Orzeczenie · 2016-11-10

II CA 958/16

Sąd
Sąd Okręgowy w Kielcach
Miejsce
Kielce
Data
2016-11-10
SAOSCywilneodpowiedzialność deliktowaWysokaokręgowy
odpowiedzialność za zwierzętazadośćuczynienieszkoda na osobiezasada słusznościwypadek drogowyubezpieczenie OCwinanadzór nad zwierzęciemkoszty procesu

Sprawa dotyczyła roszczenia powódki I. P. o zapłatę i ustalenie od pozwanego W. G. w związku z wypadkiem z dnia 3 lutego 2012 roku, w którym koń pozwanego wybiegł na jezdnię i spowodował kolizję z samochodem powódki. Sąd Rejonowy w Kielcach zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 5 000 zł zadośćuczynienia, uznając, że pozwany, mimo braku winy w nadzorze nad koniem, powinien ponieść odpowiedzialność na zasadzie słuszności (art. 431 § 2 k.c.). Sąd Rejonowy oddalił powództwo w pozostałej części, w tym w zakresie ustalenia odpowiedzialności pozwanego za przyszłe skutki zdarzenia, argumentując brak interesu prawnego powódki. Sąd Okręgowy w Kielcach, rozpoznając apelacje obu stron, zmienił zaskarżony wyrok. Uzasadnił, że pozwany ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 431 § 1 k.c., ponieważ nie wykazał braku winy w nadzorze nad koniem przez podmiot, któremu powierzył opiekę (A. W.). Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego dalszą kwotę 10 000 zł zadośćuczynienia, podnosząc wysokość zasądzonego świadczenia do 15 000 zł, uznając, że pierwotna kwota była niewystarczająca do pełnej kompensacji doznanej krzywdy, zwłaszcza psychicznej. Ponadto, Sąd Okręgowy uwzględnił apelację powódki w zakresie ustalenia odpowiedzialności pozwanego za przyszłe skutki zdarzenia, uznając istnienie interesu prawnego powódki w tym zakresie, zgodnie z nowszym orzecznictwem Sądu Najwyższego. Apelacja pozwanego została oddalona, a zażalenie interwenienta ubocznego również uznano za bezzasadne. Sąd Okręgowy odrzucił częściowo apelacje stron z uwagi na brak interesu prawnego w zaskarżeniu rozstrzygnięć korzystnych dla skarżącego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów o odpowiedzialności za zwierzęta (art. 431 k.c.), w szczególności w kontekście powierzenia opieki profesjonalnemu podmiotowi oraz ustalenia odpowiedzialności za przyszłe skutki szkody na osobie.

Ograniczenia stosowania

Konkretny stan faktyczny sprawy, w tym specyfika umowy o pensjonat dla koni i okoliczności ucieczki zwierzęcia.

Zagadnienia prawne (3)

Czy właściciel konia ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez zwierzę, jeśli powierzył jego opiekę profesjonalnemu ośrodkowi, a szkoda nastąpiła wskutek ucieczki zwierzęcia z pastwiska?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, właściciel ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 431 § 1 k.c., jeśli nie wykaże braku winy swojej ani osoby, której powierzył opiekę nad zwierzęciem.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że pozwany nie wykazał braku winy w nadzorze nad koniem przez podmiot, któremu powierzył opiekę (A. W.), co skutkuje jego odpowiedzialnością na podstawie art. 431 § 1 k.c.

Czy poszkodowany w wyniku czynu niedozwolonego ma interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za przyszłe skutki szkody na osobie, mimo istnienia możliwości dochodzenia roszczeń odszkodowawczych w przyszłości?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, poszkodowany ma interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za przyszłe skutki szkody na osobie, co ułatwia przyszłe postępowanie dowodowe i zapewnia stan powagi rzeczy osądzonej co do zasady odpowiedzialności.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy przychylił się do stanowiska Sądu Najwyższego, że w przypadku szkody na osobie istnieje interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za przyszłe skutki, co zapobiega trudnościom dowodowym w przyszłości.

Czy w przypadku braku winy właściciela zwierzęcia, można zasądzić od niego odszkodowanie na zasadzie słuszności (art. 431 § 2 k.c.)?

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli wymagają tego zasady współżycia społecznego, a zwłaszcza porównanie stanu majątkowego poszkodowanego i właściciela zwierzęcia.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy pierwotnie zasądził odszkodowanie na zasadzie słuszności, jednak Sąd Okręgowy uznał odpowiedzialność na podstawie art. 431 § 1 k.c., co czyniło zarzut naruszenia art. 431 § 2 k.c. subsydiarnym.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku
Strona wygrywająca
I. P.

