II CA 417/17

Sąd Okręgowy w KaliszuKalisz2017-11-16
SAOSCywilneodpowiedzialność deliktowaŚredniaokręgowy
zadośćuczynieniewypadek drogowyprzyczynienie sięubezpieczeniaodpowiedzialnośćszkodamotorowersamochód ciężarowy

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, zasądzając od ubezpieczyciela na rzecz powoda 75% dochodzonej kwoty zadośćuczynienia za wypadek drogowy, uznając 25% przyczynienie się powoda do zdarzenia.

Powód dochodził od ubezpieczyciela odszkodowania i zadośćuczynienia za wypadek drogowy, w którym uczestniczył motorower i samochód ciężarowy. Sąd Rejonowy zasądził pełną kwotę, uznając wyłączną winę kierowcy ciężarówki. Sąd Okręgowy, uwzględniając apelację pozwanego, zmienił wyrok, uznając 25% przyczynienie się powoda do wypadku i zasądzając 75% dochodzonej kwoty.

Powód C. U. domagał się od pozwanego (...) S.A. kwoty 5.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w wypadku drogowym z dnia 11 lipca 2015 r., a także ustalenia odpowiedzialności pozwanego na przyszłość. Sąd Rejonowy w Kaliszu zasądził całą dochodzoną kwotę, uznając, że wyłączną winę za wypadek ponosi kierowca samochodu ciężarowego, który wyprzedzał motorower powoda. Pozwany (...) S.A. złożył apelację, zarzucając m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego oraz błędną ocenę dowodów. Sąd Okręgowy w Kaliszu, rozpoznając apelację, uznał ją częściowo za zasadną. Sąd Okręgowy zaakceptował ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, jednak dokonał odmiennej oceny zachowania powoda. Stwierdził, że powód, kierując motorowerem, nie zareagował na naruszenie przepisów przez pojazd ciężarowy i nie wykonał czynności obronnych, co stanowiło naruszenie przepisów o ruchu drogowym i przyczyniło się do wypadku w 25%. W związku z tym Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3750 zł (75% dochodzonej kwoty) wraz z ustawowymi odsetkami oraz ustalając odpowiedzialność pozwanego w 75% za szkody przyszłe. W pozostałej części powództwo oddalono.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, kierujący motorowerem przyczynił się do wypadku w 25%.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że powód nie wykonał wszystkich czynności obronnych, które mógł podjąć, aby uniknąć wypadku, takich jak zmniejszenie prędkości czy zjechanie na pobocze, co stanowiło naruszenie przepisów o ruchu drogowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

C. U. (w części)

Strony

NazwaTypRola
C. U.osoba_fizycznapowód
(...) S.A. w W.spółkapozwany

Przepisy (6)

Główne

k.c. art. 435 § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 436 § 1

Kodeks cywilny

Pomocnicze

k.c. art. 233 § 1

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 386

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przepisów ruchu drogowego przez kierowcę samochodu ciężarowego podczas manewru wyprzedzania. Związek przyczynowy między zachowaniem kierowcy ciężarówki a wypadkiem. Krzywda doznana przez powoda w wyniku wypadku.

Odrzucone argumenty

Wyłączna wina kierowcy samochodu ciężarowego. Brak przyczynienia się powoda do wypadku.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Okręgowy ustalił, że powód kierując motorowerem nie zareagował na naruszenie przepisów przez pojazd ciężarowy i nie wykonał żadnych czynności obronnych. Mógł on bowiem zmniejszyć prędkość, przejechać przez linię krawędziową i zbliżyć się do krawędzi asfaltu, który wystawał poza linie krawędziową. Sąd ocenił, że uwzględniając zachowanie powoda na drodze i jego nieprawidłowości należało przyjąć, że przyczynił się on do wypadku w 25%.

Skład orzekający

Wojciech Vogt

przewodniczący-sprawozdawca

Henryk Haak

sędzia

Żaneta Cebula

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie stopnia przyczynienia się poszkodowanego do wypadku drogowego, zwłaszcza w kontekście oceny zachowania kierowcy pojazdu ciężarowego podczas wyprzedzania jednośladu."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny zachowania uczestników ruchu drogowego w konkretnych okolicznościach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd drugiej instancji może zmienić rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji, uwzględniając przyczynienie się poszkodowanego do wypadku, co jest częstym i praktycznym zagadnieniem w sprawach odszkodowawczych.

Czy zawsze wina za wypadek leży po stronie większego pojazdu? Sąd Okręgowy wyjaśnia, kiedy poszkodowany przyczynia się do szkody.

Dane finansowe

WPS: 5000 PLN

zadośćuczynienie: 3750 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ca 417/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K. , dnia 16 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt (spr.) Sędziowie: SSO Henryk Haak SSR del. Żaneta Cebula Protokolant: st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa C. U. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 11 kwietnia 2017r. sygn. akt I C 2665/15 1. zmienia zaskarżony wyrok i nadaje mu następujące brzmienie: I. zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda C. U. kwotę 3750 zł (trzy tysiące siedemset pięćdziesiąt zł) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 30 listopada 2015 r. do dnia zapłaty, II. ustala, że pozwany będzie ponosił odpowiedzialność w 75% za szkody mogące się ujawnić w przyszłości jako następstwa wypadku z dnia 11 lipca 2015 r, III. oddala powództwo w pozostałej części, IV. zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 900 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, V. nie obciąża powoda kosztami sądowymi, VI. nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu kwotę 1533,42 zł tytułem części nieuiszczonych kosztów sądowych, 2. w pozostałej części apelację oddala, 3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 337,50 zł tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego w postepowaniu apelacyjnym. SSR del. Żaneta Cebula SSO Wojciech Vogt SSO Henryk Haak II Ca 417/17 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 27.11.2015 r. powód C. U. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwoty 5.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku ze zdarzeniem drogowym z dnia 11.07.2015 r. z ustawowymi odsetkami od 06.11.2015 r. do dnia zapłaty oraz o ustalenie odpowiedzialności pozwanego na przyszłość za wszelkie skutki zdarzenia z dnia 11.07.2015 r. jakie mogą wystąpić w przyszłości dla powoda, a ponadto o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany (...) S.A. z siedzibą w W. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Rejonowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r. zasądził od od pozwanego (...) .^ A. W. na rzecz powoda C. U. kwotę 5.000,00zł (] wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 30 listopada 2015r. do dnia zapłaty oraz kwotę 1.200,00zł tytułem zwrotu kosztów procesu; ustalił że pozwany będzie ponosił odpowiedzialność za szkody mogące się ujawnić w przyszłości jako następstwa wypadku z dnia 11 lipca 2015r.; oddalił powództwo w pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach: W dniu 11.07.2015 r. około godz. 14:25 w miejscowości F. , na drodze krajowej nr (...) i kierunku z O. do K. , w okolicach stacji paliw (...) doszło do zdarzenia drogowego z udziałem powoda C. U. , kierującego motorowerem marki H. (...) o nr rej. (...) oraz D. Ś. , kierującego pojazdem ciężarowym marki M. (...) o nr rej. (...) wraz z przyczepą. Powód poruszał się motorowerem przy prawej krawędzi jezdni, wyznaczonej linia ciągłą, z prędkością ok. 45 km/h. W momencie zbliżania się samochodu ciężarowego, w miejscu przewężenia jezdni kierowca skutera przyspieszył do ok. 50 km/h chcąc jak najszybciej opuścić miejsce zwężenia drogi. Nie zjechał na pobocze wysypane piachem i żwirem z obawy o utratę panowania nad skuterem na niestabilnej nawierzchni. Kierujący samochodem ciężarowym marki M. zwiększył prędkość i rozpoczął manewr wyprzedzania. Wyprzedzając, kierujący pojazdem ciężarowym nie zjechał całkowicie na lewy pas, lecz przekroczył środek jezdni o 1-1,5 metra. Kierowca pojazdu M. będąc w odległości ok. metra przed skuterem zjechał na prawy pas jezdni. Po zakończeniu tego manewru w prawym bocznym lusterku zobaczył, że wyprzedzony motorowerzysta leży na poboczu drogi samochodzie ciężarowym i przyczepie nie ujawniono śladów otarcia Powód został ukarany mandatem karnym za brak aktualnego badania technicznego motoroweru dopuszczającego do ruchu. Policja uznała, iż do przewrócenia powoda doszło na skutek pędu powietrza, a winę za darzenie ponosi powód, który w trakcie wyprzedzania nie zapanował nad motorowerem. Podczas wyprzedzania powód trzymał kierownicę motoroweru obiema rękami. Doszło wtedy albo do delikatnego otarcia samochodu ciężarowego lub przyczepy o element motoroweru albo do wytworzenia takiego pędu powietrza, wskutek czego powodowi wyrwało kierownicę z lewej ręki tak, że nie zapanował nad pojazdem i wywrócił się upadając częściowo na jezdnię a częściowo na pobocze. Brak śladów kontaktu samochodu ciężarowego i przyczepy z motorowerem nie świadczy o tym, że od