredytu” – równie¿ w stanie prawnym obowi 1 zuj 1 cym w dniu zawarcia umowy – jest odwo 3 anie siê do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj 1 cej dyrektywê Rady 87/102/EWG. W orzeczeniu T. S. œci Unii Europejskiej z dnia 26 kwietnia 2016 roku przypomniano, ¿e „w art. 3 lit. h) dyrektywy pojêcie „ca 3 kowitej kwoty do zap 3 aty przez konsumenta” zdefiniowane zosta 3 o jako „suma ca 3 kowitej kwoty kredytu i ca 3 kowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta”. (...) kwota kredytu w rozumieniu art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy (...) nie obejmuje ¿adnych kwot, których przeznaczeniem jest wywi 1 zanie siê ze zobowi 1 zañ podjêtych w ramach odnoœnej umowy o kredyt, takich jak koszty administracyjne, odsetki, op 3 ata za udzielenie kredytu czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponieœæ konsument.” W wyniku szerszych rozwa¿ (...) na stanowisku, ¿e „art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy (...) , a tak¿e pkt I za 31 cznika I do rzeczonej dyrektywy nale¿y interpretowaæ w ten sposób, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu i kwota wyp 3 at okreœlaj 1 ca 3 oœæ kwot udostêpnianych konsumentowi, co wyklucza kwoty powi 1 zane przez kredytodawcê z pokryciem kosztów zwi 1 zanych przez kredytodawcê z udzieleniem odnoœnego kredytu, które to kwoty nie s 1 w rzeczywistoœci wyp 3 acane konsumentowi”. Na pogl 1 d ten powo 3 a 3 siê równie¿ (...) N. ¿szy w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2019 roku w sprawie o sygn. akt I NSK 9/18 (LEX nr 2643248), odnosz 1 c siê do stanu prawnego art. 5 pkt 7 ustawy o kredycie konsumenckim obowi 1 zuj 1 cego w dniu zawarcia umowy (...) przedmiotem niniejszego rozstrzygniêcia, nie mia 3 w 1 tpliwoœci, ¿e „w aktualnym stanie prawnym nie jest dopuszczalne prezentowanie tej samej kwoty (np. op 3 aty przygotowawczej, prowizji, itp.) zarówno w ramach ca 3 kowitej kwoty kredytu, jak i w kosztach kredytu. I to nawet wówczas, gdy sk 3 adniki kosztów kredytu s 1 kredytowane przez kredytodawcê. Za tak 1 tez 1 przemawia wyraŸna treœæ art. 5 pkt 7 u.k.k. („ca 3 kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj 1 cych kredytowanych kosztów kredytu...”)”. Szczególnie wa¿kie jest stwierdzenie (...) N. ¿szego: „Mimo braku wyraŸnego wy 31 czenia w poprzedniej treœci art. 5 pkt 7 u.k.k. „kredytowanych kosztów kredytu” nie oznacza 3 o to, ¿e w poprzednim stanie prawnym praktyka powoda by 3 a dopuszczalna. Innymi s 3 owy, równie¿ na tle poprzedniego brzmienia art. 5 pkt 7 u.k.k. koszty zwi 1 zane z udzieleniem kredytu nie mog 3 y stanowiæ czêœci „ca 3 kowitej kwoty kredytu”, nawet wówczas, gdy kredytodawca udzieli 3 kredytu przeznaczonego na poniesienie tych kosztów. W konsekwencji, „ca 3 kowita kwota kredytu” obejmuje jedynie tê kwotê, która zosta 3 a faktycznie oddana do swobodnej dyspozycji konsumenta”. Na tle powy¿szych rozwa¿añ zmianê definicji ca 3 kowitej kwoty kredytu na gruncie niniejszej sprawy nale¿y traktowaæ jako doprecyzowanie pojêcia. (...) dokonana przez (...) N. ¿szy nie pozostawia w tym zakresie w 1 tpliwoœci. (...) wy¿ej orzeczenie (...) w sprawie C-377/14 stanowi 3 o punkt wyjœcia równie¿ dla rozwa¿añ poczynionych w uzasadnieniu wyroku S 1 du Apelacyjnego w W. z dnia 15 lutego 2017 roku w sprawie VI ACa 560/16 (LEX nr 2279527), w którym uznano, ¿e „na tle art. 5 pkt 7 u.k.k. „ca 3 kowita kwota kredytu” oznacza œrodki faktycznie udostêpnione konsumentowi”, a to oznacza, ¿e w konsekwencji „konsument jest zobowi 1 zany do uiszczenia odsetek naliczanych tylko od œrodków faktycznie udostêpnionych konsumentowi, a wiêc od „ca 3 kowitej kwoty kredytu”. Brak wiêc podstaw do obci 1 ¿ania konsumenta odsetkami od kosztów kredytu, nawet w wypadku udzielenia kredytu w celu sfinansowania tych kosztów”. Równie¿ w orzecznictwie Prezesa UOKiK przyjmowano pogl 1 d, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu (w rozumieniu art. 5 pkt 7 u.k.k. ) nie obejmuje kosztów, które maj 1 byæ pokryte z kapita 3 u kredytu. Wniosek taki wynika z porównania art. 5 pkt 6 u.k.k. oraz art. 5 pkt 7 u.k.k. Pozwala to na unikniêcie dwukrotnego uwzglêdniania kosztów w ca 3 kowitej kwocie do zap 3 aty przez konsumenta zdefiniowanej w art. 5 pkt 8 u.k.k. – (por. m.in. decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 12.03.