II CA 516/13

Sygn. akt II Ca 516/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2014r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Maria Leszczyńska (spr.) Sędziowie SO Wojciech Borodziuk SO Ireneusz Płowaś Protokolant sekr. sądowy Tomasz Rapacewicz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014r. w Bydgoszczy na rozprawie sprawy ze skargi M. Ż. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa M. W. przeciwko M. Ż. o eksmisję zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 13 stycznia 2012 roku, sygn. akt I C 1187/11 na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 12 lutego 2013r. sygn. akt. I C 3312/12 I oddala apelację; II zasądza od pozwanego M. Ż. na rzecz powoda M. W. kwotę 300 zł (trzysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Na oryginale właściwe podpisy Sygn. akt II Ca 516/13 UZASADNIENIE Skarżący M. Ż. wniósł skargę o wznowienie postępowania I C 1187/11. Podał, że o wyroku tym dowiedział się przez przypadek przeglądając inne akta spraw w dniu 22 czerwca 2012 r. Podał, że wyrok w sprawie został wydany przeciwko niemu bez jego udziału, pomimo że powód w tamtej sprawie znał jego adres do korespondencji, nie podał go Sądowi. Skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z uwagi na brak udziału w procesie strony pozwanej z winy powoda i braku możliwości obrony pozwanego. Wniósł także o obciążenie kosztami strony powodowej. Powód M. W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie, a w każdym przypadku o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów procesu. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 12 lutego 2013r. oddalił skargę, zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, przyznał adwokatowi A. P. ze Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Bydgoszczy kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu oraz kosztami sądowymi, od których pozwany był zwolniony, obciążył Skarb Państwa. Z motywów rozstrzygnięcia Sądu I instancji wynikało, co następuje: W dniu 5 sierpnia 2011 r. powód M. W. wniósł w pozwie o eksmisję pozwanego M. Ż. z lokalu mieszkalnego przy ul. (...) . Jako adres zamieszkania pozwanego wskazał ten sam adres. Zawiadomienie o terminie rozprawy zostało doręczone pozwanemu przez podwójne awizo. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 13 stycznia 2012 r. nakazał pozwanemu, aby opróżnił, opuścił i wydał powodowi lokal mieszkalny numer (...) położony w B. przy ul. (...) , orzekł, że pozwanemu nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego oraz orzekł o kosztach procesu. Przesyłka z wyrokiem zaocznym została pozwanemu doręczona przez podwójne awizo. W skardze o wznowienie pozwany M. Ż. jako swój adres podał ul. (...) . Nie wskazał w niej żadnego innego adresu, pod który należy mu kierować korespondencję. Nie podał, jaki adres do korespondencji miał wskazać powodowi M. W. w 2010 i 2011 roku. Pozwany zamieszkuje pod tym adresem. Przyczyny wznowienia związane z nieważnością postępowania wskazuje przepis art. 401 pkt 2 kpc , który stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności m.in. jeżeli strona wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się wyroku niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W ocenie Sądu skarżący wprawdzie wskazał ustawową podstawę wznowienia, ale postanowienie dowodowe nie wykazało, aby podstawa ta zaistniała w postępowaniu I C 1187/11, a to na skarżącym spoczywał ciężar wykazania, że wskutek działania powoda i wadliwego wskazania jego adresu został pozbawiony możności obrony swoich praw. Skarżący nie wykazał, aby adres podany przez powoda w sprawie I C 1187/11 był nieaktualny, nie wykazał też, że nie miał wiedzy o sprawie, że nie otrzymał awiz. Przesyłki były dwukrotnie awizowane, lecz bez adnotacji, że adresat tam nie mieszka. Pozwany nie wykazał, aby podawał powodowi jakiś inny adres do korespondencji, nie podał zresztą w skardze, jaki miałby to być adres. W samej skardze pozwany wskazał adres (...) jako swój adres, taki też adres podał w sprawie I C 197/11. Tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, że w sprawie 1 C 1187/11 wskutek naruszenia przepisów prawa skarżący (pozwany) był pozbawiony możności działania. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i na podstawie art. 412 § 2 kpc ją oddalił. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany. Zarzucał naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 233 k.p.c. poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego, czego konsekwencją było błędne przyjęcie, że postepowanie dowodowe nie wykazało, aby w niniejszej sprawie zaistniała podstawa wznowienia postepowania, o której mowa w art. 401 pkt 2 k.p.c. oraz sprzeczność treści wyroku z poczynionymi ustaleniami faktycznymi. Powód wniósł o oddalenie apelacji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie brak było podstaw do wznowienia postępowania. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił, że skarżący nie wykazał, aby adres podany przez powoda w sprawie I C 1187/11 był nieaktualny. Zauważyć przy tym należy, że pozwany nie kwestionował faktu zamieszkiwania przy ulicy (...) w B. . Twierdził jedynie , że powodowi znana była okoliczność, że korespondencję do pozwanego, ze względu na sytuację rodzinną należy kierować na inny adres. Ta ostatnia okoliczność nie została przez pozwanego wykazana. Zaznaczyć należy, że była ona przywoływana zarówno w postępowaniu przed Sądem I instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym, jednak nie została poparta żadnymi dowodami. Co znamienne w niniejszej sprawie ze skargi o wznowienie postępowania skarżący ponownie w skardze jako miejsce swojego zamieszkania wskazał ul. (...) w B. i nadal nie podał innego adresu, pod którym należy mu doręczać korespondencję. Wszystkie powyższe okoliczności nie mogły zostać wyjaśnione przez Sąd I instancji również w oparciu o przesłuchanie pozwanego, ponieważ nie stawił się on na rozprawę w dniu 12 lutego 2013r., mimo że został przez Sąd wezwany. Mając na względzie powyższe nie było podstaw do uznania, że pozwany w sprawie I C 1187/11 został pozbawiony możliwości działania z powodem naruszenia przepisów prawa. Apelacja pozwanego nie zawierała zarzutów, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu I instancji i z tych względów Sąd Okręgowy oddalił ją na podstawie art. 385 kpc . O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 98 kpc w zw. z art. 108 kpc zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, reprezentującego powoda w postepowaniu apelacyjnym.