II Ca 338/14

Sygn. akt II Ca 338/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący : SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. P. przy udziale (...) Spółki z o.o. w J. , Gminy Ś. , J. M. , M. M. i H. H. o odłączenie nieruchomości i założenie nowej księgi wieczystej oraz wpisy prawa użytkowania wieczystego i służebności gruntowej na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt Dz. Kw 16389/13 postanawia : oddalić apelację. Sygn. akt II Ca 338/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem oddalono wnioski o odłączenie działki gruntu nr (...) z księgi wieczystej (...) i założenie dla niej nowej księgi wieczystej z wpisem w dziale (...) wnioskodawcy jako użytkownika wieczystego, a w dziale (...) służebności drogi koniecznej na rzecz każdoczesnego właściciela działki gruntu nr (...) , polegającej na bezpłatnym i bezterminowym prawie przejścia i przejazdu przez wzniesione na działce nr (...) dwa mostki w celu dostępu do drogi publicznej, przy czym uprawnienie to miało być wpisane w księdze wieczystej (...) , kierując się następującymi względami: -stosownie do przepisu art. 109 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami , gminie przysługuje prawo pierwokupu w razie sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości gruntowej, natomiast z aktu notarialnego nie wynika, aby dokonano stosownych w tym zakresie czynności, polegających na zawiadomieniu Wójta Gminy Ś. o sprzedaży prawa użytkowania wieczystego, co powoduje , że sprzedaż tego prawa na rzecz wnioskodawcy jest nieważna / art. 599 § 2 kc /; -sąd wieczystoksięgowy bada bowiem stanowiącą podstawę wpisu czynność prawną nie tylko pod względem formalnym, ale także jej skuteczność materialnoprawną, czyli zgodność z przepisami bezwzględnie obowiązującymi; -z treści aktu notarialnego wydaje się wynikać,że dokonano sprzedaży bezwarunkowej z uwagi na fakt, że nieruchomość jest nieruchomością zabudowaną, jednak w ocenie sądu, działki tej nie można uznać za zabudowaną; wprawdzie sprzedaż dotyczy części nieruchomości zabudowanej, która ma być odłączona od całości, lecz w istocie jest to sprzedaż prawa użytkowania wieczystego jednej działki, która miała stać się odrębnym przedmiotem prawa użytkowania wieczystego, dlatego w tym sensie przestała być częścią nieruchomości zbudowanej; wprawdzie we wstępie aktu sprzedający oświadczył, że działka zabudowana jest trzema mostami , jednak szereg innych przesłanek przemawia za odmiennym wnioskiem w tym zakresie, skoro dokument geodezyjny nie potwierdza istnienia mostów ani ich usytuowania;; -ponadto w umowie nie ma oświadczeń o przeniesieniu własności jakichkolwiek urządzeń stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, co prowadziło do wniosku, że zbyte zostało wyłącznie prawo użytkowania wieczystego gruntu, przy czym wniosek o wpis prawa użytkowania wieczystego również nie zawiera żądania odnośnie wpisu prawa własności innych urządzeń na rzecz wnioskodawcy. W apelacji wnioskodawca zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału przez nietrafne przyjęcie, że działka nr (...) jest nieruchomością zabudowaną, gdy z treści wpisu w podrubryce 1.4.3 pkt.1.3 księgi wieczystej (...) wynika, że jest ona zabudowana betonowym kanałem wodnym, a z treści (...) umowy sprzedaży wynika, że jest ona zabudowana trzema mostkami, co dodatkowo potwierdza mapa sytuacyjno-wysokościowa z 27 maja 2013 r. potwierdzająca istnienie i usytuowanie siedmiu mostków na działce nr (...) . Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie wniosku. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Apelacja nie podlega uwzględnieniu. Rozpoznając wniosek o wpis sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do niego dokumentów oraz treść księgi wieczystej, nie może natomiast uwzględniać żadnych innych okoliczności, z dokumentów tych nie wynikających / art. 626(8)§ 2 kpc /. Kognicja sądu wieczystoksięgowego jest zatem zawężona, ogranicza się bowiem do badania jedynie powyższych okoliczności, a zakres ten dotyczy sądów obu instancji: pierwszej - przy wpisie, drugiej – przy rozpoznawaniu apelacji od wpisu, z wyjątkiem dowodu z dokumentu. Sąd Okręgowy co do zasady w całości podziela trafne stanowisko sądu pierwszej instancji , co zwalnia z konieczności ponownego przytaczania szeregu powołanych już wcześniej prawidłowych argumentów. Tylko dodatkowo należy wskazać na następujące kwestie : -podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane z ewidencji gruntów i budynków / art. 26 u.k.w.h./, które wpisuje się w księdze wieczystej na podstawie wyrysu z mapy ewidencyjnej lub mapy zasadniczej, sporządzonych na podstawie przepisów o ewidencji gruntów, co wynika z § 28 rozporządzenia MS z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych.. oraz art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne , a zatem oznaczenie nieruchomości w ksiedze wieczystej powinno być zgodne z danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków; - działka nr (...) została wyodrębniona ze wspólnej zabudowanej działki gruntu, a zatem co do zasady sprzedaż prawa użytkowania wieczystego tej działki podlegała ocenie pod kątem przysługującego gminie prawa pierwokupu zastrzeżonego przepisem art. 109 ustawy o gospodarce nieruchomościami ; - w ewidencji gruntów działka nr (...) stanowi rowy / symbol (...) /, a zatem ze wględu na ten charakter nie ma możliwości ani żadnych uzasadnionych podstaw do uznania takiej nieruchomości za zabudowaną, skoro taka nieruchomość nie ma z punktu widzenia jakiejkolwiek zabudowy żadnego znaczenia gospodarczego ; -wprawdzie istotnie na działce tej będącej rowem istnieją trzy betonowe mostki umożliwiające dostęp / przejazd i przejście / do drogi publicznej właścicielowi działki nr (...) , lecz elementy te - jedynie umożliwiające dostęp - nie zmieniają charakteru ewidencyjnego tej nieruchomości pozwalającego na uznanie tej nieruchomości za zabudowaną w rozumieniu art. 109 ust. 1 pkt. 2 u.g.n. . Z tych przyczyn apelacja apelacja jako pozbawiona jakichkolwiek uzasadnionych podstaw została oddalona / art. 385 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc i art. 626(1) § 1 kpc /.