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 10.05.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr R£O (...) z 21.06.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 9.10.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 30.12.2015 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 8.08.2016 r., decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 28.12.2016 r., publ. www.uokik.gov.pl, a tak¿e pismo Prezesa UOKiK z 20.02.2012 r., (...) 076-118/11/BK, (...) 2012, nr 9.) Omawiane stanowisko znajdowa 3 o poparcie w orzecznictwie (...) (por. np. wyrok (...) z 6.05.2015 r., XVII AmA 5/14, LEX nr 2155798; wyrok (...) z 3.12.2015 r., XVII AmA 124/14, LEX nr 2155537; wyrok (...) z 11.12.2015 r., XVII AmA 125/14, LEX nr 1973757; wyrok (...) z 26.01.2016 r., XVII AmA 165/13, LEX nr 1997815; wyrok (...) z 20.12.2016 r., XVII AmA 53/16, LEX nr 2206139, a tak¿e wyrok SA w Warszawie z 12.12.2016 r., VI ACa 1213/15, LEX nr 2974033) - (zob. T. Czech [w:] Kredyt konsumencki. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2018, art. 5.). W kontekœcie rozwa¿añ dotycz 1 cych definicji „ca 3 kowitej kwoty kredytu” jej zmiana z dniem 22 lipca 2017 roku nie ma znaczenia dla rozstrzygniêcia, skoro zarówno za rz 1 dów wczeœniejszej ustawy jak i obecnej niedozwolone jest wliczanie do „ca 3 kowitej kwoty kredytu” kwot, które nie zosta 3 y wyp 3 acone. Innymi s 3 owy „ca 3 kowita kwota kredytu” obejmuje jedynie kwotê „wyp 3 acon 1 ”. Argumentacja oparta na zmianach definicji ustawowych zawartych w art. 5 ustawy o kredycie konsumenckim jest chybiona równie¿ z innego powodu. Jak (...) N. ¿szy w uchwale z dnia 12 grudnia 2019 roku (III CZP 45/19, OSNC 2020/10/83) w powo 3 aniu na wyrok (...) z dnia 13 listopada 1999 r., w sprawie C-106/89, w którym ten wskaza 3 , ¿e wynikaj 1 ce z dyrektywy zobowi 1 zanie pañstw cz 3 onkowskich do osi 1 gniêcia rezultatu przewidzianego przez dyrektywê, podobnie jak przewidziany na mocy art. 5 Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu na art. 10 WE [a po wejœciu w ¿ycie Traktatu z Lizbony – na art. 4 ust. 3 (...) ]) obowi 1 zek podjêcia wszelkich w 3 aœciwych œrodków ogólnych lub szczególnych w celu zapewnienia wykonania tego zobowi 1 zania, ci 1 ¿y na wszystkich organach pañstw cz 3 onkowskich, w tym, w ramach ich jurysdykcji, równie¿ na s 1 dach. Wynika st 1 d, ¿e stosuj 1 c prawo krajowe, bez wzglêdu na to, czy sporne przepisy zosta 3 y przyjête przed czy po wydaniu dyrektywy, s 1 d krajowy, który musi dokonaæ jej wyk 3 adni, powinien tego dokonaæ, tak dalece jak to tylko mo¿liwe, zgodnie z brzmieniem i celem dyrektywy, po to, by osi 1 gn 1 æ przewidywany przez ni 1 rezultat, i w ten sposób zastosowaæ siê do wymogów przepisu art. 189 akapit trzeci Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu na art. 249 akapit trzeci WE (a po wejœciu w ¿ycie Traktatu z Lizbony – na art. 288 akapit czwarty (...) ). Zasada powszechnego zwi 1 zania wyk 3 adni 1 prawa unijnego dokonan 1 przez (...) wynika z istoty i funkcji postêpowania prejudycjalnego oraz autonomii prawa unijnego wzglêdem prawa krajowego znajduje potwierdzenie w orzecznictwie samego (...) (zob. wyroki: z dnia 27 marca 1980 r., 