II CA 988/13

Sygn. akt II Ca 988/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia SO Beata Stachowiak po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. we Wrocławiu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. M. i L. M. przeciwko (...) Spółka Akcyjna (...) spółce komandytowo-akcyjnej we W. o zapłatę na skutek apelacji powodów od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt XIV C upr 1607/12 oddala apelację . Sygn.akt II Ca 988/13 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy zważył ,co następuje : Apelacja powodów nie jest zasadna . Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne ,które Sąd Okręgowy przyjął za swoje ,wszechstronnie i należycie ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i na tej podstawie sformułował trafne wnioski prawne . Za niezasadny uznać należało zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art.233 k.p.c. poprzez naruszenie zasad logicznego rozumowania przy ustalaniu treści łączącej strony umowy deweloperskiej w zakresie terminu, do którego strona pozwana zobowiązana była zawrzeć umowę przenoszącą własność .W tym zakresie Sąd I instancji dokonał ustaleń powołując literalne brzmienie konkretne postanowienia umowy deweloperskiej (§6 ust.2 ) oraz ogólnych warunków umów (§33) .Natomiast wniosek dotyczący wiążącego terminu zawarcia umowy przenoszącej własność należy do kwestii związanych w wykładnią treści umowy ,a więc może wiązać się jedynie z naruszeniem prawa materialnego .Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów apelacji dotyczących naruszenia art.65§1 k.c. poprzez błędną wykładnię powołanych wyżej postanowień umowy ,co zdaniem skarżących skutkowało niewłaściwym ustaleniem ,iż strona pozwana zobowiązana była przenieść własność lokalu do dnia 30 .09.20011 r., a udziału we współwłasności garażu do dnia 31.12.2011 r. Z treści umowy deweloperskiej oraz ogólnych warunków umów wynika ,iż strony ustalając termin zawarcia umowy przenoszącej własność strony stwierdziły (§6 i §33 ), iż deweloper zobowiązuje się do przygotowania dokumentów potrzebnych do zawarcia umów przenoszących własność lokali , własnym staraniem i na swój koszt oraz ustalenia z notariuszem terminu podpisania umów tak wcześnie, jak to tylko możliwe . Jednocześnie w § 4 ust. 1 i 2 umowy deweloperskiej deweloper zobowiązał się po wybudowaniu przedmiotu umowy- lokalu mieszkalnego i garażu - do ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia własności lokalu mieszkalnego najpóźniej do dnia 30 września 2011r. ,a przeniesienia udziału we współwłasności w garażu wielostanowiskowym do dnia 31 grudnia 2011r . Mając na uwadze powyższe ustalenia umowy deweloperskiej oraz o.w.u. Sąd I instancji zasadnie uznał ,iż brak podstaw do przyjęcia by termin spełnienia świadczenia przez dewelopera w postaci zawarcia umów przenoszących własność był inny niż odpowiednio do dnia 31.09.2011 r .i do 31.12. 2011 r. W całości należało podzielić stanowisko tego Sądu ,iż określenie terminu, który strony przyjęły w omawianej umowie deweloperskiej, a sprowadzające się do stwierdzenia, że deweloper zobowiązał się ustalić z notariuszem termin podpisania umów tak wcześnie, jak to tylko możliwe nie czyni zadość wymaganiu oznaczenia terminu z upływem, którego wiązać należy opóźnienie dewelopera w spełnieniu świadczenia skutkujące możliwością naliczenia kary umownej . Kres terminu powinien być , bowiem z góry ustalony w sposób niebudzący żadnych trudności w zorientowaniu się, od kiedy strony opóźniają się ze spełnieniem świadczenia .Odwołanie się w tym zakresie do ugruntowanego stanowiska judykatury ukształtowanego na tle art.389 k.c. należało uznać za w pełni zasadne ( por. wyrok SN z 4.12.2003 r .,II CK 301/02, Lex nr 1129615 ). Istotnie umowa deweloperska jest umową nienazwaną ,łączącą w sobie cechy wielu umów nazwanych ,lecz nie może ulegać wątpliwości ,iż zakresie zobowiązania się dewelopera do zawarcia umowy przeniesienia na kontrahenta własności lokalu w określonym terminie wykazuje ona cech zbliżone do umowy przedwstępnej . Przyjmując za trafną wykładnię § 6 umowy deweloperskiej i § 33 o.w.u .dokonaną przez Sąd I instancji za zbędne uznał Sąd Okręgowy rozważania dotyczących dalszych zarzutów apelacji . Z tych też przyczyn na podstawie art.385 k.p.c. apelacja podlegała oddaleniu .