II CA 70/14

Sygn. akt II Ca 70/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K. , dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt (spr.) Sędziowie: SSO Marian Raszewski SSO Barbara Mokras Protokolant: st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa J. G. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi (...) w K. , (...) SA z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 17 grudnia 2013r. sygn. akt (...) 1. oddala apelację, 2. przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu na rzecz adwokata W. O. kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście zł) powiększoną o 23 % podatek od towarów i usług tytułem opłacenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi, 3. zasądza od powoda J. G. na rzecz pozwanego (...) S.A. z siedziba w W. kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. II Ca 70/14 UZASADNIENIE Powód J. G. wniósł o solidarne zasądzenie od pozwanych Wojewódzkiego Szpitala (...) imienia L. P. w K. oraz (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 40.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 7 sierpnia 2010 r. Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa. Sąd Rejonowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. oddalił powództwo i orzekł o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach: W listopadzie 2009 r. zdiagnozowano u powoda miażdżyce zarostowa kończyn dolnych. W związku z tym powód otrzymał skierowanie do pozwanego szpitala, gdzie ustalono termin przyjęcia na luty 2010 r. Powoda hospitalizowano w szpitalu w dniach od 8-15 lutego 2010 r. Stwierdzono niedrożność prawej tętnicy udowej i zastosowano leczenie zachowawcze uzyskując poprawę. Zarazem zalecono leczenie operacyjne. Zabiegu dokonano w dniu 12 kwietnia 2010 r. – był to przeszczep udowo podkolanowy . Zabieg przebiegał bez powikłań i po czterech dniach wypisano powoda ze szpitala. W szpitalu jednak stwierdzono u powoda schorzenia kardiologiczne . W maju 2010 r. doszło do infekcji rany pooperacyjnej, którą leczono ambulatoryjnie. Z powodu objawów niedrożności powód przeszedł zabieg operacyjny w pozwanym szpitalu. Został wypisany z prawidłowo funkcjonującym przeszczepem. Na wyznaczoną na 6 lipca kontrole powód nie zgłosił się. Już w lipcu wystąpiły objawy niedrożności w prawej nodze i powód odstał skierowanie do szpitala ale nie stawił się, gdyż nasiliły się dolegliwości kardiologiczne. W dniu 28 lipca 2010 r. powód został przyjęty na oddział kardiologiczny pozwanego szpitala Powód leczył się kardiologicznie między innymi w Szpitalu (...) w P. . W czasie tego pobytu w dniu 7 sierpnia 2010 r. z powodu objawów ostrego niedokrwienia kończyny dolnej prawej wykonano zabieg odjęcia kończyny na poziomie 1/3 uda. Postępowanie diagnostyczne i lecznicze pozwanego szpitala było prowadzone prawidłowo. Powód stracił kończynę w wyniku zaawansowanej choroby miażdżycowo-zarostowej tętnicy, nie zaś wskutek jakichkolwiek nieprawidłowości, czy zaniedbań ze strony personelu pozwanego szpitala. Nie było więc podstaw do uwzględnienia powództwa. Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył powód zaskarżając go w części oddalającej powództwo. Zarzucił nieuzasadnione oddalenie wniosku o przesłuchanie biegłego dr A. K. (1) i oddalenie wniosku o wydanie opinii przez innego biegłego, gdyż dotychczasowa opinia nie jest wystarczająca dla rozstrzygnięcia sprawy. W oparciu o te zarzuty wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zlecenie innemu biegłemu wydanie opinii oraz o zasądzenie kosztów. Pełnomocnik (...) w W. wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 227 k.p.c. przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie. Zgodnie natomiast z art. 278 k.p.c. w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd może wezwać biegłego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii. Sąd oznaczy, czy opinia ma być przedstawiona ustnie, czy pisemnie. Sąd może również - zgodnie z art. 286 k.p.c. - zażądać ustnego wyjaśnienia opinii złożonej na piśmie, może też w razie potrzeby zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych. Opinia biegłego, tak jak każdy inny dowód, podlega ocenie sądu orzekającego tak co do jej zupełności i zgodności z wymaganiami formalnymi, jak i co do jej mocy przekonującej. Jeżeli z tych punktów widzenia nie nasuwa ona sądowi orzekającemu zastrzeżeń, to oczywiście może stanowić uzasadniona podstawę do dokonania ustaleń faktycznych i rozstrzygnięci a sprawy, w tym bowiem właśnie celu sąd zasięga opinii biegłego. Podstawy do dokonania ustaleń faktycznych nie mogłaby natomiast stanowić opinia dowolna, sprzeczna z materiałem dowodowym, niezupełna, pozbawiona argumentacji umożliwiającej sądowi dokonanie wszechstronnej oceny złożonej przez biegłego opinii (por. wyrok SN z dnia 17 maja 1974 r. I CR 100/74). Należy podkreślić, że potrzeba powołania innego biegłego powinna wynikać z okoliczności sprawy , a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas złożonej opinii (por. wyrok SN z dnia 5 listopada 1974 r. I CR 562/74). Przesłuchanie biegłego jak i powołanie innego biegłego jest potrzebne tylko wówczas, gdy pisemna opinia jest niepełna lub niejasna. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że opinia biegłego dr nauk medycznych A. K. (2) jest pełna, zupełna i przekonywująca. Z tych też względów mogła ona stanowić podstawę ustaleń faktycznych Sądu Ponadto biegły ten w swojej opinii uzupełniającej odniósł się do zastrzeżeń strony powodowej do opinii. Opinia uzupełniająca jest logiczna, przekonywująca i opiera się na zgromadzonej przez Sąd dokumentacji lekarskiej. Trafnie więc Sąd I instancji nie przesłuchiwał biegłego, a tym bardziej trafna była decyzja Sądu I instancji o niepowoływaniu innego biegłego. Nie było do tego przesłanek ustawowych. Wszystkie zastrzeżenia do opinii zarówno podniesione przed Sądem I instancji jak i w apelacji nie są w stanie podważyć zasadniczych dla rozstrzygnięcia ustaleń biegłego, które trafnie Sąd Rejonowy podzielił w całości. Zwracanie uwagi na nieistotne szczegóły w żaden sposób nie mogą podważać opinii kompetentnego biegłego – specjalisty z danej dziedziny, który w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że utrata kończyny powoda nie nastąpiła w wyniku źle przeprowadzonej operacji, zbyt późnego przyjęcia do szpitala i nie była skutkiem zaniedbań zespołu leczącego. Biegły do takich wniosków doszedł na podstawie analizy całej dokumentacji lekarskiej, wywiadu przeprowadzonego z powodem i w oparciu o zdobyte doświadczenie i zdobyta wiedzę. Ponadto biegły wyjaśnił najistotniejsze kwestie związane z chorobą miażdżycowo – zatorową, co pozwoliło Sądowi prześledzić logiczność rozważań biegłego i dokonać oceny zaprezentowanej opinii. Powód stawiając zarzuty opinii biegłego w sposób subiektywny i nie mający oparcia w materialne dowodowym przytacza pewne fakty, które jego zdaniem gdyby były wzięte ;pod uwagę miałyby wpływ na treść opinii biegłego. Tak formułowane zarzutu są jedynie polemika z prawidłowymi ustaleniami Sądu i jako takie nie mogą skutecznie tych ustaleń podważać. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c. i 98 k.p.c. , orzec jak w sentencji.