61/79; z dnia 4 czerwca 2009 r., C-8/08, 10 kwietnia 1984 r., C-14/83, oraz w orzecznictwie (...) N. ¿szego (zob. m. in. wyroki z dnia 10 kwietnia 2019 r., II UK 504/17, z dnia 5 grudnia 2019 r., III PO 7/18, postanowienie sk 3 adu siedmiu (...) N. ¿szego z dnia 2 sierpnia 2018 r., III UZP 4/18, OSNP 2018 nr 12, poz. 165). Z. ¿yæ nale¿a 3 o, i¿ ustawa o kredycie konsumenckim stanowi implementacjê Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj 1 cej dyrektywê 87/102/EWG. Dyrektywa ta dokonuje harmonizacji krajowych przepisów prawnych dotycz 1 cych udzielania kredytu konsumenckiego. Harmonizacja ta ma charakter ca 3 kowity, co oznacza, ¿e pañstwom cz 3 onkowskim nie wolno, co do zasady, wprowadzaæ rozwi 1 zañ odmiennych od przewidzianych dyrektyw 1 , choæby mia 3 y na celu silniejsz 1 ochronê konsumentów (art. 22 ust. 1 oraz motyw 9 preambu 3 y dyrektywy 2008/48/WE). (...) sytuacje, w których sama dyrektywa pozostawia pañstwom cz 3 onkowskim decyzjê co do uregulowania okreœlonej kwestii – zob. w szczególnoœci art. 2 ust. 5 i ust. 6, art. 4 ust. 2 lit. c, art. 5 ust. 6, art. 6 ust. 2, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 5 lit. f, art. 14 ust. 2 i ust. 6, art. 16 ust. 4 dyrektywy 2008/48/WE (por. K. Osajda (red.), Tom VII. Prawa konsumenckie. Komentarz, Warszawa 2019, wyd.2, 2019). Jak wskazuje siê w doktrynie orzeczenie (...) o wyk 3 adni jest wi 1 ¿ 1 ce dla s 1 du, który zwróci 3 siê z pytaniem prejudycjalnym. (...) to nie wynika co prawda z brzmienia art. 267 Traktatu, lecz zosta 3 o to jednoznacznie przes 1 dzone w orzecznictwie (...) (69/85 W. , pkt 13). (...) to obejmuje nie tylko s 1 d, który zwróci 3 siê z pytaniem, lecz tak¿e wszystkie s 1 dy krajowe orzekaj 1 ce w danej sprawie (np. w wy¿szej instancji lub instancji ponownej). Orzeczenie (...) nie ma skutku erga omnes (por. Kornobis-Romanowska Dagmara (red.), £acny Justyna (red.), Wróbel Andrzej (red.), Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Komentarz. Tom III (art. 223-358), WKP 2012). Mimo powy¿szego orzeczenie (...) wywo 3 uje skutki tak¿e poza spraw 1 , w której s 1 d, który zwróci 3 siê z pytaniem prejudycjalnym. Wynika to z zasady efektywnego i jednolitego stosowania prawa unijnego we wszystkich pañstwach cz 3 onkowskich UE. Taka skutecznoœæ orzeczenia (...) jest skutkiem doktryny acte éclairé. Doktryna ta zosta 3 a sformu 3 owana w wyroku TS z dnia 27 marca 1963 28-30/62 w sprawie Da C. en S. N. , J. M. , NV, H. - H. NV v. N. A. ), którym wskazano, ¿e: „obowi 1 zek na 3 o¿ony przez art. 177 [obecnie art. 267 (...) ] akapit trzeci Traktatu o EWG na s 1 dy krajowe, których orzeczenia nie podlegaj 1 zaskar¿eniu wed 3 ug prawa wewnêtrznego, mo¿e byæ pozbawiony celowoœci z racji mocy wi 1 ¿ 1 cej wyk 3 adni dokonanej przez (...) na mocy art. 177 w przypadku, gdy podniesione pytanie jest materialnie identyczne z pytaniem, które stanowi 3 o ju¿ przedmiot orzeczenia wydanego w trybie prejudycjalnym w podobnym przypadku. (...) w ramach art. 177, podejmuje siê wywnioskowaæ o znaczeniu norm wspólnotowych z brzmienia i ducha Traktatu, zastosowanie tak zinterpretowanych norm nale¿y natomiast do sêdziego krajowego. Art. 177 pozwala zawsze s 1 dowi krajowemu, jeœli uzna to za stosowne, na ponowne zadawanie pytañ w kwestii wyk 3 adni, nawet jeœli by 3 y one ju¿ przedmiotem orzeczenie prejudycjalnego w podobnej sprawie”. Z kolei w wyroku z dnia 6 paŸdziernika 1982 w sprawie C-283/81 S. (...) i L. di G. S. v. M. della S. , [1982] (...) wynika doktryna acte clair. W orzeczeniu tym TS orzek 3 , ¿e „art. 177 [obecnie art. 267] akapit trzeci Traktatu EWG powinien byæ interpretowany w ten sposób, ¿e s 1 d, którego orzeczenia nie podlegaj 1 zaskar¿eniu wed 3 ug prawa wewnêtrznego, jest zobowi 1 zany – w przypadku gdy powstaje przed nim pytanie dotycz 1 ce prawa wspólnotowego – do spe 3 nienia swojego obowi 1 zku przed 3 o¿enia pytania, chyba ¿e stwierdzi 3 on, ¿e podniesione pytanie nie jest istotne dla sprawy lub ¿e dany przepis prawa wspólnotowego stanowi 3 ju¿ przedmiot wyk 3 adni przez (...) lub, ¿e prawid 3 owe stosowanie prawa wspólnotowego jest tak oczywiste, ¿e nie pozostawia ono miejsca na jakiekolwiek racjonalne w 1 tpliwoœci; istnienie takiej ewentualnoœci nale¿y oceniaæ z uwzglêdnieniem cech charakterystycznych prawa wspólnotowego i szczególnych trudnoœci, jakie sprawia jego wyk 3 adnia oraz niebezpieczeñstwo rozbie¿noœci w orzecznictwie wewn 1 trz Wspólnoty”. Ze sformu 3 owanej w powy¿szych orzeczeniach zasady efektywnego i jednolitego stosowania prawa unijnego we wszystkich pañstwach cz 3 onkowskich UE wynika, ¿e interpretacja dokonana przez (...) winna byæ stosowana przez s 1 dy krajowe. W œwietle powy¿szego nale¿a 3 o uznaæ, ¿e wyk 3 adnia przepisów ustawy o kredycie konsumenckim, w tym w szczególnoœci definicji „ca 3 kowitej kwoty kredytu” dokonywana powinna byæ przez pryzmat wyk 3 adni dokonanej przez (...) w powo 3 anym wy¿ej wyroku w sprawie C-377/14. Jak (...) N. ¿szy w powo 3 anej wy¿ej uchwale: orzeczenie (...) , wi 1 ¿e s 1 dy krajowe, skoro wydanie przez s 1 d krajowy orzeczenia z oczywistym naruszeniem wyroku (...) mo¿e stanowiæ podstawê odpowiedzialnoœci pañstwa cz 3 onkowskiego za szkody wyrz 1 dzone jednostkom wskutek naruszenia prawa wspólnotowego (zobacz np. wyrok ETS z 30 wrzeœnia 2003 r., w sprawie C-224/01 K. , pkt 56 i 57). Tak samo nale¿y podejœæ w przypadku zignorowania przez s 1 d krajowy wyk 3 adni dyrektywy w sytuacji, gdyby przedmiot pytania prejudycjalnego by 3 identyczny. W niniejszej sprawie wskazano w umowie, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu wynosi 3 a 21.386,64 z 3 i tak ustalona nie obejmowa 3 a kredytowanych kosztów kredytu. Natomiast kwota po¿yczki z uwzglêdnieniem kredytowanych kosztów kredytu, tj. m.in. prowizji w kwocie 3.562,00 z 3 wynosi 3 a 28.500,00 z 3 . Ten powszechnie stosowany zabieg wprowadza w b 31 d konsumenta co do rzeczywistej kwoty udzielonej mu po¿yczki. Jest równie¿ niepoprawny z jêzykowego punktu widzenia, albowiem ca 3 kowita kwota po¿yczki obejmuje ca 3 oœæ kwot udostêpnionych konsumentowi, co oznacza, ¿e „kwota po¿yczki” nie mo¿e stanowiæ kwoty wy¿szej ni¿ kwota „ca 3 kowita”. (...) kwota po¿yczki, o czym by 3 a ju¿ mowa, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oznacza wy 31 cznie te œrodki, które zosta 3 y wyp 3 acone konsumentowi (tzw. kwota na rêkê) i pozostawione do jego swobodnej dyspozycji. W ¿adnym razie kwota 28.500,00 z 3 nie zosta 3 a pozostawiona w ca 3 oœci do swobodnej dyspozycji konsumenta. Wynika to wprost z powy¿szych rozwa¿añ dotycz 1 cych ca 3 kowitej kwoty kredytu. Poza tym zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 3 Regulaminu, stanowi 1 cego integraln 1 czêœæ umowy: „ (...) po¿yczki/kredytu nastêpuje po zap 3 acie nale¿nych prowizji i op 3 at”. Zatem chronologicznie – co wynika wprost z zapisów umownych – wyp 3 ata po¿yczki nie mog 3 a nast 1 piæ przed zap 3 at 1 prowizji. Oczywistym jest, ¿e bez z 3 o¿enia dyspozycji wyp 3 aty przelewem kwoty 3.562,50 z 3 na pokrycie prowizji zwi 1 zanej z zawarciem umowy, nie zosta 3 aby ona zawarta. C. œæ ta stanowi 3 a element procedury udzielenia po¿yczki. Dokument ten (vide: k. 53) nale¿y traktowaæ jako integraln 1 czêœæ umowy, celowo wyprowadzon 1 z niej, aby stworzyæ pozór swobodnego dysponowania przez konsumenta kwot 1 po¿yczki. Próba obejœcia opisanych wy¿ej zakazów pobierania odsetek od skredytowanych kosztów kredytu nie mog 3 a okazaæ siê skuteczna. Pozwana konstruuj 1 c wzorzec umowny niew 1 tpliwie zdawa 3 a