II CA 218/14

Sprawa dotyczyła roszczenia Wspólnoty Mieszkaniowej o zwrot kwoty 15.876,34 zł z funduszu remontowego, zgromadzonej przez właścicieli lokali przed wyodrębnieniem się Wspólnoty ze Spółdzielni Mieszkaniowej. Sąd Rejonowy w Kłodzku zasądził przedmiotową kwotę, uznając ją za świadczenie nienależne na podstawie art. 405 k.c. w zw. z art. 410 § 1 i 2 k.c. Sąd Rejonowy ustalił, że pozwana Spółdzielnia pobierała zaliczki na fundusz remontowy od właścicieli lokali, a po wyodrębnieniu się Wspólnoty nie miała już podstaw do dysponowania tymi środkami. Sąd oddalił zarzuty pozwanej dotyczące braku legitymacji procesowej powoda oraz kwestionujące sposób prowadzenia funduszu remontowego. Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację pozwanej, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Sąd Okręgowy zgodził się z pozwaną, że prowadzenie odrębnej ewidencji wpływów i wydatków funduszu remontowego nie jest równoznaczne z prowadzeniem odrębnych funduszy, jednakże uznał, że w sytuacji wyodrębnienia się wspólnoty mieszkaniowej, odpadła podstawa prawna wpłat na fundusz remontowy spółdzielni. Sąd Okręgowy podkreślił, że środki te, które nie zostały przeznaczone na remonty nieruchomości stanowiących obecnie własność wspólnoty, powinny zostać jej zwrócone. Sąd Okręgowy powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego (III CZP 65/07) przyznającą wspólnocie mieszkaniowej zdolność prawną do nabywania praw i obowiązków własnego majątku, co umożliwia zaliczenie środków z funduszu remontowego do majątku wspólnoty. W konsekwencji, apelacja pozwanej została oddalona, a koszty postępowania apelacyjnego zasądzone od pozwanej na rzecz powodowej Wspólnoty.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający