II Ca 270/13

Sąd Okręgowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2013-04-08
SAOSCywilnezobowiązaniaNiskaokręgowy
najemczynszumowa najmulokal użytkowyrozwiązanie umowyapelacjakoszty postępowania

Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanej, potwierdzając zasadność zasądzenia przez Sąd Rejonowy czynszu za najem lokalu użytkowego na podstawie umowy z 2004 r.

Sprawa dotyczyła zapłaty czynszu za najem lokalu użytkowego. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanej T. H. na rzecz Gminy P. kwotę 1.133,37 zł z odsetkami. Pozwana wniosła apelację, domagając się uchylenia wyroku lub oddalenia powództwa. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając, że zaprzestanie działalności przez pozwaną nie rozwiązywało automatycznie umowy najmu, a jedynie wynajmujący mógł ją wypowiedzieć zgodnie z § 6 umowy.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację pozwanej T. H. od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, który zasądził od niej na rzecz Gminy P. kwotę 1.133,37 zł tytułem czynszu za najem lokalu użytkowego wraz z odsetkami. Pozwana w apelacji domagała się uchylenia wyroku lub jego zmiany i oddalenia powództwa. Sąd Okręgowy uznał, że ustalenia dotyczące wyrejestrowania działalności gospodarczej przez pozwaną oraz powiadomienie o zaprzestaniu działalności we wrześniu 2011 r. nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia. Podstawą rozstrzygnięcia była umowa najmu z dnia 26.10.2004 r. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego, że zaprzestanie prowadzenia działalności przez najemcę nie powodowało automatycznego rozwiązania umowy najmu. Zgodnie z § 6 umowy, tylko wynajmujący mógł ją rozwiązać w określonych warunkach, co oznaczało, że najemca nie mógł jej rozwiązać przed terminem. Obowiązek uiszczania czynszu trwał do daty wypowiedzenia umowy przez stronę powodową. Sąd uznał również, że samo opuszczenie lokalu przez najemcę nie jest równoznaczne z rozwiązaniem umowy ani jej wydaniem wynajmującemu. Nie znaleziono podstaw do zastosowania art. 5 Kodeksu cywilnego. Sąd Okręgowy oddalił apelację na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 505¹⁰ § 2 KPC.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zaprzestanie prowadzenia działalności przez najemcę nie rozwiązuje automatycznie umowy najmu, jeśli umowa nie zawiera takiego postanowienia, a jedynie wynajmujący ma prawo ją wypowiedzieć w określonych warunkach.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na treści umowy najmu z 2004 r., która w § 6 przyznawała prawo wypowiedzenia umowy jedynie wynajmującemu, a nie najemcy. Samo opuszczenie lokalu przez najemcę nie jest równoznaczne z rozwiązaniem umowy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalił apelację

Strona wygrywająca

Gmina P.

Strony

NazwaTypRola
Gmina P.instytucjapowód
T. H.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (2)

Pomocnicze

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

Sąd uznał, że brak było podstaw do zastosowania art. 5 k.c., na który pozwana nie powoływała się przed Sądem I instancji.

k.p.c. art. 505¹⁰ § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna wydania wyroku na posiedzeniu niejawnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Umowa najmu z 2004 r. wiązała strony do czasu jej wypowiedzenia przez wynajmującego. Zaprzestanie działalności przez najemcę nie skutkuje automatycznym rozwiązaniem umowy najmu. Opuszczenie lokalu nie jest równoznaczne z rozwiązaniem umowy ani jej wydaniem.

Odrzucone argumenty

Zaprzestanie działalności gospodarczej przez pozwaną automatycznie rozwiązało umowę najmu. Samo opuszczenie lokalu przez pozwaną oznaczało rozwiązanie umowy. Umowa była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (argument podniesiony w apelacji, ale nie w I instancji).