takiego kontaktu nie doszło. Do przewrócenia powoda mogło dojść zarówno w wyniku kontaktu z pojazdem ciężarowym, jak i w wyniku ruchu zbyt blisko jadącego samochodu ciężarowego. Kierujący pojazdem ciężarowym marki M. (...) o nr rej, (...) nie zachował szczególnej ostrożności podczas wyprzedzania nie zachowując odległości od jednośladu (co najmniej 1 metra), jadąc zbyt blisko niestabilnie jadącego motorowerzysty przez co spowodował jego przewrócenie. Manewr wyprzedzania wykonał na odcinku drogi, w którym nie miał dostatecznego miejsca do jego wykonania bez utrudnienia komukolwiek ruchu. Kierujący samochodem w celu wyprzedzenia motoroweru przejechał przez podwójną linię ciągłą, co stanowiło naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nadto zbyt wcześnie zaczął wracać na pas ruchu, po którym jechał jednoślad (w momencie powrotu na prawy pas odległość pomiędzy przyczepą samochodu a motorowerem wynosiła ok. 1 metr). Zwiększenie prędkości przez kierowcę motoroweru w momencie, gdy z tyłu na tym samym pasie ruchu zbliżał się do niego samochód ciężarowy, a zatem przed rozpoczęciem wyprzedzania, nie naruszyło przepisów i nie miało wpływu na zaistnienie wypadku. Nie miało też na celu uniemożliwienia wyprzedzania, lecz ograniczenie skutków blokowania drogi pojazdem poruszającym się z małą prędkością na odcinku drogi, na którym oznakowanie drogi wykluczało możliwość wyprzedzania. Pobocze w tym miejscu nie nadawało się do jazdy motorowerem. Powód nie przyczynił się do zaistnienia wypadku. Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył pozwany zaskarżając wyrok w całości. Zarzucił: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 435 § 1 k.c. w zw. Z art. 436 § 1 k.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż sprawcą wypadku z dnia 11.07.2015 r. był kierujący samochodem ciężarowym podczas, gdy odpowiedzialność cywilna kierującego samochodem za zaistniałe zdarzenie oparta na wskazanych przepisach nie została wykazana, 2. naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 233 § 1 k.c. przez przekroczenie przez Sąd I instancji granic swobodnej oceny materiału dowodowego poprzez nie dokonanie oceny znaczenia przyjęcia mandatu karnego przez kierującego motorowerem co stanowiło uznanie przez kierującego motorowerem, iż nie ma żadnych wątpliwości co do faktu popełnienia wykroczenia przez niego dokładnie takiego za jaki funkcjonariusz policji chce nałożyć mandat i ustalenie braku związku przyczynowego pomiędzy zachowaniem powoda a spowodowaniem zdarzenia pomimo, iż związek przyczynowy został wskazany w opinii biegłego sądowego. W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę orzeczenia przez oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów za obie instancję. Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja jest częściowo zasadna. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i ustalenia te Sąd Okręgowy akceptuje i uznaje za własne. Sąd jednak dokonał niewłaściwej oceny zachowania powoda na drodze. Okoliczność, czy jego zachowanie było prawidłowo i czy przyczynił się do zaistniałego wypadku należy ustalić w drodze wiadomości specjalnych. Ocena natomiast stopnia przyczynienia należy w całości do Sądu. Sąd Okręgowy ustalił, że powód kierując motorowerem nie zareagował na naruszenie przepisów przez pojazd ciężarowy i nie wykonał żadnych czynności obronnych. Stanowi to naruszenie przepisów o ruchu drogowym. Wystąpił związek między naruszeniem tych przepisów i zasad ruchu drogowego przez powoda kierującego motorowerem a zaistnieniem wypadku. Kierujący motorowerem nie zrobił wszystkiego, co mógł zrobić dla uniknięcia wypadku. Mógł on bowiem zmniejszyć prędkość, przejechać przez linię krawędziową i zbliżyć się do krawędzi asfaltu, który wystawał poza linie krawędziową. W skrajnym wypadku po odpowiednim zmniejszeniu prędkości mógł zjechać na pobocze, które przy krawędzi jezdni nadawało się do jazdy z małą prędkością. (dowód opinia biegłego inż. J. P. , k-119 akt) Sąd ocenił, że uwzględniając zachowanie powoda na drodze i jego nieprawidłowości należało przyjąć, że przyczynił się on do wypadku w 25%. Pozostałe oceny stanu faktycznego i ustalenia Sądu I instancji są prawidłowe i mają oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy. Należało więc zmienić zaskarżony wyrok i uwzględnić 25% przyczynienie się powoda do zaistniałego wypadku. Mając powyższe na uwadze należało, zgodnie z art. 385 i 386 k.p.c. , orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 100 k.p.c. Henryk Haak Wojciech Vogt Żaneta Cebula

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI