II Ca 758/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, oddalając powództwo o zapłatę należności za czynności prawne, uznając brak dowodu istnienia wierzytelności objętej cesją.
Powód dochodził zapłaty kwoty 219,60 zł na podstawie umowy cesji wierzytelności od Kancelarii Prawnej. Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo, uznając istnienie zobowiązania pozwanej. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację pozwanej, zmienił wyrok, oddalając powództwo. Sąd uznał, że powód nie wykazał istnienia wierzytelności objętej cesją, a pozwana skutecznie podniosła zarzuty dotyczące braku podstawy prawnej do żądania zapłaty przez pierwotnego wierzyciela.
Powód R. K. domagał się zasądzenia od pozwanej B. M. kwoty 219,60 zł wraz z odsetkami, wywodząc swoje prawa z umowy cesji wierzytelności od Kancelarii Prawnej. Kancelaria miała prowadzić korespondencję i reprezentować pozwaną przed Prokuraturą Rejonową w Głogowie. Sąd Rejonowy w Głogowie uwzględnił powództwo, uznając, że pozwana nie zapłaciła należnego wynagrodzenia za zastępstwo prawne, a podstawę prawną zobowiązania stanowiła umowa zlecenia zawarta poprzez udzielenie pełnomocnictwa. Pozwana zaskarżyła wyrok, zarzucając naruszenie prawa materialnego i procesowego, wskazując na istnienie odrębnej umowy z firmą (...) Sp. z o.o. na prowadzenie sprawy odszkodowawczej za wynagrodzeniem procentowym. Sąd Okręgowy w Legnicy, rozpoznając apelację, zmienił zaskarżony wyrok w całości i oddalił powództwo. Sąd stwierdził, że sprawa wpisuje się w schemat podobnych spraw, gdzie spółki zawierają umowy z klientami na prowadzenie spraw odszkodowawczych, a następnie kancelarie prawne dochodzą zapłaty za czynności prawne na podstawie pełnomocnictw, często dokonując cesji wierzytelności. Sąd Okręgowy uznał, że powód nie wykazał istnienia wierzytelności objętej cesją, a pozwana skutecznie podniosła zarzut braku podstawy prawnej do żądania zapłaty przez pierwotnego wierzyciela. Zgodnie z art. 513 § 1 k.c., dłużnik może podnieść wobec nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Ponieważ nie istniała wierzytelność, której dotyczyła cesja, umowa przelewu była nieskuteczna. Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanej zwrot kosztów postępowania apelacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, powód nie wykazał istnienia wierzytelności objętej cesją.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że umowa cesji świadczy jedynie o zmianach podmiotowych, a nie dowodzi istnienia samej wierzytelności. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał na powodzie, który nie przedstawił wystarczających dowodów na istnienie stosunku prawnego uzasadniającego żądanie pozwu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku i oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
B. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. K. | osoba_fizyczna | powód |
| B. M. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (7)
Główne
k.c. art. 513 § § 1
Kodeks cywilny
Dłużnik może podnieść wobec nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.
Pomocnicze
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
Ciężar dowodu istnienia wierzytelności obciążał powoda.
k.c. art. 509
Kodeks cywilny
Cesjonariusz nie może nabyć więcej, niż posiadał cedent.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że koszty należą się Kancelarii, a nie pełnomocnikowi.
k.p.c. art. 386 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do zmiany zaskarżonego wyroku przez Sąd Okręgowy.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego.
k.c. art. 65 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
Zarzut naruszenia prawa materialnego przez Sąd I instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak dowodu istnienia wierzytelności objętej cesją. Pozwana skutecznie podniosła zarzuty wobec cesjonariusza, które przysługiwały jej wobec cedenta. Istnienie odrębnej umowy zlecenia regulującej sposób rozliczenia za czynności prawne.
Odrzucone argumenty
Roszczenie powoda oparte na umowie cesji jest zasadne. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i uznał istnienie zobowiązania pozwanej.
Godne uwagi sformułowania
Niniejsza sprawa jest kolejną sprawą rozpoznawaną w postępowaniu apelacyjnym przez Sąd Okręgowy w Legnicy, której stan faktyczny przedstawia się według podobnego schematu Cesjonariusz zgodnie z art. 509 k.c. nie może nabyć więcej, niż posiadał cedent. Dłużnik może podnieść wobec nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.
Skład orzekający
Sylwia Kornatowicz
przewodniczący
Jolanta Pratkowiecka
sprawozdawca
Sabina Ziser
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących cesji wierzytelności, ciężaru dowodu istnienia wierzytelności oraz zarzutów dłużnika wobec cesjonariusza."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego schematu działania spółek i kancelarii prawnych, który może nie występować w innych przypadkach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje powtarzalny schemat działań prawnych związanych z cesją wierzytelności, co może być ciekawe dla prawników zajmujących się tym obszarem. Pokazuje również, jak ważne jest udowodnienie istnienia wierzytelności.
“Czy umowa cesji wierzytelności zawsze oznacza, że nowy wierzyciel może żądać zapłaty?”
Dane finansowe
WPS: 219,6 PLN
zapłata: 219,6 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Ca 758/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2013 roku Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Sylwia Kornatowicz Sędziowie: SO Jolanta Pratkowiecka (sprawozdawca) SO Sabina Ziser Protokolant: sekr. sądowy Małgorzata Zielińska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 roku w Legnicy na rozprawie sprawy z powództwa R. K. przeciwko pozwanej B. M. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 3 października 2012 roku sygn. akt I C 1098/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w całości w ten sposób, że powództwo oddala; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 30 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 758/12 UZASADNIENIE Powód R. K. w pozwie skierowanym przeciwko pozwanej B. M. domagał się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 219,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu żądania podał, że pozwana umocowała Kancelarię (...) i Radców Prawnych w L. do prowadzenia korespondencji z Zakładem Opieki Zdrowotnej w G. i reprezentowania jej przed Prokuraturą Rejonową w Głogowie. Z uwagi na wypowiedzenie przez pozwaną udzielonego pełnomocnictwa Kancelaria wezwała ją do uregulowania należności w kwocie 180 zł powiększonej o podatek VAT, według stawek wynikających z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Pozwana nie uregulowała tej należności. Na podstawie umowy cesji Kancelaria przelała wierzytelność w kwocie 219,60 zł na rzecz powoda R. K. . Sąd Rejonowy w Głogowie wyrokiem z dnia 3 października 2012r. zasądził od pozwanej B. M. na rzecz powoda R. K. kwotę 219,60 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 20 listopada 2010r. (pkt I) oraz zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 107 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt II). W ocenie Sądu I instancji zebrany w sprawie materiał dowodowy dawał podstawę, aby uznać, że pozwana nie zapłaciła należnego wynagrodzenia za zastępstwo jej osoby przed Prokuraturą Rejonową w Głogowie. W pełnomocnictwie udzielonym przez pozwaną (...) Kancelarii (...) i Radców Prawnych w L. pozwana wyraziła zgodę na rozliczenie kosztów pełnomocnika według stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) lub w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Tym samym podstawę prawną zobowiązania pozwanej wobec Kancelarii stanowiła umowa zlecenia zawarta poprzez udzielenie pełnomocnictwa. Powód R. K. nabył na postawie umowy cesji wierzytelności z dnia 20 kwietnia 2012 r. wierzytelność Kancelarii wobec pozwanej w kwocie 219,60 zł. Z tych względów, zdaniem Sądu I instancji, powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Powódka zaskarżyła powyższy wyrok w całości. