II Ca 202/13

Sygn. akt II Ca 202/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: PrzewodniczącySSO Anna Mikuliszyn/spr/ SędziowieSSO Alicja Izydorczyk, SSO Jadwiga Jakubowska ProtokolantSylwia Bańbor - Mężyk po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. w Jeleniej Górze na rozprawie sprawy z powództwa małoletniego H. R. reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową B. W. przeciwko J. R. o podwyższenie alimentów na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt III RC 553/12 apelację oddala. Sygn. akt II Ca 202/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze oddalił żądanie małoletniego powoda H. R. podwyższenia alimentów od J. R. z kwoty po 400 zł miesięcznie do kwoty po 800 zł miesięcznie. Z ustaleń Sądu I instancji wynikało, że wysokość rat alimentacyjnych została uprzednio ustalona w ugodzie zawartej przez rodziców małoletniego w dniu 8.12.2011 r. Wówczas chłopiec miał 3 miesiące, jego matka B. W. prowadziła gabinet kosmetyczny i uzyskiwała dochód w kwocie 2.000 zł. Miała na utrzymaniu jeszcze jedno dziecko, na które otrzymywała alimenty w kwocie 1.000 zł. Pozwany pracując jako sprzedawca zarabiał 1.032,34 zł miesięcznie. Obecnie dochody przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda nie zmieniły się, przy czym wzrosły koszty prowadzonej działalności w związku z zakupem lokalu, w którym znajduje się gabinet kosmetyczny oraz samochodu. Z tego tytułu B. W. płaci miesięcznie 3.200 zł. H. R. uczęszcza do przedszkola, w którym czesne wynosi 500 zł miesięcznie. Pozostałe koszty utrzymania chłopca stanowią kwotę 600 zł miesięcznie. Pozwany w kwietniu 2012 r. zawarł związek małżeński, z którego w lipcu (...) urodziła się córka. Do grudnia 2012 r. żona pozwanego pobierała zasiłek macierzyński w wysokości 1.500 zł, od stycznia 2013 r. będzie ubiegać się o zasiłek dla bezrobotnych. Wynagrodzenie pozwanego wzrosło do 1.500 zł miesięcznie. Opłaca on H. fundusz inwestycyjny – 50 zł miesięcznie. Wywiódł następnie Sąd Rejonowy, iż nie nastąpiły przesłanki z art. 138 kriop , które uzasadniałyby zmianę zakresu obowiązku alimentacyjnego pozwanego. Zmieniła się także sytuacja rodzinna pozwanego, który musi obecnie łożyć na utrzymanie żony i córki. Od wyroku Sądu Rejonowego wniosła apelację w imieniu małoletniego powoda jego przedstawicielka ustawowa, która domagała się zmiany tego orzeczenia i uwzględnienia powództwa. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew jej twierdzeniom w sytuacji małoletniego nie nastąpiła na tyle istotna zmiana, która uzasadniałaby uwzględnienie powództwa. W czasie, gdy rodzice dziecka ustalili ugodą wysokość alimentów jego matka określała potrzeby chłopca na 1.432,25 zł miesięcznie (vide akta RIIIC 879/11 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze). Obecnie wskazywane przez B. W. wydatki na syna zamykają się kwotą ok. 1.100 zł, co wskazywałoby wręcz na ich obniżenie. Ustalając zarobki pozwanego Sąd Rejonowy oparł się na przedłożonym przez niego zaświadczeniu wystawionym przez pracodawcę. O ile wysokość wydatków ponoszonych przez J. R. na utrzymanie swojej rodziny istotnie pozwala przypuszczać, że może on uzyskiwać także dochody nie wymienione w zaświadczeniu pracodawcy, o tyle nie stanowi to przypuszczenie podstawy do uwzględnienia apelacji. Gdyby nawet hipotetycznie przyjąć, że J. R. jest w stanie uzyskiwać dochód w kwocie 2.000 zł miesięcznie – co sugeruje apelacja, to obecna sytuacja rodzinna nie pozwala na zwiększenie obowiązku alimentacyjnego pozwanego wobec małoletniego powoda. Fakt założenia przez J. R. rodziny, wynikający z niego obowiązek utrzymania także nowo narodzonej córki oraz pozostającej na zasiłku dla bezrobotnych żony ogranicza obecne możliwości alimentacyjne pozwanego w stosunku do powoda. W tej sytuacji bez znaczenia pozostają natomiast słuszne zarzuty apelacji co do poczynionej przez Sąd Rejonowy oceny sytuacji finansowej matki H. R. . Z powyższych względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc orzekł jak w sentencji.