II CA 405/14

Powód W.B. wystąpił z pozwem o zapłatę 15 857 zł z odsetkami od pozwanych E.A., R.W., A.G. i S.B. tytułem długu spadkowego po zmarłej H.B. Pozwane R.W., A.G. i S.B. wpłaciły powodowi 7982 zł, co skutkowało cofnięciem przez powoda powództwa wobec nich. Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 25 lutego 2014 r. zasądził od pozwanej E.A. na rzecz powoda W.B. kwotę 15 857 zł z ustawowymi odsetkami oraz obciążył ją kosztami procesu. Sąd Rejonowy ustalił, że spadek po H.B. na podstawie testamentu nabyła w całości córka E.A. Sąd uznał, że obowiązek spłaty długu spadkowego spoczywa na E.A. jako jedynej spadkobierczyni. Pozwana E.A. wniosła apelację, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 356 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 353 § 1 k.c. poprzez niezastosowanie ich w zakresie kwoty 7928 zł, która została zapłacona przez A.B. (1) (reprezentującą R.W., A.G. i S.B.). Zarzuciła również naruszenie art. 5 k.c. w zw. z art. 353 § 1 k.c. w zw. z art. 1030 k.c. przez uwzględnienie powództwa jako nadużycie prawa, gdyż powód zainicjował przeciwko niej postępowanie karne zakończone uniewinnieniem. Sąd Okręgowy w Białymstoku oddalił apelację jako bezzasadną. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu Rejonowego. Stwierdził, że przepis art. 356 § 2 k.c. nie miał zastosowania, ponieważ wpłata 7928 zł została dokonana przez osoby (R.W., A.G., S.B.), które uważały się za współspadkobierczynie i spełniały swój dług, a nie przez osobę trzecią spełniającą świadczenie za dłużnika. Podkreślono, że E.A. była jedyną spadkobierczynią testamentową i odpowiadała za cały dług. Zarzut naruszenia art. 5 k.c. uznał za nieudowodniony, gdyż pozwana nie przedstawiła dowodów na poparcie twierdzenia o nadużyciu prawa. Zarzut naruszenia art. 366 k.c. uznał za bezprzedmiotowy z uwagi na brak solidarności dłużników w tej sprawie. W konsekwencji Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 kpc.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający