II CA 459/13

Sygn. akt II Ca 459/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K. , dnia 14 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt (spr.) Sędziowie: SSO Paweł Szwedowski SSO Barbara Mokras Protokolant: st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa R. O. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w K. z dnia 4 czerwca 2013r. sygn. akt VI C 53/13 I. zmienia zaskarżony wyrok i nadaje mu następujące brzmienie: 1. zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powódki R. O. kwotę 16.420,42 zł (szesnaście tysięcy czterysta dwadzieścia 42/100 zł) z ustawowymi odsetkami od kwoty 11.556,31 zł od dnia 8 marca 2012 r. a od kwoty 4.863,69 zł od dnia 20 marca 2013 r., 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie, 3. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1796 ,22 zł tytułem zwrotu kosztów procesu II. oddala apelacje w pozostałym zakresie, III. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 864 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. II Ca 459/13 UZASADNIENIE Powódka R. O. wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedziba w W. kwoty 8.970,70 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 8 marca 2012 r. Następnie powódka rozszerzyła żądanie pozwu o kwotę 11.468,79 zł., czyli domagała się zasądzenia kwoty 20.439,49 zł Pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w K. wyrokiem z dnia 4 czerwca 2013 r. zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 11.556,31 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 8 marca 2012 r.; w pozostałym zakresie powództwo oddalił i orzekł o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie swoje oparł o następujące ustalenia: Powódka R. O. była właścicielką samochodu osobowego matki A. (...) ,0 (...) , rok produkcji 2006.. Jej samochód uległ uszkodzeniu w wyniku uderzenia przez J. M. , który był ubezpieczony od oc u pozwanego. Ubezpieczyciel dobrowolnie wypłacił odszkodowanie w kwocie 13.203,69 zł . Sąd ustalił, że koszt naprawy uszkodzeń pojazdu marki A. (...) przy użyciu części nowych produkowanych przez firmy niezależne (zamienników) wynosi 29.624,11 zł brutto, zaś koszt naprawy uszkodzeń pojazdu przy użyciu części nowych oryginalnych pochodzących z sieci dealerskiej A. wynosi 33.443,17 zł brutto. Zakres i charakter uszkodzeń był między stronami bezsporny. Wartość pojazdu marki A. według stanu na dzień powstania szkody wynosi 62.000 zł brutto. Samochód powódki został w całości naprawiony przed dokonaniem oględzin przez biegłego M. O. . Koszty naprawy poniesione przez powódkę w celu przywrócenia pojazdu do stanu sprzed kolizji wyniosły 24.560 zł W tej sytuacji Sąd uznał, że powódce należy się kwota 24.560 zł jako koszt przywrócenia pojazdu do stanu sprzed kolizji. Należało więc zasądzić różnice między tą kwotą a wypłaconym wcześniej odszkodowaniem, czyli kwotę 11.356,31 zł. Apelację od powyższego wyroku złożył powód zaskarżając go w części oddalającej powództwo co do kwoty 5.264,12 zł wraz z odsetkami za opóźnienie i części rozstrzygającej o kosztach postępowania. Zarzucił, że Sąd nieprawidłowo ustalił, że naprawa pojazdu przez powoda za kwotę 24.560 zł przywraca w pełni stan samochodu sprzed powstania szkody. Natomiast nie ustalił – mimo istniejącego materiału dowodowego – że przywrócenie pojazdu do stanu poprzedniego wiąże się z poniesieniem kosztów w wysokości 33.443,17 zł lub 29.624,11 zł. W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 16.820,43 zł wraz z odsetkami ustawowymi od 8 marca 2013 r. . Pozwany wniósł o oddalenie apelacji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest w przeważającej części zasadna. Sąd Rejonowy ustalił, że koszty naprawy poniesione przez powódkę w celu przywrócenia pojazdu do stanu sprzed kolizji wyniosły kwotę 24.560 zł Ustalił również, że samochód