II Ca 496/13

Sygn. akt II Ca 496/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Henryk Haak SSO Marian Raszewski (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Bąk po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z wniosku J. K. z udziałem B. K. , K. G. , D. G. , M. K. , P. K. , O. K. , N. K. , D. W. , Miasta K. o zatwierdzenie uchylenia się od skutków prawnych nie złożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 22 maja 2013r. sygn. akt I Ns 184/12 p o s t a n a w i a: 1. oddalić apelację, 2. zasądzić od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania Miasta K. kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 496/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 maja 2013 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek J. K. o zatwierdzenie uchylenia się od skutków prawnych niezłożenia w terminie oświadczenia o odrzucenie spadku. Według ustaleń Sądu Rejonowego H. K. zmarł 8 października 2008 r. w K. , gdzie ostatnio stale zamieszkiwał. Wnioskodawca J. K. o śmierci ojca dowiedział się w dniu zgonu. Był na pogrzebie, pomagał w jego organizacji na prośbę matki B. K. . Od ok. 5 lat był skłócony z rodzina. Nie przypuszczał, że jego ojciec miał jakieś długi, a uważał, iż ojciec przekazał nieruchomość przy ul. (...) córce lub wnukowi, któremu miał przekazać także nieruchomość przy ul. (...) . Wnioskodawca nie podjął żadnych działań w celu ustalenia stanu majątku ojca. Na rozprawie w dniu 27.03.2013 r. złożył oświadczenie o odrzuceniu spadku po H. K. . Nie wykazał jednak, że jego bezczynność w przedmiocie ustalenia przedmiotu spadku nie wynikała z braku należytej staranności. W apelacji od powyższego postanowienia wnioskodawca zarzucił naruszenie prawa materialnego - art. 1019§ 2 i 3 kc w związku z art. 84§1 kc przez przyjęcie , że błąd co do przedmiotu spadku był wynikiem nienależytej staranności wnioskodawcy, a nadto naruszenie art. 5 kc przez jego niezastosowanie wobec wzajemnych relacji wnioskodawcy ze zmarłym ojcem. Wreszcie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania w tym art. 233§1 kpc przez brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego. W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę postanowienia przez uwzględnienie wniosku. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy akceptuje ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu Rejonowego uznając je za własne. Podkreślenia wymaga, że podstawą prawną uchylenia się przez spadkobiercę od skutków prawnych nierozłożenia w terminie oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku może stanowić błąd prawnie doniosły ( art. 1019 §2w zw. z art. 84§1 i §2 kc ). Błędem takim nei jest nieznajomość przedmiotu spadku pozostająca w związku przyczynowym z niedołożeniem przez spadkobiercę należytej staranności w ustaleniu rzeczywistego stanu majątku spadkowego, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji. Podobnie rzecz się ma, gdy oświadczenie zostanie złożone pod wpływem wadliwych, błędnych pobudek, czy motywów, czy z tego samego powodu brak odpowiedniego oświadczenia w terminie. Sąd pierwszej instancji - wbrew zarzutom apelacji – prawidłowo ustalił, że wnioskodawca nie podjął żadnych prób ustalenia jaki był stan majątkowy jego ojca. Mógł podjąć choćby próbę uzyskania informacji od matki w kwestii sytuacji majątkowej spadkodawcy. Wskazał więc również jakiego zachowania oczekiwał od wnioskodawcy, aby można było przyjąć, że zachował należytą staranność w ustaleniu rzeczywistego stanu majątku spadkowego. Dotyczy to także biernego zachowania wnioskodawcy wobec swojej siostry K. G. , od której mógłby pewne informacje uzyskać. Wnioskodawca był zobligowany wykazać pod wpływem jakiego rodzaju błędu nie złożył oświadczenia w terminie, na czym ten błąd polegał i czy był on prawnie doniosły. Nie przedstawiając dowodów na powyższe okoliczności wywołał oddalenie wniosku. W przedstawionym stanie rzeczy apelacja podlegała oddaleniu ( art. 385 kpc w zw. z art. 13§2 kpc ).