Godne uwagi sformułowania

bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostawało ustalenie dotyczące podmiotu, który dokonał wyrejestrowania prowadzonej przez pozwaną działalności za indyferentny należało uznać fakt powiadomienia przez T. H. strony powodowej o zaprzestaniu działalności zaprzestanie prowadzenia działalności przez pozwaną nie dawało jej podstaw do niejako automatycznego rozwiązania łączącej strony umowy najmu lokalu użytkowego samo opuszczenie przez najemcę lokalu nie może być utożsamiane z rozwiązaniem czy wypowiedzeniem umowy najmu, jak również z wydaniem tego lokalu wynajmującemu

Skład orzekający

Anna Mikuliszyn

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja skutków zaprzestania działalności gospodarczej przez najemcę lokalu użytkowego w kontekście trwania umowy najmu i obowiązku zapłaty czynszu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji opartej na treści umowy i braku powołania się na art. 5 KC w pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy standardowej interpretacji przepisów o najmie lokalu użytkowego i skutków zaprzestania działalności gospodarczej. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.

Dane finansowe

WPS: 1133,37 PLN

czynsz za najem lokalu użytkowego: 1133,37 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ca 270/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia: SO Anna Mikuliszyn po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. w Jeleniej Górze na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Gminy P. przeciwko T. H. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt I C 1869/12 apelację oddala. Sygn. akt II Ca 270/13 UZASADNIENIE Uwzględniając żądanie strony powodowej Gminy P. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze zasądzi od pozwanej T. H. kwotę 1.133,37 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1.01.2012 r. tytułem czynszu za najem lokalu użytkowego. Rozpoznając apelację pozwanej od tego orzeczenia, w której domagała się ona jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji bądź zmianę wyroku Sądu I instancji i oddalenia powództwa, Sąd Okręgowy zważył co następuje: Wbrew twierdzeniom apelacji bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostawało ustalenie dotyczące podmiotu, który dokonał wyrejestrowania prowadzonej przez pozwaną działalności w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Podobnie za indyferentny należało uznać fakt powiadomienia przez T. H. strony powodowej o zaprzestaniu działalności we wrześniu 2011 r. Podstawą żądania pozwu, jak i rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego stanowiła umowa stron z dnia 26.10.2004 r. Słusznie zatem Sąd Rejonowy analizując zapisy tej umowy wskazał, iż zaprzestanie prowadzenia działalności przez pozwaną nie dawało jej podstaw do niejako automatycznego rozwiązania łączącej strony umowy najmu lokalu użytkowego. Zgodnie bowiem z § 6 tej umowy, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd Rejonowy tylko wynajmujący (mylnie zwany w umowie wydzierżawiającym) mógł ją rozwiązać w razie nieuzyskania kontraktu na świadczenie usług medycznych przez pozwaną. Zapis ten – niewątpliwie uczyniony na korzyść wynajmującego nie zezwalał na rozwiązanie umowy przed upływem terminu, na który została zawarta przez najemcę. Obowiązywanie umowy do daty jej wypowiedzenia przez stronę powodową nakładało na pozwaną obowiązek uiszczania czynszu. Szczegółowej analizie poddał także Sąd Rejonowy okoliczności dotyczące opuszczenia lokalu przez T. H. . Dokonana przez Sąd I instancji ocena – zgodnie z którą samo opuszczenie przez najemcę lokalu nie może być utożsamiane z rozwiązaniem czy wypowiedzeniem umowy najmu, jak również z wydaniem tego lokalu wynajmującemu zasługuje na aprobatę. Brak było także przesłanek do zastosowania w sprawie art. 5 kc , na który pozwana nie powoływała się przed Sądem I instancji. Fakt zawarcia umowy, w której ustalone pewne preferencje na korzyść jednej ze stron nie stoi w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego i stanowi o wykorzystywaniu przez nie zasady swobody umów. Wydanie przez Sąd Okręgowy wyroku na posiedzeniu niejawnym znalazło oparcie w art. 505 10 § 2 kpc .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI