II CA 95/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił apelację gminy, potwierdzając prawo do lokalu socjalnego dla eksmitowanych lokatorów, mimo że lokal nie należał do zasobu publicznego, ze względu na małoletniego syna jednej z pozwanych.
Sprawa dotyczyła eksmisji z lokalu mieszkalnego, który nie należał do publicznego zasobu mieszkaniowego. Sąd Rejonowy nakazał eksmisję, ale przyznał prawo do lokalu socjalnego ze względu na małoletniego syna pozwanej. Gmina, jako interwenient uboczny, wniosła apelację, zarzucając błędne zastosowanie przepisów o ochronie praw lokatorów. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając, że przepis wyłączający prawo do lokalu socjalnego nie miał zastosowania w tej sytuacji, ponieważ strona powodowa była państwową osobą prawną, a ponadto umowa najmu została zawarta przed 2005 rokiem.
Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał sprawę z powództwa Spółki (...) SA przeciwko S. B. i D. M. o eksmisję, z interwencją uboczną Gminy (...). Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy nakazał pozwanym opróżnienie lokalu mieszkalnego, przyznał im prawo do lokalu socjalnego i wstrzymał wykonanie wyroku do czasu złożenia oferty najmu lokalu socjalnego. Ustalono, że lokal jest własnością strony powodowej, a pozwana nie płaciła czynszu, co doprowadziło do rozwiązania umowy najmu. Sąd Rejonowy uznał żądanie eksmisji za uzasadnione na podstawie art. 222 § 1 k.c. oraz przyznał prawo do lokalu socjalnego na podstawie art. 14 ust. 1-4 i 6 ustawy o ochronie praw lokatorów, wstrzymując wykonanie wyroku. Interwenient uboczny wniósł apelację, zarzucając naruszenie art. 14 ust. 7 w zw. z ust. 3 i 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, przez błędne przyznanie prawa do lokalu socjalnego w sytuacji utraty tytułu prawnego do lokalu niewchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając, że przepis art. 14 ust. 7 nie miał zastosowania, ponieważ strona powodowa była państwową osobą prawną (Skarb Państwa jako jedyny akcjonariusz), a umowa najmu została zawarta przed 1 stycznia 2005 r. Ponadto, sąd podkreślił, że małoletni pozwany D. M. ma prawo do lokalu socjalnego, a jego matka, sprawująca nad nim opiekę, również jest objęta tym uprawnieniem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może orzec o uprawnieniu do lokalu socjalnego, nawet jeśli lokal nie należy do zasobu publicznego, jeśli pozwanym jest małoletni, nad którym opiekę sprawuje matka.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis art. 14 ust. 7 ustawy o ochronie praw lokatorów, wyłączający prawo do lokalu socjalnego dla lokatorów lokali niewchodzących w skład zasobu publicznego, nie ma zastosowania w przypadku małoletniego pozwanego, który ma prawo do lokalu socjalnego na mocy art. 14 ust. 4 ustawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie apelacji
Strona wygrywająca
pozwani (w zakresie prawa do lokalu socjalnego)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Spółka (...) SA | spółka | powód |
| S. B. | osoba_fizyczna | pozwany |
| D. M. | osoba_fizyczna | pozwany |
| Gmina (...) | organ_państwowy | interwenient uboczny |
Przepisy (5)
Główne
k.c. art. 222 § § 1
Kodeks cywilny
Podstawa do żądania wydania lokalu przez właściciela, gdy pozwani zajmują go bez tytułu prawnego.
u.o.p.l. art. 14 § ust. 1-4 i ust. 6
Ustawa o ochronie praw lokatorów
Podstawa do przyznania prawa do lokalu socjalnego.
Pomocnicze
u.o.p.l. art. 14 § ust. 7
Ustawa o ochronie praw lokatorów
Wyłącza stosowanie ust. 4 do lokatorów lokali niewchodzących w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, z pewnymi wyjątkami.
u.o.p.l. art. 14 § ust. 4
Ustawa o ochronie praw lokatorów
Określa krąg osób uprawnionych do lokalu socjalnego.
u.o.p.l. art. 14 § ust. 3
Ustawa o ochronie praw lokatorów
Sąd bada z urzędu przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, biorąc pod uwagę sytuację materialną i rodzinną.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Małoletniość pozwanego D. M. jako podstawa do przyznania prawa do lokalu socjalnego. Strona powodowa jako państwowa osoba prawna, co wyłącza stosowanie art. 14 ust. 7 ustawy o ochronie praw lokatorów. Umowa najmu zawarta przed 1 stycznia 2005 r.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 14 ust. 7 ustawy o ochronie praw lokatorów przez błędne przyznanie prawa do lokalu socjalnego z lokalu niewchodzącego w skład zasobu publicznego.
Godne uwagi sformułowania
pozwanym uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego wstrzymując jednocześnie wykonanie wyroku do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego strona powodowa – jako właściciel nieruchomości – może skutecznie domagać się wydania lokalu na podstawie art. 222 § 1 kc skoro zaś pozwany D. M. - co jest bezsporne, jest małoletni, dlatego też nie jest możliwe orzeczenie o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego przez taką osobę
Skład orzekający
Anatol Gul
przewodniczący
Aleksandra Żurawska
sędzia
Radosław Florek
sędzia (del.)