sobie sprawê z aktualnego orzecznictwa, a wskazanego powy¿ej. Nie do pogodzenia z zasadami logicznego rozumowania by 3 oby uznanie, ¿e powódka postawi 3 a do dyspozycji konsumenta kwotê po¿yczki w wysokoœci 28.500,00 z 3 (wskazuj 1 c tym samym, ¿e ca 3 kowita kwota kredytu wynosi 21.386,64 z 3 ), a nastêpnie konsument zupe 3 nie dobrowolnie zleci 3 zap 3 atê prowizji z uzyskanych œrodków. Chybione zatem pozostaj 1 twierdzenia pozwanej, ¿e wyp 3 aci 3 a konsumentowi (pozostawi 3 a do swobodnej dyspozycji) kwotê 28.500,00 z 3 bez wczeœniejszej zap 3 aty prowizji, licz 1 c, ¿e konsument wywi 1 ¿e siê ze swojego obowi 1 zku. Innymi s 3 owy skoro warunkiem wyp 3 aty po¿yczki by 3 o uiszczenie prowizji, to oczywistym jest, ¿e œrodki te pochodzi 3 y z tej po¿yczki. Konsument nie otrzyma 3 by po¿yczki, gdyby nie z 3 o¿y 3 oœwiadczenia o potr 1 ceniu z niej kwoty po¿yczki. Oznacza to, ¿e czêœæ kwoty po¿yczki przeznaczona zosta 3 a faktycznie na skredytowanie prowizji. W umowie wskazano zreszt 1 wprost, ¿e koszty kredytu, tj. prowizja zostaje skredytowana przez kredytodawcê. Nawet bez wskazania tego wprost, nie mia 3 oby to znaczenia, skoro faktycznie w powsta 3 ym stosunku prawnym takie zdarzenie mia 3 o miejsce. (...) jest zauwa¿enie, ¿e nie istnia 3 aby realna ró¿nica pomiêdzy umownym sformu 3 owaniem, zgodnie z którym czêœæ wyp 3 aconej kwoty kredytu przeznaczona jest na sfinansowanie kosztów po¿yczki (w tym przypadku prowizji), a sytuacj 1 , w której oznacza siê cel umowy jako dowolny, jednak konsument faktycznie ponosi ten koszt z wyp 3 aconej kwoty po¿yczki. Zatem chybiony jest pogl 1 d, ¿e przepisy nie wymagaj 1 , aby wyp 3 ata nast 1 pi 3 a do r 1 k konsumenta, a to ze wzglêdów ju¿ wskazanych powy¿ej. Nie przeczy temu równie¿ wykaz operacji na rachunku konsumenta. Wynika z niego wprost, ¿e pozwana wyp 3 aci 3 a kwotê pomniejszon 1 o kwotê prowizji. Wytworzenie operacji ksiêgowych, z których wynika, ¿e w tej samej dacie oraz godzinie wyp 3 aca siê kwotê kredytu w wysokoœci 28.500,00 z 3 oraz potr 1 ca z niej kwotê prowizji w wysokoœci 3.562,50 z 3 nie jest niczym innym jak faktycznym wyp 3 aceniem konsumentowi kwoty pomniejszonej o prowizjê. Nie istnia 3 moment w czasie, w którym konsument swobodnie dysponowa 3 kwot 1 kredytu w wysokoœci 28.500,00 z 3 , tym bardziej, ¿e musia 3 wczeœniej uiœciæ kwotê prowizji, aby kwotê kredytu uzyskaæ. Analogiczny – jak w niniejszej sprawie – mechanizm (...) Apelacyjny w W. w wyroku z dnia 30 paŸdziernika 2017 roku w sprawie o sygn. akt VII ACa 879/17 (LEX nr 2471048), gdzie w uzasadnieniu stwierdzono za stron 1 , ¿e „dopóki konsument nie uiœci kwot nale¿nych kontrahentowi z tytu 3 u op 3 at i prowizji lub te¿ nie zostan 1 one potr 1 cone, nie mo¿e dojœæ do udostêpnienia konsumentowi œrodków pieniê¿nych”. W tej¿e sprawie (...) , ¿e s 3 usznoœci tego twierdzenia nie sprzeciwia siê treœæ umowy po¿yczki, gdzie ustalono, ¿e „po¿yczka jest wyp 3 acana w dniu podpisania umowy, w sposób okreœlony przez po¿yczkobiorcê”. W sprawie tej konsument sk 3 ada 3 dyspozycjê potr 1 cenia kwot stanowi 1 cych koszty po¿yczki. Wówczas (...) , ¿e „nie wynika 3 o z tych dokumentów, ¿e chocia¿ konsument sk 3 ada 3 dyspozycjê przelania œrodków w dniu udzielenia kredytu (wyp 3 aty kredytu), to oznacza 3 o to, i¿ czyni 3 to w momencie dysponowania ju¿ œrodkami przyznanej kwoty kredytu.” Za „co najmniej nieuprawnione” uznano twierdzenie strony, ¿e „nietrudno wyobraziæ sobie, ¿e konsument sk 3 ada dyspozycjê w dniu udzielenia kredytu, a wiêc w dniu, w którym zyskuje pozytywn 1 decyzjê o przyznaniu kredytu oraz ¿e dyspozycja ta mo¿e zostaæ z 3 o¿ona tak¿e po zawarciu umowy, to jednak musi poprzedziæ wyp 3 atê œrodków, czyli de facto udostêpnienie ich konsumentowi.” Dalej powo 3 ano siê na przyk 3 ad sytuacji podawanej przez K. E. w odniesieniu do jej Wytycznych w sprawie stosowania przepisów dyrektywy o kredycie konsumenckim dotycz 1 cych rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, wydanych w celu ujednolicenia interpretacji przepisów dyrektywy we wszystkich pañstwach cz 3 onkowskich: „Jako przyk 3 ad Komisja podaje sytuacjê, w której udzielono konsumentowi po¿yczki w kwocie 5.000 euro, przy czym koszt udzielenia konsumentowi kredytu w wysokoœci 100 euro jest wliczony w pulê udostêpnion 1 konsumentowi i nastêpnie potr 1 cany jest w momencie wyp 3 aty œrodków. Faktycznie wiêc konsument mo¿e rozporz 1 dzaæ jedynie kwot 1 4.900 euro i to w 3 aœnie ta kwota powinna stanowiæ ca 3 kowit 1 kwotê kredytu.” Zdaniem (...) mimo, ¿e w umowie okreœlono przeznaczenie po¿yczki na dowolny cel konsumpcyjny – konsumentowi w ¿adnym razie nie przys 3 ugiwa 3 a pe 3 na swoboda w zakresie wykorzystania sumy – zdaniem pozwanej – postawionej do jego dyspozycji w kwocie 28.500,00 z 3 . W umowie okreœlono wprost ca 3 kowit 1 kwotê kredytu na poziomie 21.386,64 i sprecyzowano, ¿e nie obejmuje ona skredytowanych kosztów kredytu. W sposób oczywisty z umowy wynika, ¿e pozwana pobiera 3 a odsetki równie¿ od skredytowanych kosztów kredytu, w tym przypadku prowizji, co ani w obecnym ani ówczesnym stanie prawnym nie by 3 o dozwolone. (...) tak¿e, ¿e nawet gdyby umowa nie wskazywa 3 a Ÿród 3 a finansowania prowizji ani nie nak 3 ada 3 a obowi 1 zku jej uiszczenia z kwoty po¿yczki postawionej do dyspozycji konsumenta nie zmienia 3 oby to oceny (...) , tylko z tej przyczyny, ¿e czynnoœæ ta wynika z przyjêtej i stosowanej przez pozwan 1 procedury. Nie mo¿na uznaæ, aby najpierw dosz 3 o do wyp 3 aty po¿yczki, a nastêpnie zap 3 aty prowizji, skoro Regulamin przewidywa 3 odmienn 1 chronologiê zdarzeñ. Lansowana przez pozwan 1 chronologia zdarzeñ raczej nie wystêpuje w obrocie gospodarczym. Instytucja udzielaj 1 ca po¿yczki (kredytu konsumenckiego) nie ryzykowa 3 aby wyp 3 aty kwoty po¿yczki, licz 1 c na zap 3 atê kosztów kredytu po wykonaniu umowy ze swojej strony. (...) teoretycznie mo¿na za 3 o¿yæ, ¿e pozwana mog 3 a udzieliæ odrêbnej po¿yczki na poczet sfinansowania kosztów innej po¿yczki – w tym przypadku prowizji, jednak i ta po¿yczka wi 1 za 3 aby siê z kolejnymi kosztami, a wiêc koniecznoœci 1 zawarcia kolejnej po¿yczki na sfinansowanie kosztów drugiej po¿yczki i tak dalej. £añcuch ten móg 3 by zostaæ przerwany po¿yczk 1 , która nie wymaga 3 aby poniesienia ¿adnych pozaodsetkowych kosztów kredytu, co wcale nie jest pewne (ewentualnie tak powsta 3 y ci 1 g matematyczny mia 3 by granicê dopiero po udzieleniu kilkudziesiêciu umów po¿yczek przeznaczanych kolejno na pokrycie kosztów ka¿dej poprzedniej po¿yczki w sytuacji, gdy wysokoœæ prowizji zaokr 1 glona zosta 3 aby do 0,00 z 3 ). Taka jest w 3 aœnie istota pozaodsetkowych kosztów kredytu – konsument zobowi 1 zany jest do ich poniesienia (np. prowizji, op 3 aty przygotowawczej), ale po¿yczkodawcy nie przys 3 uguje prawo do pobierania od tych kosztów odsetek. Warto zauwa¿yæ, ¿e zawarta w art. 5 pkt 6a u.k.k. definicja pozaodsetkowych kosztów kredytu: „wszystkie koszty, które konsument ponosi w zwi 1 zku z umow 1 o kredyt konsumencki, z wy 31 czeniem odsetek” nie uleg 3 a zmianie po zawarciu umowy a¿ do czasu obecnego. Odmienna wyk 3 adnia nie ujmuje w sposób kompleksowy perspektywy konsumenta, któremu winna zostaæ zapewniona efektywna i realna ochrona wynikaj 1 ca z przepisów ustawy o kredycie konsumenckim i nie mo¿e byæ ograniczana przez œciœle literaln 1 wyk 3 adniê zapisów umownych, w tym przypadku czêœciowo z niej wyprowadzonych celem uniemo¿liwienia konsumentom dochodzenia roszczeñ i kwestionowana niedozwolonych postanowieñ umownych. Poza tym, w niniejszej sprawie umowa nie ró¿nicowa 3 a kosztów zwi 1 zanych z udzieleniem po¿yczki pod wzglêdem ich zwi 1 zania z czasem trwania umowy, a zatem brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, by (...) w niniejszej sprawie wprowadza 3 przedmiotowe rozró¿nienie. Takie ukszta 3 towanie treœci umowy jest w ocenie (...) dopuszczalne w ramach zasady swobody umów (...) z treœci art. 3531 k.c. i jako nie bêd 1 ce sprzeczne z zasadami wspó 3 ¿ycia spo 3 ecznego, z ustaw 1 oraz nie maj 1 ce na celu obejœcia ustawy, nie jest dotkniête sankcj 1 niewa¿noœci. Obecnie nawet pozwana nie kwestionuje, ¿e w przypadku wczeœniejszej sp 3 aty po¿yczki przez po¿yczkobiorcê – zobowi 1 zana jest zwróciæ po¿yczkobiorcy wszystkie koszty sk 3 adaj 1 ce siê na ca 3 kowity koszt po¿yczki (a wiêc nie tylko odsetki, ale i prowizje oraz inne koszty) proporcjonalnie do okresu, o który skrócono czas obowi 1 zywania umowy – wielkoœci. (...) w sposób kompleksowy ustawê o kredycie konsumenckim przyznaæ nale¿a 3 o, ¿e zasadniczo nie istnieje zakaz pobrania od konsumenta jednorazowej kwoty na pokrycie kosztów kredytu, jednak w istocie sp 3 acane s 1 okresowo wraz z kolejnymi ratami zobowi 1 zania kredytowego. Z kolei je¿eli konsument poniós 3 by ten koszt ze œrodków w 3 asnych, co by 3 oby dla niego mniej korzystne, gdy¿ zosta 3 by pozbawiony konkretnej kwoty pieniê¿nej na czas trwania umowy kredytowej, równie¿ ten koszt nale¿a 3 oby uznaæ za proporcjonalny do okresu, w którym umowa (...) . Zatem obowi 1 zek zap 3 aty kosztów po¿yczki powstaje w momencie jej zawarcia i stanowi koszt roz 3 o¿ony w czasie. W konsekwencji (...) , ¿e pozwana pobiera 3 a odsetki od skredytowanych kosztów kredytu, w niniejszej sprawie by 3 a to prowizja w kwocie 3.562,50 z 3 . (...) ze œrodków udzielonej po¿yczki i wskazano to wprost w umowie. (...) skrótowo do ca 3 kowicie chybionego zarzutu nadu¿ycia prawa w oparciu o art. 5 k.c. , (...) , ¿e na naruszenie tych zasad nie mo¿e powo 3 ywaæ siê strona dokonuj 1 ca takiego naruszenia, a którym niew 1 tpliwie jest opisany wy¿ej mechanizm. Poza tym poszukiwanie ochrony na gruncie przepisów ustawy o kredycie konsumenckim nie mo¿e zostaæ uznane za nadu¿ycie, nawet je¿eli dochodzeniem roszczeñ zajmuje siê cesjonariusz masowo skupuj 1 cy tego typu wierzytelnoœci. Bez w 1 tpienia taka kontrola stosowanych wzorców umownych – zw 3 aszcza w razie stwierdzenia naruszenia przepisów ustawy – wp 3 ywa pozytywnie na praktyki na rynku us 3 ug finansowych w stosunku do konsumentów. Z. ¿yæ nale¿y, ¿e Ÿróde 3 prawa nale¿y poszukiwaæ nie tylko wprost w tekstach ustaw, ale tak¿e orzecznictwie. Dobitnym przyk 3 adem s 1 dzia 3 ania powódki skutkuj 1 ce uzyskaniem wyroku (...) z dnia 11 wrzeœnia 2019 roku sprawie o sygn. akt C-383/18 oraz (...) N. ¿szego w sprawie III CZP 45/19 z dnia 12 grudnia 2019 roku, co doprowadzi 3 o do zmiany praktyki wielu podmiotów rynku finansowego, w tym pozwanej, w razie wczeœniejszej sp 3 aty kredytu konsumenckiego. Kwestia ewentualnego nadu¿ycia prawa cesjonariusza wobec konsumenta pod k 1 tem nieekwiwalentnoœci œwiadczeñ mo¿e byæ przedmiotem ewentualnych rozwa¿añ, jednak bez udzia 3 u pozwanej. (...) na uwadze powy¿sze rozwa¿ania (...) do przekonania, ¿e oprocentowanie po¿yczki zosta 3 o wyliczone w sposób nieprawid 3 owy i niezgodny z definicj 1 stopy oprocentowania wskazan 1 w art. 5 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim, który stanowi, ¿e stopa oprocentowania kredytu to stopa oprocentowania wyra¿ona jako sta 3 e lub zmienne oprocentowanie stosowane do wyp 3 aconej kwoty na podstawie umowy o kredyt w stosunku rocznym. Natomiast kwota wyp 3 acona uto¿samiana jest z kwot 1 udostêpnion 1 do swobodnej dyspozycji konsumenta, do czego odwo 3 uje zreszt 