Strony

NazwaTypRola
I. P.osoba_fizycznapowódka
W. G.osoba_fizycznapozwany
(...) Spółki Akcyjnej V. (...) w W.spółkainterwenient uboczny po stronie pozwanej

Przepisy (9)

Główne

k.c. art. 431 § 1

Kodeks cywilny

Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez zwierzę, które pozostaje pod stałą pieczą człowieka. Właściciel odpowiada na zasadzie winy za czyn własny oraz na zasadzie ryzyka za zawinione czyny cudze. Uchylenie się od odpowiedzialności wymaga wykazania braku winy zarówno chowającego, jak i osoby, za którą ponosi odpowiedzialność.

Pomocnicze

k.c. art. 431 § 2

Kodeks cywilny

Odpowiedzialność na zasadzie słuszności, gdy wymagają tego zasady współżycia społecznego, zwłaszcza przy porównaniu stanu majątkowego stron.

k.c. art. 429

Kodeks cywilny

Wyłączenie odpowiedzialności powierzającego wykonanie czynności osobie, która się tym trudni zawodowo. Sąd Okręgowy uznał, że art. 431 k.c. jest przepisem szczególnym wobec art. 429 k.c.

k.p.c. art. 189

Kodeks postępowania cywilnego

Interes prawny w ustaleniu istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa. Sąd Okręgowy uznał, że w przypadku szkody na osobie istnieje interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności za przyszłe skutki.

k.c. art. 442

Kodeks cywilny

Przedawnienie roszczeń o naprawienie szkody. Zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. (Dz.U.07.80.538) z dniem 10 marca 2007 r. - art. 442 ze zmianą brzmienia.

k.c. art. 442 § 1

Kodeks cywilny

Roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.

k.c. art. 442 § 1

Kodeks cywilny

W razie wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada słuszności w orzekaniu o kosztach procesu, pozwalająca na nieobciążanie strony przegrywającej kosztami w wypadkach szczególnie uzasadnionych.

u.k.s.c. art. 113 § 1

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Nakazanie pobrania nieuiszczonych kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozwany nie wykazał braku winy w nadzorze nad koniem przez podmiot, któremu powierzył opiekę. • Istnieje interes prawny powódki w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za przyszłe skutki szkody na osobie.

Odrzucone argumenty

Pozwany skutecznie uwolnił się od odpowiedzialności na podstawie art. 429 k.c. • Powódka nie posiada interesu prawnego w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego na przyszłość. • Zasądzona kwota 5 000 zł jest adekwatna przy uwzględnieniu zasad słuszności i porównania sytuacji majątkowej stron.

Godne uwagi sformułowania

odpowiedzialność na zasadzie winy za czyn własny oraz na zasadzie ryzyka za zawiniony czyn cudzy • uchylenie się od odpowiedzialności wyłącznie w przypadkach, gdy chowający lub posługujący się zwierzęciem wykaże, że „ani on, ani osoba, za którą ponosi odpowiedzialność, nie ponoszą winy" • naprawienia szkody wymagają normy moralne • powódka nie wykazała, w jaki sposób wyrok ustalający przyszłą odpowiedzialność miałby wpłynąć na ochronę jej interesów prawnych. • brak interesu prawnego w zaskarżeniu wyroku sądu pierwszej instancji zachodzi wówczas, gdy wyrok ten formalnie dotyczy strony skarżącej, ale brak jest obiektywnej potrzeby zmiany lub uchylenia orzeczenia. • nie można uznać, aby A. W. , prowadzący przecież działalność gospodarczą, godził się, bez swojego udziału na indywidualne uzgadnianie z jego pracownikami przez osoby trzymające konie w stadninie warunków wypuszczania koni, nie mając wpływu na sposób realizacji przez nich obowiązków wynikających z takich porozumień i nie czerpiąc z tego jakichkolwiek zysków.

Skład orzekający

Sławomir Buras

Przewodniczący

Rafał Adamczyk

Sędzia

Bartosz Pniewski

Sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o odpowiedzialności za zwierzęta (art. 431 k.c.), w szczególności w kontekście powierzenia opieki profesjonalnemu podmiotowi oraz ustalenia odpowiedzialności za przyszłe skutki szkody na osobie."

Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny sprawy, w tym specyfika umowy o pensjonat dla koni i okoliczności ucieczki zwierzęcia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez zwierzę, co jest tematem budzącym zainteresowanie ze względu na potencjalne ryzyko dla właścicieli zwierząt. Dodatkowo, kwestia ustalenia odpowiedzialności za przyszłe skutki szkody na osobie jest istotna z punktu widzenia praktyki prawniczej.

Czy właściciel konia odpowiada za jego ucieczkę i wypadek? Sąd Okręgowy wyjaśnia zasady odpowiedzialności za zwierzęta.

Dane finansowe

dalsze zadośćuczynienie: 10 000 PLN

zadośćuczynienie: 5000 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst