II Ca 17/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim rozpoznał sprawę z wniosku S. C. o zasiedzenie własności nieruchomości, w której uczestnikiem był Skarb Państwa. Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 30 października 2017 r. stwierdził, że S. C. nabył przez zasiedzenie własność nieruchomości położonej w O., oznaczonej numerami działek (...) od dnia 07.02.2010 r. Sąd Rejonowy ustalił, że wnioskodawca wraz z ojcem zaczęli gospodarować na tych działkach w latach 70-tych, doprowadzając je do stanu używalności. Wnioskodawca nabył od Skarbu Państwa sąsiednie działki w 1990 r., a następnie przez kolejne lata użytkował sporne działki, traktując je jak własne. Sąd Rejonowy uznał, że wnioskodawca był samoistnym posiadaczem w dobrej wierze od 06.02.1990 r., co skutkowało nabyciem własności przez zasiedzenie z upływem 20 lat. Skarb Państwa złożył apelację, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 233 kpc) poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, w tym pominięcie pism wnioskodawcy i wydruków z planów urządzania lasu, a także naruszenie prawa materialnego (art. 172 § 1 kc) poprzez błędne ustalenie dobrej wiary wnioskodawcy. Sąd Okręgowy sprostował oczywistą niedokładność w postanowieniu sądu rejonowego dotyczącą numeru księgi wieczystej. Następnie oddalił apelację jako bezzasadną, podzielając ustalenia sądu pierwszej instancji co do zasiedzenia. Sąd Okręgowy uznał, że wnioskodawca wszedł w posiadanie nieruchomości najpóźniej w 1980 r. i od 06.02.1990 r. był w dobrej wierze, działając w zaufaniu do organów państwa przy zakupie sąsiednich działek. Sąd podkreślił, że nawet jeśli wnioskodawca wiedział o prawie własności Skarbu Państwa, to szczególne okoliczności sprawy, w tym brak wiedzy Skarbu Państwa o faktycznym użytkowaniu działek przez wnioskodawcę, uzasadniały traktowanie go na równi z posiadaczem w dobrej wierze. Na koniec, Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz S. C. kwotę 900 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia dobrej wiary w kontekście zasiedzenia, zwłaszcza w relacjach z Skarbem Państwa, oraz zastosowanie domniemania dobrej wiary.
Konkretne okoliczności faktyczne sprawy mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych przypadkach, ale zasady interpretacji pozostają aktualne.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wnioskodawca nabył własność nieruchomości przez zasiedzenie, uwzględniając jego dobrą lub złą wiarę w momencie objęcia nieruchomości w posiadanie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wnioskodawca nabył własność nieruchomości przez zasiedzenie, ponieważ od 06.02.1990 r. był samoistnym posiadaczem w dobrej wierze, a wymagany 20-letni termin upłynął 07.02.2010 r.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wnioskodawca od 06.02.1990 r. (daty zakupu sąsiednich działek) działał w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że nabył również sporne działki, gdyż poinformowano go, że granica sięga lasu. Brak było działań ze strony Skarbu Państwa, który również nie miał pewności co do granic swoich działek. Te okoliczności uzasadniały przyjęcie dobrej wiary, co skutkowało nabyciem własności po 20 latach.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i zastosował przepisy prawa materialnego dotyczące zasiedzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, apelacja zarzucająca naruszenie art. 233 kpc i art. 172 § 1 kc została oddalona jako bezzasadna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że ustalenia sądu rejonowego co do zasiedzenia są prawidłowe, a zarzuty apelacji dotyczące błędnej oceny dowodów i niewłaściwego zastosowania prawa materialnego nie zasługują na uwzględnienie. Sąd uzupełnił jedynie ustalenia faktyczne dotyczące daty wejścia w posiadanie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. C. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | uczestnik |
Przepisy (12)
Główne
k.c. art. 172 § § 1
Kodeks cywilny
Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze.
k.c. art. 172 § § 2
Kodeks cywilny
Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.
k.c. art. 7
Kodeks cywilny
Jeżeli ustawa uzależnia skutki prawne od dobrej lub złej wiary, domniemywa się istnienie dobrej wiary.
