II Ca 487/16

Sygn. akt II Ca 487/16 WYROK 2.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) przeciwko M. P. o zapłatę 364,83 zł na skutek apelacji strony powodowej od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt I C 2799/15 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądza od pozwanej M. P. na rzecz strony powodowej (...) kwotę 364,83 (trzysta sześćdziesiąt cztery 83/100) zł z odsetkami od kwot: 186,89 zł. od dnia 12.11.2015r., liczonymi według stopy przewidzianej dla odsetek umownych, których obecna wysokość wynosi 10% w skali roku, 12,20 zł. od dnia 26.11.2015r., liczonymi według stopy odsetek ustawowych za opóźnienie oraz kwotę 167 zł kosztów procesu, II. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej 150 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 487/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem zaocznym z dnia 5 kwietnia 2016r. Sąd Rejonowy oddalił powództwo (...) przeciwko M. P. o zapłatę 364,83 zł. W ocenie Sądu, strona powodowa nie udowodniła, że nabyła wierzytelność przysługującą jej względem pozwanej. Dołączony do pozwu dokument w postaci oświadczenia (...) Bank we W. , jako dokument prywatny, stanowi jedynie dowód tego, że osoby, które je podpisały złożyły oświadczenia o treści w nim zawartej, a wbrew argumentom strony powodowej nie spełnia on wymogów opisanych w art. 95 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe , gdyż nie został opatrzony pieczęcią banku. Ponadto nie dołączono do pozwu odpisu KRS wierzyciela pierwotnego, co uniemożliwiało ustalenie, czy osoby, które podpisały się pod powyższym dokumentem były uprawnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków wierzyciela pierwotnego. W apelacji od powyższego wyroku zaocznego strona powodowa zarzuciła naruszenie: 1. art. 230 kpc w zw. z art. 229 kpc , poprzez ich niezastosowanie i pominięcie okoliczności, że istnienie oraz wysokość wierzytelności została konkludentnie przyznana, wobec ich niekwestionowania przez pozwaną, 2. art. 231 kpc , poprzez przyjęcie okoliczności istnienia po stronie powodowej legitymacji czynnej za nieustaloną, pomimo istnienia ku temu dostatecznej podstawy w zebranym materialne dowodowym, m.in. w postaci umowy o kredyt oraz oświadczenie cedenta o zawarciu z powodem umowy przelewu wierzytelności, 3. art. 232 kpc , poprzez przyjęcie, że powód nie wywiązał się z obowiązku udowodnienia okoliczności, z której wywodził skutki prawne, tj. istnienia i wysokości dochodzonej wierzytelności, 4. art. 233 § 1 kpc , poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przeprowadzonej w sprawie, która to została dokonana wybiórczo, w sposób dowolny, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, 5. art. 328 § 2 kpc , poprzez niewskazanie przyczyn, dla których Sąd odmówił wiarygodności i mocy dowodowej przedłożonych dokumentów, 6. art. 339 § 2 kpc , poprzez jego niezastosowanie, gdy zgodnie z treścią tego przepisu przewiduje się domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda, 7. art. 6 kc , poprzez przyjęcie, że powód nie zadośćuczynił spoczywającemu na nim ciężarowi dowodu. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o jego zmianę i uwzględnienie powództwa. Sąd Okręgowy zważył. Apelacja strony powodowej jest uzasadniona. Nie można bowiem, w okolicznościach sprawy, odmówić słuszności przede wszystkim podniesionemu zarzutowi naruszenia przepisu art. 230 k.p.c. , co już czyniło tą apelację zasadną. Sąd pierwszej instancji dokonując analizy treści dokumentów złożonych w aktach przez powódkę pominął bowiem zupełnie postawę pozwanej w toku procesu. Zauważyć zaś należy, że pozwanej został doręczony odpis pozwu wraz z załącznikami w postaci: umowy kredytowej z 20 marca 2014r., oświadczenia o cesji wierzytelności Banku na rzecz strony powodowej, kopii wykazu kosztów monitów i upomnień oraz tabeli opłat i prowizji. Ponadto wraz zawiadomieniem o rozprawie zobowiązano pozwaną do złożenia odpowiedzi na pozew, w której powinna była powołać wszystkie twierdzenia i dowody w terminie 14 dni, pod rygorem utraty prawa ich powoływania w toku dalszego procesu. Przesyłka zawierająca powyższe pisma i dokumenty została pozwanej doręczona w dniu 14 marca 2016r., przy czym jej odbiór, co wynika z dowodu doręczenia (k. 39 owdr.), nastąpił przez M. P. osobiście. Pomimo powyższego doręczenia pozwana ani nie stawiła się na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016r., ani nie złożyła żadnego pisma. Przy takiej postawie procesowej pozwanej i w takich okolicznościach, zasadne zatem było uznanie faktów przytaczanych przez stronę powodową, popartych złożoną dokumentacją, za wiarygodne i uznane za przyznane na podstawie powołanego art. 230 k.p.c ), a ich dalsze, pogłębione, na co wskazywał Sąd Rejonowy, dowodzenie, niewątpliwie byłoby uzasadnione, ale w sytuacji jakiegokolwiek zakwestionowania przez pozwaną twierdzeń zawartych w pozwie i dołączonych do niego dowodów. Niezależnie zaś już od powyższego Sąd Okręgowy zauważa, że również mimo doręczenia pozwanej odpisu apelacji powódki wraz z licznymi załącznikami w postaci dalszych dokumentów (odbiór przesyłki nastąpił przez dorosłego domownika –k. 124), nie odniosła się ona w żaden sposób także do ich treści. Z powyższych przyczyn Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 kpc , zmienił zaskarżony wyrok, zasądzając należność główną oraz odsetki umowne i ustawowe odpowiednio na podstawie przepisów art. 359 § 1 oraz art. 481 § 2 k.c. , o kosztach procesu orzeczono w myśl art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 kpc (pkt I), zaś o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie powołanych art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 kpc oraz w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. (pkt II).