powódki został naprawiony poprawnie. Z tych ustaleń nie wynika, że koszt przywrócenia samochodu powódki do stanu przed wypadku zamyka się wydatkiem w kwocie 24.560 zł. Biegły M. O. w swojej opinii jednoznacznie stwierdził – po oględzinach pojazdu – iż naprawa przedmiotowego samochodu została wykonana poprawnie (k-73 akt) To ustalenie biegłego nie jest tożsame ze stwierdzeniem, że samochód ten, po dokonaniu naprawy przez powódkę, został w pełni przywrócony do stanu sprzed wypadku. Przeciwnie - biegły ustalił, że przywrócenie samochodu powódki do stanu sprzed wypadku wynosi – przy użyciu do wymiany części oryginalnych kwotę 33.443,17 zł, a w wypadku zastosowania do wymiany części nowych ale tzw. zamienników kwotę 29.624,11 zł. Sąd Okręgowy podziela te ustalenia, które poczynił również Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. Powódka w apelacji domagał się jedynie ustalenia, że wartość przywrócenia jej samochodu do stanu sprzed wypadku wynosi 29.624,11 zł, co wynika z zakresu zaskarżenia przedmiotowego rozstrzygnięcia. Godzi się więc, na to, że można przywrócić jej samochód do stanu sprzed wypadku stosując części nowe ale nie oryginalne i że koszt takiej operacji wyniósłby kwotę 29.624,11 zł. Z opinii biegłego inż.. M. O. wynika, że koszt naprawy samochodu z zastosowaniem do wymiany części tzw. zamienników zamyka się właśnie w takiej kwocie 29.624,11 zł. W takiej sytuacji zachodzi pytanie, czy poniesienie przez powódkę tych wyższych kosztów nie spowodowałoby zwiększenia wartości całego pojazdu z uwagi na to, że pojazd ten po naprawie posiadałby – w miejsce starych części, częściowo już zużytych – części nowe, mimo że nie oryginalne, tz. zamienniki. Jest rzeczą oczywistą, że gdyby taka sytuacja miała miejsce, to wysokość odszkodowania powinna ulec zmniejszeniu o kwotę odpowiadająca zwiększonej wartości pojazdu. W niniejszej sprawie powód poprzez dowód z pisemnej opinii biegłego wykazał, że minimalny koszt przywrócenia pojazdu do stanu sprzed wypadku w oparciu o zastosowanie do naprawy części nowych ale nie oryginalnych wynosi 29.624,11 zł. Tym samym udowodnił, że właśnie ta kwota stanowi wysokość odszkodowania. (wyższa kwota wynikająca z zastosowania części oryginalnych - wobec zakresu zaskarżenia - nie jest przedmiotem niniejszych rozważań). W tym zakresie ciężar dowodu spoczywał na powodzie, zgodnie z zawartą w art. 6 k.c. normą, iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Gdyby natomiast pozwany uważał, że przeprowadzone w ten sposób przywrócenie pojazdu do stanu poprzedniego zwiększa – obojętnie z jakich powodów - wartość samochodu sprzed zdarzenia szkodzącego, to musiałby udowodnić, że takie zwiększenie wartości nastąpiło i w jakiej kwocie się ono zamyka. Z faktu tego bowiem wywodziłby skutki pozwany i dlatego zgodnie z regułą zawartą w art. 6 k.c. na nim spoczywa ciężar udowodnienia tej okoliczności. Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z dnia 12 kwietnia 2012 r., III CZP 80/11. Sąd Okręgowy stanowisko to w pełni podziela i odwołuje się do argumentów przedstawionych w uchwale. Skoro więc pozwany wypłacił dobrowolnie kwotę 13.203,69 zł, to do zapłaty pozostaje kwota 16.420,42 zł. ( 29.624,11 zł – 13.203,69 zł ). W tym tez zakresie należało zmienić zaskarżony wyrok. W pozostałym zakresie apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie i dotyczy to błędu rachunkowego w dochodzeniu świadcz ego głównego oraz roszczenia odsetkowego od rozszerzonego powództwa. Należało również skorygować rozstrzygnięcie o kosztach postępowania stosunkowo rozdzielając koszty za postępowanie pierwszoinstancyjne uwzględniając, że powód wygrał w 80% Powodowi należy się pełen zwrot kosztów poniesionych w postępowaniu odwoławczym. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 i 386 oraz 98 k.p.c. , orzec jak w sentencji,.