1 definicja ca 3 kowitej kwoty kredytu. Zapis umowny pozwalaj 1 cy na pobranie odsetek od skredytowanych kosztów kredytu nale¿a 3 o oceniæ jako niewi 1 ¿ 1 cy konsumenta zgodnie z treœci 1 art. 3851 k.c. ¯adna ze stron nie z 3 o¿y 3 a harmonogramu sp 3 aty kredytu, a zatem wysokoœæ pobranych odsetek od prowizji w okresie umownym nale¿a 3 o ustaliæ w oparciu o teoretyczne obliczenia. Powódka przedstawi 3 a obliczenia w tym zakresie przy za 3 o¿eniu codziennej sp 3 aty po¿yczki. Z kolei (...) harmonogram sp 3 aty po¿yczki (w czêœci dotycz 1 cej prowizji) przy za 3 o¿eniu comiesiêcznej p 3 atnoœci ka¿dej kolejnej raty do czasu ca 3 kowitej sp 3 aty po¿yczki przedstawia siê nastêpuj 1 co: Nr raty prowizja pozosta 3 a do sp 3 aty rata czêœæ kapita 3 owa czêœæ odsetkowa 1 3 562,50 z 3 46,10 z 3 17,89 z 3 28,20 z 3 2 3 544,61 z 3 46,10 z 3 18,04 z 3 28,06 z 3 3 3 526,57 z 3 46,10 z 3 18,18 z 3 27,92 z 3 4 3 508,39 z 3 46,10 z 3 18,32 z 3 27,77 z 3 5 3 490,07 z 3 46,10 z 3 18,47 z 3 27,63 z 3 6 3 471,60 z 3 46,10 z 3 18,61 z 3 27,48 z 3 7 3 452,98 z 3 46,10 z 3 18,76 z 3 27,34 z 3 8 3 434,22 z 3 46,10 z 3 18,91 z 3 27,19 z 3 9 3 415,31 z 3 46,10 z 3 19,06 z 3 27,04 z 3 10 3 396,25 z 3 46,10 z 3 19,21 z 3 26,89 z 3 11 3 377,04 z 3 46,10 z 3 19,36 z 3 26,73 z 3 Wysokoœæ poszczególnej raty obliczono z rachunku równania zmiennej wartoœci pieni 1 dza w czasie, która po przekszta 3 ceniu przedstawia siê nastêpuj 1 co: R = [S * l ] / [1-(1+l)-n], gdzie R – wysokoœæ raty, S – suma kredytu do sp 3 aty, l – stopa procentowa w skali roku, n – liczba rat. Zatem podstawiaj 1 c: R = [3.562,50 z 3 * ((0,0950)/12)] / [1-(1+((0,0950)/12)-120] = 46,10 z 3 . Z kolei wysokoœæ czêœci odsetkowej wynika z iloczynu sumy kredytu do sp 3 aty oraz oprocentowania w skali roku, czyli stanowi licznik pierwszego wzoru: czêœæ odsetkowa = [S * l ]. (...) w przypadku pierwszej raty: czêœæ odsetkowa = [3.562,50 z 3 * ((0, (...) )/12] = 28,20 z 3 . W przypadku kolejnej raty zmianie ulegnie kwota kapita 3 u pozosta 3 a do sp 3 aty. Zatem suma odsetek za okres do ca 3 kowitej sp 3 aty kredytu wynios 3 a 302,50 z 3 , a wiêc nieznacznie wiêcej ni¿ ustali 3 a powódka. Skoro w momencie obowi 1 zywania umowy pozwana pobra 3 a od konsumenta kwotê odsetek w wysokoœci co najmniej 295,46 z 3 od kwoty skredytowanych kosztów kredytu (tj. prowizji w wysokoœci 3.562,50 z 3 ), a wiêc kwoty nie wchodz 1 cej w sk 3 ad ca 3 kowitej kwoty kredytu, która nie zosta 3 a faktycznie udzielona i pozostawiona do swobodnej decyzji konsumenta (kwota wyp 3 acona) powództwo w punkcie 1. wyroku na podstawie art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 405 k.c. oraz art. 5 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim zas 3 ugiwa 3 o na uwzglêdnienie w ca 3 oœci. Na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 455 k.c. od zas 1 dzonej kwoty nale¿a 3 y siê odsetki ustawowe za opóŸnienie od dnia 17 kwietnia 2021 roku, tj. po up 3 ywie terminu okreœlonego w wezwaniu do zap 3 aty (vide: k. 24-24v.). O kosztach orzeczono w punkcie 2. wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z zw. z § 2 pkt 1 rozporz 1 dzenia Ministra S. œci z dnia 22 paŸdziernika 2015 roku w sprawie op 3 at za czynnoœci radców prawnych (Dz.U.2015.1804 ze zm.) i zgodnie z zasad 1 odpowiedzialnoœci za wynik procesu obci 1 ¿y 3 pozwan 1 ca 3 oœci 1 poniesionych przez powódkê kosztów procesu, na co sk 3 ada 3 y siê: op 3 ata s 1 dowa od pozwu (100,00 z 3 ), op 3 ata skarbowa od dokumentu pe 3 nomocnictwa (17,00 z 3 ) oraz wynagrodzenie pe 3 nomocnika w osobie radcy prawnego w stawce minimalnej (90,00 z 3 ). Na podstawie art. 98 § 11 k.p.c. od zas 1 dzonej kwoty nale¿a 3 y siê odsetki ustawowe za opóŸnienie od dnia uprawomocnienia siê wyroku do dnia zap 3 aty.