II Ca 3/15

Sygn. akt II Ca 3/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wiesława Buczek-Markowska (spr.) Sędziowie: SO Karina Marczak SO Agnieszka Bednarek-Moraś po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2015 r. w S. sprawy z wniosku D. L. przy udziale I. L. , R. T. , P. P. (1) , P. P. (2) o wykreślenie sposobu użytkowania poddasza na skutek apelacji uczestniczki R. T. od postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt Dz. (...) , KW nr (...) postanawia: oddalić apelację. Sygn. akt II Ca 3/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie zaskarżony wpis Dz. Kw (...) utrzymał w mocy. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, iż dnia 6 października 2014 roku orzeczeniem wydanym przez referendarza sądowego na skutek wniosku (Dz. Kw. (...) ) D. L. w dziale III księgi wieczystej (...) wykreślono sposób użytkowania poddasza, polegający na użytkowaniu poddasza wyłącznie przez I. L. oraz E. L. . Jako podstawę wpisu wskazano oświadczenie z podpisem notarialnie poświadczonym rep. A nr (...) z dnia 16 października 2014 r. Od powyższego orzeczenia referendarza sądowego R. T. , P. P. (1) i P. P. (2) wnieśli skargę, która została zarejestrowana pod nr Dz. (...) . Sąd Rejonowy mając na uwadze art. 398 ( 22) § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , art. 518 ( 1) § 3 k.p.c. , art. 626 ( 8) § 1 i 2 k.p.c. oraz dokonując analizy dokumentów załączonych do wniosku uznał, że zaskarżony wpis został w dokonany prawidłowo. Sąd ten zaznaczył, iż z załączonego jako podstawa wpisu oświadczenia z podpisem notarialnie poświadczonym rep. A nr (...) z dnia 16 października 2014 r. wynika, że I. L. oraz E. L. zrzekli się przysługującego im prawa do wyłącznego korzystania z poddasza znajdującego się w budynku dwulokalowym położonym w S. przy ul. (...) , wskazując, że są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w S. przy ul. (...) dla którego prowadzona jest księga wieczysta (...) . Z przedmiotowym lokalem jest związany udział w częściach wspólnych w budynku i gruncie opisanych w księdze wieczystej (...) . Przysługujące im prawo zostało ujawnione w 1997 r. na podstawie ugody sądowej z dnia 14 sierpnia 1986 r. Następnie na podstawie umowy o ustanowienie odrębnej własności lokali i zniesienie współwłasności z dnia 8 marca 2005 r. dokonano zmian w składzie i powierzchni użytkowej lokali, między innymi całe poddasze w budynku zostało przyłączone do lokalu nr (...) i stało się częścią składową tego lokalu. Ten fakt wynika również z znajdującego się w aktach księgi wieczystej (...) aktu notarialnego rep A nr (...) z dnia 8 marca 2005 r. oraz załączonych do niego dokumentów. Ponadto wskazali, że zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia I. L. i D. L. nabyli spadek po E. L. wpisanym w księdze wieczystej jako uprawniony do przedmiotowego prawa. Akt poświadczenia dziedziczenia po E. L. rep. A nr (...) jest załączony do akt w/w księgi wieczystej. Zdaniem Sadu Rejonowego zarzuty podnoszone w skardze nie mogły być podstawą do uchylenia przedmiotowego wpisu (wykreślenia). Żadne prawo przysługujące skarżącym nie zostało bowiem wykreślone z księgi wieczystej (...) prowadzonej dla nieruchomości wspólnej. Apelację od powyższego postanowienia złożyła uczestniczka R. T. , zaskarżając je w całości. Skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 13 listopada 2014 r. oraz o zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestników kosztu procesu według norm przypisanych. Apelująca podniosła, że I. L. wraz z mężem E. L. zabiegali o ugodę z dnia 14 sierpnia 1986 przez kilka lat i ją otrzymali, świadomie zgadzając się na wymienione warunki w dziale III księgi wieczystej. Do dnia 16 października 2014 r. nie występowali o zmianę sposobu korzystania z poddasza. Podczas podpisania aktu notarialnego z dnia 8 marca 2005 Rep A nr (...) również nie wnioskowali i nie zabiegali o zniesienie warunków ugody z dnia 14.08.1986, co powinno być ujęte w akcie notarialnym. Skarżąca wskazała, ze nie wie jaki jest cel działania D. L. . Apelująca podniosła też, że nieruchomość została przebudowana przez L. w taki sposób że dobudowano do budynku niezależną klatkę schodową z osobnym wejściem do lokalu (...) i poddasza. Zmieniona została bryła budynku wraz z dachem a wymienione poddasze zostało całkowicie przebudowane ustanawiając część mieszkalną na poddaszu co było głównym celem wnioskodawcy. Skarżąca stwierdziła, że ten fakt całkowicie zaprzecza ostatnim intencjom I. L. oraz D. L. , czego ona nie akceptuje. W odpowiedzi na apelację D. L. wniósł o jej oddalenie, wskazując na brak podniesienia przez skarżącą merytorycznych zarzutów do postanowienia Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja uczestniczki R. T. jest niezasadna. W pierwszej kolejności Sąd Odwoławczy wskazuje, iż stosownie do treści art. 626 8 § 2 k.p.c. rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej . Przepis ten zakreśla granice kognicji sądu obu instancji – sądu rejonowego przy dokonywaniu wpisu i sądu odwoławczego przy rozpoznawaniu apelacji od wpisu. Powyższe oznacza, że Sąd Okręgowy również obowiązany jest zbadać treść i formę wniosku, dołączonych do niego dokumentów i treść księgi wieczystej. Sąd nie może poza ten zakres wykroczyć, tym samym niedopuszczalne jest przeprowadzanie jakichkolwiek własnych dowodów i dokonywanie na ich podstawie ustaleń. Badanie treści wniosku polega na sprawdzeniu, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do jego wniesienia i czy przytoczone we wniosku okoliczności mogą stanowić podstawę dokonania żądanego w nim wpisu. Badanie formy z kolei polega na sprawdzeniu, czy wniosek odpowiada wymaganiom formalnym. Badanie treści księgi wieczystej odnosi się natomiast do stanu prawnego nieruchomości (praw jawnych) ujawnionego w księdze wieczystej. Mając powyższe uwagi na względzie Sąd Okręgowy stwierdza, iż Sąd I instancji prawidłowo utrzymał w mocy zaskarżony wpis referendarza sądowego (Dz. Kw. (...) ) w dziale III księgi wieczystej o numerze (...) w postaci wykreślenia sposobu użytkowania poddasza, polegającego na prawie wyłącznego użytkowaniu tego poddasza przez I. L. oraz E. L. , którzy przejmują na siebie obowiązek remontu dachu w całości oraz pokrycie kosztów związanych z tego typu inwestycjami. Wymaga podkreślić, iż wymienione prawo zostało ujawnione w 1997 r. na podstawie ugody sądowej z dnia 14 sierpnia 1986 r., zawartej przez I. L. , E. L. , E. P. i Z. P. w sprawie o ustalenie sposobu korzystania, sygn. akt III Ns 996/86 (k. 43 zb. dok.). Wskazać przy tym należy, iż ustalenie sposobu korzystania z nieruchomości, znajdujące swoja podstawę w regulacji zawartej w art. 206 kc , odnosi się do sytuacji, gdy nieruchomość jest przedmiotem współwłasności. Jednakże, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji, w dniu 8 marca 2005 roku został zawarty przez I. L. , E. L. , E. P. , P. P. (1) , R. E. T. i P. P. (2) akt notarialny – umowa o ustanowienie odrębnej własności lokalu i zniesienie współwłasności Rep. A (...) (vide k. 18-20 zb. dok. przy Kw (...) ). W wyniku postanowień zawartych przez strony tego aktu, w tym apelującą R. E. T. , doszło do zniesienia współwłasności i wyodrębnienia z nieruchomości stanowiącej dotychczas współwłasność wskazanych wyżej osób, dwóch lokali : nr (...) . Strony uzgodniły, iż w skład lokalu nr (...) stanowiącego własność I. L. i E. L. wchodzą: dwa pokoje, łazienka z wc, pomieszczenie gospodarcze i korytarz znajdujące się na poddaszu o łącznej powierzchni 133,46 m ( 2) . Wobec takich postanowień aktu notarialnego, pomieszczenia na poddaszu budynku mieszkalnego, stanowiące do tej pory przedmiot współwłasności, z chwilą podpisania aktu notarialnego przez strony umowy, weszły w skład lokalu nr (...) , którego właścicielami byli I. L. i E. L. . Jednocześnie takie postanowienie umowne spowodowało, iż postanowienia ugody sądowej zawartej w dniu 14 sierpnia 1986 r., utraciły swoją skuteczność. Prawo do wyłącznego korzystania z całego lokalu nr (...) , w tym pomieszczeń na poddaszu, jest bowiem immanentnie związane z przysługującym I. L. i E. L. prawem własności, stanowi jeden z jego elementów. To oznacza, iż zakres prawa własności jest szerszy od treści prawa do wyłącznego korzystania z pomieszczeń poddasza, ustalonego w ugodzie z dnia 14.08.1986r. Zgodnie zaś z aktem poświadczenia dziedziczenia po E. L. z dnia 24 lipca 2014 r. rep. A nr (...) I. L. i D. L. nabyli spadek po E. L. wpisanym w księdze wieczystej jako uprawnionym do przedmiotowego prawa. Mając to na uwadze, Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, iż w sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie, w związku z zawarciem w dniu 8.03.2005r. umowy o wyodrębnieniu lokali w formie aktu notarialnego, należało wykreślić z działu III księgi wieczystej (...) sposób użytkowania poddasza, polegający na użytkowaniu poddasza wyłącznie przez I. L. oraz E. L. . Wpis ten jest bowiem sprzeczny z przysługującym im od 8.03.2005r. prawem własności do tej części nieruchomości. Prawidłowo przyjął również Sąd Rejonowy, iż odpowiednią podstawę do wykreślenia takiego wpisu stanowi oświadczenie D. L. i I. L. z podpisem notarialnie poświadczonym rep. A nr (...) z dnia 16 października 2014 r. (art. 31 ust. 1 ukwh) oraz treść aktu notarialnego – umowy o ustanowienie odrębnej własności lokalu i zniesienia współwłasności z dnia 8.03.2005r. ( Rep. A (...) ). Z oświadczenia D. L. i I. L. z dnia 16 września 2014 r. (rep. A nr (...) ) wynika, że osoby te zrzekły się przysługującego im prawa do wyłącznego korzystania z poddasza znajdującego się w budynku dwulokalowym położonym w S. przy ulicy (...) i wyraziły zgodę na wykreślenie tego sposobu korzystania z działu III księgi wieczystej o numerze (...) . Tym samym argumentacja apelującej nie mogła skutkować wzruszeniem zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji. W świetle powyższych rozważań Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.