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o prawie do lokalu socjalnego w kontekście eksmisji z lokali niepublicznych, zwłaszcza w przypadku małoletnich."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy strona powodowa jest państwową osobą prawną, a umowa została zawarta przed 2005 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak prawo chroni małoletnich nawet w sytuacjach eksmisji z lokali prywatnych, co może być interesujące dla szerszej publiczności.
“Czy eksmisja z prywatnego mieszkania oznacza brak prawa do lokalu socjalnego? Sąd odpowiada: nie, jeśli jest małoletni!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Ca 95/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2014r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SR Radosław Florek (del.) Protokolant: Alicja Marciniak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa Spółki (...) SA w B. przeciwko S. B. oraz D. M. przy interwencji ubocznej Gminy (...) o eksmisję na skutek apelacji interwenienta ubocznego od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 28 listopada 2013r., sygn. akt I C 2270/13 oddala apelację. Sygn. akt II Ca 95/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem nakazano wymienionym w nim pozwanym opróżnienie, opuszczenie i wydanie stronie powodowej bliżej opisanego lokalu mieszkalnego, przyznano im uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego oraz wstrzymano wykonanie wyroku do czasu złożenia pozwanym oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, a także orzeczono o kosztach procesu, opierając rozstrzygnięcie o następujące ustalenia i oceny: - lokal mieszkalny jest własnością strony powodowej, pozwana wraz z synem w wieku 14 lat, mieszka w nim od ok. 10 lat, umowa najmu została wypowiedziana, ponieważ pozwana nie płaciła czynszu. W ocenie sądu żądanie nakazania pozwanym wydania stronie powodowej dotychczas zajmowanego lokalu jest uzasadnione, skoro umowa najmu została rozwiązana, a zatem pozwani zajmują lokal bez tytułu prawnego, dlatego też strona powodowa - jako właściciel nieruchomości – może skutecznie domagać się wydania lokalu na podstawie art. 222 § 1 kc. Ponadto uznano, że zachodziły podstawy do przyznania pozwanym uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego / art. 14 ust. 1 – 4 i ust. 6 ustawy o ochronie praw lokatorów .. /, wstrzymując jednocześnie wykonanie wyroku do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Wprawdzie z mocy art. 14 ust. 7 ustawy o ochronie praw lokatorów .. , przepisu ust. 4 art. 14 nie stosuje się do osób, które utraciły tytuł prawny do lokalu niewchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, lecz zdaniem sądu oznacza to, że w takim przypadku sąd może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego. Skoro jednak syn pozwanej jest małoletni, nad którym opiekę sprawuje mieszkająca z nim wspólnie jego matka, dlatego też należało orzec o uprawnieniu pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego. W apelacji interwenient uboczny zarzucił naruszenie prawa materialnego w postaci przepisu art. 14 ust. 7 w zw. z ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów ..., przez błędne uznanie, że szczególną sytuację materialną i rodzinną usprawiedliwiającą przyznanie prawa do lokalu socjalnego w przypadku orzekania eksmisji z lokalu niewchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego stanowi sprawowanie opieki i wspólne zamieszkiwanie z małoletnim, wobec czego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez orzeczenie o braku uprawnienia pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Apelacja nie podlega uwzględnieniu, a podniesiony w niej zarzut nie znajduje potwierdzenia w okolicznościach sprawy. Przyjmując bezsporne w istocie ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za swoje, Sąd Okręgowy podziela także ocenę prawną tego stanu faktycznego oraz wyciągnięte z tej oceny wnioski, dodatkowo tylko wskazując na następujące kwestie : - dotychczas każdemu lokatorowi, który utracił tytuł do zajmowania lokalu i znajdował się w jednej z kategorii osób wskazanych w art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów .. przysługiwało obligatoryjne prawo do lokalu socjalnego; zmiana wprowadzona do tego przepisu przez dodanie ust. 7 eliminuje jednak z kręgu osób wskazanych w ust. 4 tych lokatorów, którzy zajmują lokale niewchodzące w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, z wyjątkiem tych, którzy zajmują lokale na podstawie stosunku prawnego nawiązanego ze spółdzielnią mieszkaniową czy TBS; - jednak w skład publicznego zasobu mieszkaniowego wchodzą m. in. lokale stanowiące własność państwowych osób prawnych, a taką osobą niewątpliwie jest strona powodowa, jako spółka prawa handlowego, której jedynym akcjonariuszem jest Skarb Państwa, wobec czego przepis ust. 7 art. 14 ustawy o ochronie praw lokatorów w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania, którego ponadto nie stosuje się do umów o używanie lokali mieszkalnych, zawartych przed dniem 1 stycznia 2005 r., gdy w niniejszej sprawie zawarcie umowy miało miejsce w 2003 r.; -zgodnie zaś z ust. 3 art. 14 ustawy o ochronie.., sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną; -skoro zaś pozwany D. M. - co jest bezsporne, jest małoletni, dlatego też nie jest możliwe orzeczenie o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego przez taką osobę / art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw .. /, jak również przez pozwaną – która jako matka sprawuje nad nim opiekę i wspólnie z nim zamieszkuje. Z tych przyczyn apelacja interwenienta ubocznego jako pozbawiona uzasadnionych podstaw została oddalona / art. 385 kpc /.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI