II Ca 61/14

Sygn. akt II Ca 61/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Janusz Roszewski Sędziowie: SSO Henryk Haak (spr.) SSO Barbara Mokras Protokolant: st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z wniosku E. G. z udziałem J. G. o podział majątku wspólnego na skutek apelacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 3 września 2013r. sygn. akt I Ns 372/09 p o s t a n a w i a: I. oddalić apelację, II. nie obciążać wnioskodawczyni kosztami postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 61/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie dokonał podziału majątku wspólnego J. G. i E. G. w ten sposób, że zarządził sprzedaż w trybie przepisów kodeksu postępowania cywilnego składników wymienionych w punkcie I.1. tego postanowienia, przy czym uzyskaną ze sprzedaży ww. rzeczy sumę przyznał na rzecz J. G. i E. G. po ½, przyznał na rzecz J. G. prawo własności składników wymienionych w punkcie I.2. postanowienia oraz – w punkcie I.3. – tytułem spłaty zasądził od J. G. na rzecz E. G. kwotę 1.675 zł płatną w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się postanowienia, z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności. Nadto Sąd Rejonowy rozstrzygnął o kosztach postępowania. Sąd Rejonowy dokonał m.in. następujących ustaleń. J. G. zawarł związek małżeński z E. G. w dniu 28 kwietnia 1990 r. Wynikająca z tego związku małżeńskiego wspólność ustawowa ustała z dniem 3 marca 2009 r., i to z mocy prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu. Wnioskodawczyni i uczestnik postępowania byli właścicielami m.in. pojazdów mechanicznych: S. A. , V. (...) i motocykla S. (...) . Te składniki majątku wspólnego zostały zbyte w trakcie trwania małżeństwa. Pozyskane z tych transakcji środki zostały przeznaczone na prowadzoną rozbudowę budynku mieszkalnego. W skład majątku wspólnego wnioskodawczyni i uczestnika postępowania nie wchodzi motocykl Y. ; jego właścicielem jest F. G. . Postanowienie to – apelacją z dnia 25 września 2013 r. – zaskarżyła wnioskodawczyni E. G. w punkcie I.3. Wniosła ona o zmianę zaskarżonego przez siebie postanowienia poprzez zasądzenie od uczestnika postępowania J. G. na jej rzecz nadto kwoty 26.500 zł tytułem spłaty. Równocześnie wnioskodawczyni złożyła ewentualny wniosek o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Uczestnik postępowania J. G. wniósł o oddalenie apelacji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja nie jest zasadna. Sąd Okręgowy podziela ustalenia i wywody Sądu Rejonowego. Przy postępowaniu zmierzającym do ustalenia faktów sprawy należy uwzględniać rozkład ciężaru dowodu. Zwrot ten jest używany w dwóch podstawowych znaczeniach: formalnym (procesowym) i materialnoprawnym. W znaczeniu formalnym (procesowym) wskazuje on podmioty, które powinny przejawiać inicjatywę w zbieraniu dowodów i wykazywaniu twierdzeń. W znaczeniu materialnoprawnym określa on, kto ponosi ujemne konsekwencje tego, że istnienie doniosłego dla rozstrzygnięcia sprawy faktu nie zostało w toku postępowania sądowego udowodnione. Kwestię tę rozstrzyga art. 6 k.c. stanowiąc, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jeżeli więc ktoś powołuje się przed sądem na pewien fakt, z którym prawo wiąże jakieś korzystne dla niego konsekwencje prawne, a fakt ten nie zostanie udowodniony, wówczas przegra sprawę, czyli jego roszczenie nie zostanie przez sąd uwzględnione (por. Z. Radwański, Prawo cywilne – część ogólna , Warszawa 2005, s. 64-65). Sąd Rejonowy trafnie zauważył, że wnioskodawczyni nie przedstawiła żadnego dowodu, poza ogólnym swym stwierdzeniem, że motocykl Y. wchodzi w skład majątku wspólnego. Istotnie, co do tego motocykla przeciwko twierdzeniom wnioskodawczyni przemawia dodatkowo treść dowodu rejestracyjnego oraz zeznań świadka F. G. . Sąd I instancji prawidłowo podkreślił również to, że wnioskodawczyni nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku dowodowego także odnośnie pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży pojazdów. Istotnie, decydujące znaczenie ma tu treść dowodu z przesłuchania samej wnioskodawczyni, która przyznała, iż nie wie, na co zostały przeznaczone te środki oraz że nie zajmowała się ani większymi zakupami, ani budową domu. W myśl art. 233 § 1 k.p.c. sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału. Sąd Rejonowy dokonując tej oceny nie naruszył reguł oznaczonych w powołanym tu unormowaniu, dającym wyraz obowiązywaniu zasady swobodnej oceny dowodów. Prawidłowość poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń i dokonaną przez ten Sąd ocenę potwierdza przeprowadzony przez Sąd Okręgowy dowód z uzupełniającego przesłuchania wnioskodawczyni i uczestnika postępowania, w tym zwłaszcza dowód z uzupełniającego przesłuchania wnioskodawczyni. Mając to na względzie za Sądem Rejonowym należy podzielić ustalenie, że środki uzyskane ze zbycia pojazdów mechanicznych: S. A. , V. (...) i motocykla S. (...) zostały przeznaczone na prowadzoną rozbudowę budynku mieszkalnego. W tej sytuacji apelacja podlega oddaleniu ( art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. ). O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie m.in. art. 102 k.p.c. K. , dnia 2 czerwca 2014 r.