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 65 § 1 i 2 k.c. oraz naruszenie prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że koszty należą się Kancelarii (...) a nie pełnomocnikowi, który ją reprezentował. W uzasadnieniu apelacji pozwana podniosła, że umowę zlecenia w sprawie dochodzenia na jej rzecz odszkodowania zawarła z firmą (...) w L. , która z tego tytułu otrzymać miała wynagrodzenie liczone w stosunku procentowym do uzyskanego odszkodowania. Natomiast nie zawierała umowy zlecenia z Kancelarią (...) . Podpisane przez nią pełnomocnictwo stanowiło integralną część umowy zawartej z firmą (...) . Pozwana domagała się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów postępowania, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna. Niniejsza sprawa jest kolejną sprawą rozpoznawaną w postępowaniu apelacyjnym przez Sąd Okręgowy w Legnicy, której stan faktyczny przedstawia się według podobnego schematu: najpierw osoba fizyczna zawiera umowę zlecenia z Biurem (...) Sp. z o.o. w L. na prowadzenie sprawy odszkodowawczej za wynagrodzeniem w wysokości 20 % uzyskanego odszkodowania, powiększonym o podatek VAT, a przy okazji podpisuje pełnomocnictwo upoważniające konkretnych pełnomocników Kancelarii (...) i Radców Prawnych w L. „do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy o odszkodowanie” za wynagrodzeniem określonym w rozporządzeniach regulujących stawki za czynności adwokackie lub czynności radców prawnych, po czym po uzyskaniu odszkodowania w/w Kancelaria domaga się od poszkodowanych zwrotu kosztów za podejmowane przez siebie czynności (poza wynagrodzeniem już potraconym przez spółkę (...) ), a następnie dokonuje cesji wierzytelności na rzecz osób trzecich, które występują na drogę sądową o zwrot długu objętego cesją. W poprzednich sprawach sądy pierwszej instancji oddalały takie żądania, a apelacje powodów były oddalane. W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy W Głogowie uwzględnił powództwo, z czym nie sposób się zgodzić. Wprawdzie w sprawie tej Sąd I instancji nie dysponował umowę zawartą przez pozwaną ze spółką (...) w L. , niemniej pozwana w wielu pismach procesowych powoływała się na istnienie takiej umowy, która w całości regulowała sposób rozliczenia za czynności związane z dochodzeniem odszkodowania od sprawcy szkody. Powód nie zaprzeczał tym faktom. W związku z tym już z tego względu niezasadne było żądanie powoda – cesjonariusza wierzytelności, którą przypisywała sobie Kancelaria (...) i Radców Prawnych w L. . W przedmiotowej sprawie pozwana zakwestionowała istnienie stosunku prawnego pomiędzy nią a zbywca wierzytelności. Ciężar dowodu zgodnie z art. 6 k.c. obciążał powoda, który zobowiązany był wykazać istnienie wierzytelności objętej cesją. Stosownie do art. 513 § 1 k.c. dłużnik może podnieść wobec nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Dowodem niewystarczającym w tym zakresie jest umowa cesji, która świadczy jedynie o zmianach podmiotowych w zakresie osoby uprawnionej do wierzytelności. W rezultacie jeśli nie istnieje wierzytelność, której dotyczy cesja, to umowa przelewu jest nieskuteczna, bowiem cesjonariusz zgodnie z art. 509 k.c. nie może nabyć więcej, niż posiadał cedent. Należy podkreślić, że objęta cesją wierzytelność związana była z jedną czynnością podjętą przez adwokata Z. K. w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w Głogowie, a mianowicie pisemnym zgłoszeniem w charakterze pełnomocnika pokrzywdzonej (k. 16). Tymczasem w sprawie brak jest dowodu, by pozwana udzielała pełnomocnictwa do reprezentowania jej osoby w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w Głogowie. Zdaje się, że Kancelaria miała tego świadomość, bowiem zwróciła się do pozwanej z informacją, że w związku z pismem Prokuratury Rejonowej w Głogowie z dnia 27 sierpnia 2010r. zachodzi konieczność zapoznania się z aktami postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w Głogowie. W odpowiedzi pozwana pismem z dnia 18 października 2010r. wypowiedziała pełnomocnictwo, uzasadniając swoją decyzję brakiem środków finansowych na dalsze prowadzenie sprawy (k. 55 i 56 dołączonych akt o sygn. I Cupr 364/11). Wobec powyższego uznać należało, że w sprawie brak jest dowodu wskazującego na istnienie pomiędzy pozwaną a zbywcą wierzytelności umowy zlecenia uzasadniającej żądanie pozwu. Skoro cedent nie posiadał w stosunku do pozwanej wierzytelności objętej żądaniem pozwu, to umowa przelewu tej wierzytelności 20 kwietnia 2012r. była nieskuteczna. W konsekwencji powództwo podlegało oddaleniu. Z przedstawionych wyżej względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok i powództwo oddalił. O należnych pozwanej kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.