II CA 661/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła wniosku o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, złożonego przez W. L. Wnioskodawczyni twierdziła, że od śmierci swojej matki w 1975 roku sprawowała samoistne posiadanie nieruchomości. Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim oddalił wniosek, uznając, że wnioskodawczyni nie wykazała samoistnego i nieprzerwanego posiadania przez wymagany prawem okres. Sąd wskazał na sprzeczności w zeznaniach świadków i stron dotyczące remontów, finansowania nakładów oraz porozumień między współwłaścicielami. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, rozpoznając apelację wnioskodawczyni i zażalenie uczestniczki B. U., podzielił ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała zmiany charakteru posiadania z posiadania współwłaścicielskiego na samoistne. Kluczowe dla rozstrzygnięcia były dokumenty, w tym wnioski o pozwolenie na budowę oraz pisma z lat 2004 i 2006, w których wnioskodawczyni informowała o podejmowaniu decyzji dotyczących sprzedaży nieruchomości w porozumieniu z pozostałymi współwłaścicielami. Sąd Okręgowy oddalił apelację i zażalenie, stwierdzając, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalenie, że zarządzanie nieruchomością przez jednego ze współwłaścicieli, który zamieszkuje w danej miejscowości, nie jest równoznaczne z samoistnym posiadaniem, jeśli istnieją dowody na współdziałanie z innymi współwłaścicielami w kwestiach kluczowych dla nieruchomości (np. sprzedaż, zabudowa).
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji współwłasności i braku jednoznacznych dowodów na zmianę charakteru posiadania. Interpretacja art. 172 k.c. w kontekście współwłasności jest utrwalona w orzecznictwie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy wnioskodawczyni wykazała samoistne i nieprzerwane posiadanie nieruchomości przez wymagany prawem okres, aby nabyć jej własność w drodze zasiedzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawczyni nie wykazała samoistnego posiadania nieruchomości przez wymagany prawem okres.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że działania wnioskodawczyni, takie jak składanie wniosków o pozwolenie na budowę i pisma dotyczące sprzedaży nieruchomości w porozumieniu z innymi współwłaścicielami, świadczą o tym, że nie posiadała nieruchomości samoistnie, lecz jako współwłaścicielka.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy przy ustalaniu stanu faktycznego w sprawie o zasiedzenie?
Odpowiedź sądu
Sąd Okręgowy uznał, że ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy była pobieżna, ale nie miała wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy dokonał własnej oceny materiału dowodowego i doszedł do tych samych wniosków co Sąd Rejonowy, co potwierdziło prawidłowość rozstrzygnięcia, mimo pewnych uchybień w uzasadnieniu Sądu I instancji.
Czy uczestniczka postępowania występująca bez adwokata powinna otrzymać zwrot kosztów podróży i noclegów poniesionych w związku z udziałem w rozprawach?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd utrzymał w mocy postanowienie o wzajemnym ponoszeniu kosztów przez uczestników.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że zasada wzajemnego ponoszenia kosztów (art. 520 § 1 k.p.c.) była uzasadniona, zwłaszcza biorąc pod uwagę wiek wnioskodawczyni i fakt, że uczestniczka nie sprecyzowała dokładnie poniesionych kosztów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. L. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| A. Ł. | osoba_fizyczna | uczestniczka |
| B. U. | osoba_fizyczna | uczestniczka |
Przepisy (9)
Główne
k.c. art. 172
Kodeks cywilny
Do nabycia w drodze zasiedzenia prawa własności nieruchomości konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: samoistnego posiadania oraz upływu czasu 20 lub 30 lat.
k.c. art. 336
Kodeks cywilny
Posiadaczem samoistnym rzeczy jest ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel.
k.p.c. art. 520 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasadą w postępowaniu nieprocesowym jest, że uczestnicy postępowania ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.
Pomocnicze
k.c. art. 206
Kodeks cywilny
Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oceny materiału dowodowego przez sąd.
k.p.c. art. 328 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy wymogów uzasadnienia orzeczenia.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oddalenia apelacji.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozpoznawania zażaleń.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Działania wnioskodawczyni (wnioski o pozwolenie na budowę, pisma dotyczące sprzedaży) świadczą o współposiadaniu, a nie samoistnym posiadaniu nieruchomości. • Wnioskodawczyni nie wykazała zmiany charakteru posiadania z posiadania współwłaścicielskiego na samoistne.
Odrzucone argumenty
Wnioskodawczyni władała nieruchomością jak właściciel nieprzerwanie od śmierci matki (argument apelacji). • Sąd Rejonowy dokonał dowolnej oceny materiału dowodowego (zarzut apelacji). • Uczestniczka B. U. powinna otrzymać zwrot kosztów postępowania (argument zażalenia).
Godne uwagi sformułowania
posiadanie współwłaścicielskie całej rzeczy przez współwłaściciela wyłącznie dla siebie i z wolą odsunięcia od realizacji praw do tej rzeczy innych współwłaścicieli jest możliwe, ale wymaga aby współwłaściciel żądający zasiedzenie idealnego udziału innego współwłaściciela udowodnił, że zmienił (rozszerzył) zakres swego samoistnego posiadania ponad realizację uprawnienia przewidzianego w art. 206 k.c.
Skład orzekający
Grzegorz Ślęzak
przewodniczący
Paweł Hochman
sprawozdawca
Wioletta Krawczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, że zarządzanie nieruchomością przez jednego ze współwłaścicieli, który zamieszkuje w danej miejscowości, nie jest równoznaczne z samoistnym posiadaniem, jeśli istnieją dowody na współdziałanie z innymi współwłaścicielami w kwestiach kluczowych dla nieruchomości (np. sprzedaż, zabudowa)."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji współwłasności i braku jednoznacznych dowodów na zmianę charakteru posiadania. Interpretacja art. 172 k.c. w kontekście współwłasności jest utrwalona w orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe problemy związane z zasiedzeniem nieruchomości w sytuacji współwłasności, gdzie granica między posiadaniem samoistnym a współposiadaniem bywa trudna do ustalenia. Pokazuje, jak ważne są dowody wskazujące na wolę posiadania dla siebie.
“Czy zarządzanie nieruchomością przez jednego ze współwłaścicieli wystarczy do zasiedzenia? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.