Pomocnicze
k.c. art. 176 § § 1
Kodeks cywilny
Jeżeli podczas biegu zasiedzenia nastąpiło przeniesienie posiadania, obecny posiadacz może doliczyć do czasu, przez który sam posiada, czas posiadania swego poprzednika.
k.c. art. 336
Kodeks cywilny
Posiadacz samoistny to ten, kto włada rzeczą "jak właściciel".
k.c. art. 340
Kodeks cywilny
Niemożność posiadania wywołana przez przeszkodę przemijającą nie przerywa posiadania.
k.p.c. art. 350 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może sprostować oczywiste niedokładności, literówki lub błędy rachunkowe w orzeczeniu.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie "wszechstronnego rozważenia zebranego materiału".
k.p.c. art. 520 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawach o prawa niemajątkowe oraz w sprawach o prawa majątkowe, w których strony reprezentowane są przez adwokatów lub radców prawnych, sąd w postanowieniu o kosztach nie może zasądzić od strony na rzecz przeciwnika zwrotu kosztów w wysokości przekraczającej wysokość poniesionych przez nią opłat sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego.
k.p.c. art. 520 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Jeżeli interesy stron są sprzeczne, sąd może w postanowieniu o kosztach znieść je wzajemnie lub postanowić, że strony ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Oddalenie apelacji.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące postępowania w pierwszej instancji stosuje się odpowiednio w postępowaniu w drugiej instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wnioskodawca od 06.02.1990 r. był samoistnym posiadaczem w dobrej wierze, działając w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu o nabyciu własności spornych działek. • Nawet jeśli wnioskodawca wiedział o prawie własności Skarbu Państwa, szczególne okoliczności sprawy (brak wiedzy Skarbu Państwa o faktycznym użytkowaniu, zaufanie do organów gminy) uzasadniały traktowanie go na równi z posiadaczem w dobrej wierze. • Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i zastosował przepisy prawa materialnego.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 233 kpc przez błędną ocenę materiału dowodowego (pominięcie pism wnioskodawcy, wydruków z planów urządzania lasu). • Naruszenie art. 172 § 1 kc poprzez błędne ustalenie dobrej wiary wnioskodawcy, co skutkuje niespełnieniem przesłanki 30 lat posiadania w złej wierze.
Godne uwagi sformułowania
Działając zatem w zaufaniu do organów państwa w sposób nie budzący wątpliwości pozostawał w błędnym aczkolwiek usprawiedliwionym przekonaniu, iż nie narusza niczyich praw. • Skarb Państwa nie był nawet pewny czy wnioskodawca użytkuje w istocie grunt państwowy albowiem okazało się to dopiero po tym jak Nadleśnictwo otrzymało GPS-y do pomiarów działek co nastąpiło dopiero w 2010r. • Domniemanie zawarte w art. 7 k.c. nakazuje zatem rozstrzygnąć na korzyść dobrej wiary sytuację, gdy zgromadzony i prawidłowo oceniony materiał dowodowy nie wystarcza do usunięcia niepewności co do dobrej lub złej wiary.
Skład orzekający
Jarosław Gołębiowski
przewodniczący
Dariusz Mizera
sprawozdawca
Jolanta Szczęsna
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia dobrej wiary w kontekście zasiedzenia, zwłaszcza w relacjach z Skarbem Państwa, oraz zastosowanie domniemania dobrej wiary."
Ograniczenia: Konkretne okoliczności faktyczne sprawy mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych przypadkach, ale zasady interpretacji pozostają aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy zasiedzenia nieruchomości, co jest tematem często interesującym dla właścicieli gruntów i prawników. Interpretacja dobrej wiary w kontekście Skarbu Państwa dodaje jej praktycznego znaczenia.
“Czy można zasiedzieć ziemię Skarbu Państwa, działając w dobrej wierze?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.