II CA 2553/12

Sprawa dotyczyła ustalenia nieważności umowy darowizny nieruchomości zawartej przez E. K. w imieniu T. K. na rzecz D. K. Powód T. K. twierdził, że jego była żona działała na podstawie pełnomocnictwa, które zostało odwołane przed zawarciem umowy darowizny, a obdarowany D. K. o tym wiedział lub mógł się dowiedzieć. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie uznał powództwo za uzasadnione w stosunku do D. K., stwierdzając nieważność umowy darowizny, ponieważ E. K. nie była już pełnomocnikiem T. K. w dacie zawarcia umowy, a D. K. wiedział o ustnym odwołaniu pełnomocnictwa. Sąd Rejonowy oparł się na zeznaniach świadków, w tym notariusza, który potwierdził rozmowę o odwołaniu pełnomocnictwa, oraz na fakcie, że D. K. był świadkiem kłótni rodzinnych, podczas których powód informował o cofnięciu pełnomocnictwa. Pozwany D. K. złożył apelację, podnosząc zarzuty dotyczące niewyjaśnienia stanu świadomości powoda, naruszenia przepisów procesowych (art. 233 kpc, 328 § 2 kpc) w zakresie oceny dowodów oraz naruszenia prawa materialnego (art. 82 kc, 105 kc). Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił apelację, uznając ją za bezzasadną. Sąd Okręgowy stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i ocenił materiał dowodowy, nie naruszając przepisów prawa. Sąd podkreślił, że powód T. K. działał z rozeznaniem przy odwoływaniu pełnomocnictwa, informując o tym notariusza i wielokrotnie w rozmowach z rodziną. Sąd uznał, że alkoholizm powoda nie wyłączał jego świadomości ani swobody w podejmowaniu decyzji. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 233 kpc, sąd wskazał, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była wszechstronna, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy potwierdził również, że pozwany D. K. miał wiedzę o odwołaniu pełnomocnictwa, co uzasadniało zastosowanie art. 105 kc i uznanie umowy darowizny za nieważną. W konsekwencji apelacja została oddalona, a pozwany został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający