II CA 187/17

Sprawa dotyczyła odszkodowania za straty w hodowli drobiu, które ponieśli powodowie S. K. i A. K. w wyniku padnięcia kur spowodowanego przerwą w dostawie wody. Przerwa ta nastąpiła 18 lipca 2013 r. z powodu uszkodzenia zasuwy na wodociągu, które wymagało naprawy. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim zasądził od pozwanego (...) Spółki z o.o. kwotę 26 436,40 zł wraz z odsetkami oraz zwrot kosztów procesu, uznając, że przerwa w dostawie wody była wynikiem nienależytego wykonania zaplanowanych prac naprawczych przez pracowników pozwanego, a nie awarii. Pozwany wniósł apelację, zarzucając naruszenie art. 415 k.c. poprzez przypisanie mu winy, naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez wadliwą ocenę dowodów oraz naruszenie art. 278 § 1 k.p.c. poprzez oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim oddalił apelację, podzielając ustalenia Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy wskazał, że pozwany, jako przedsiębiorstwo wodociągowe, odpowiada za szkody na zasadzie ryzyka (art. 435 § 1 k.c.), a nie tylko na zasadzie winy (art. 415 k.c.). Podkreślono, że nawet jeśli umowa wyłączała odpowiedzialność za awarie, to nie wyłącza ona odpowiedzialności deliktowej na zasadzie ryzyka, która jest odpowiedzialnością bezwzględną. Ponadto, sąd uznał, że sposób przeprowadzenia prac naprawczych przez pozwanego świadczył o nienależytym wykonaniu zobowiązania, co doprowadziło do szkody. Oddalono również wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, uznając go za zbędny przy przyjęciu odpowiedzialności na zasadzie ryzyka. W konsekwencji, apelacja pozwanego została uznana za bezzasadną, a orzeczenie Sądu Rejonowego utrzymano w mocy, zasądzając od pozwanego na rzecz powodów zwrot kosztów procesu za instancję odwoławczą.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający