II CA 147/13

Sygn. akt II Ca 147/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 września 2013r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Piotr Starosta Sędziowie SO Wojciech Borodziuk SO Aurelia Pietrzak (spr.) Protokolant sekr. sądowy Tomasz Rapacewicz po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013r. w Bydgoszczy na rozprawie sprawy z powództwa H. K. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 29 czerwca 2012r. sygn. akt. I C 841/12 I oddala apelację, II zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 300 zł (trzysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 147/13 UZASADNIENIE Powód H. K. w pozwie z dnia 7 marca 2012r. wniósł o ustalenie, że nie ma obowiązku uiszczenia na rzecz (...) S.A. w W. kwoty 1.635,29 zł wynikającej z raty obciążeniowej z dnia 6 lutego 2012r. Wniósł także o zasądzenie kosztów procesu. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 2 kwietnia 2012 r. orzekł zgodnie z żądanie pozwu. Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu wyrokiem z dnia 29 czerwca 2012 r. oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 617 zł tytułem zwrotu kosz­tów procesu. Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje: Powód zawarł w dniu 1 maja 2005r. umowę z pozwanym na świadczenie usług (...) , która następnie została zamieniona na umowę z dnia 7 grudnia 2010 r. ( (...) + usługa (...) ) oraz umowę z dnia 11 grudnia 2010 r. o świadczenie usługi ( (...) ). Powód zawarł umowy na czas określony (24 miesiące), które zawierały ofertę promocyjną (ulgi). Regulamin promocji przewidywał, że w razie rozwiązania umowy przez abonenta zawartej na czas określony przed jej upływem, przy­znane ulgi podlegały zwrotowi. Powód pismem z dnia 21 września 2011r. wypowiedział umowę (...) + usługa (...) , a zgodnie z regulaminem także umowę o (...) . Następnie pismem z dnia 27 października 2011r. złożył oświadczenie o cofnięciu wypowiedzenia, które wpłynęło do pozwanego dnia 31 października 2011 r. W związku z zerwaniem umowy okresowej pozwany obciążył powoda kwotą 1.635,29 zł z tytułu zwrotu ulgi na (...) , za aktywację (...) i z tytułu opłaty abonamentowej. Powód złożył reklamacje, które nie zostały uwzględnione. Sąd Rejonowy powołał się na przepis art. 61 § 1 kc i stwierdził, że wypowiedzenie umowy z dnia 21 września 2011 r. nie zostało skutecznie cofnięte przez powoda w piśmie z dnia 27 października 2011 r., a powód jest nim związany. W związku z tym pozwany był uprawniony do obciążenia powoda zwrotem ulg wynikających z umów, które wiązały strony. Ponadto Sąd stwierdził, że powództwo było bezzasadne, albowiem H. K. domagał się ustalenia stanu faktycznego, że nie ma obowiązku zapłacić należ­ności pozwanemu. Żądanie takie jest niedopuszczalne ze względu na treść art. 189 kpc , gdyż powód nie udowodnił interesu prawnego w żądaniu ustalenia stosunku prawnego lub prawa, a wniósł o ustalenie faktu. Wobec powyższego Sąd Rejonowy po myśli art. 484 kc a contrario orzekł w jak wyroku. O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 98 kpc . Apelację od tego wyroku złożył powód zarzucając Sądowi I instancji niewłaściwą interpretację zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i nieuwzględnienie wymienionych w pozwie rozmów telefonicznych. Skarżący domagał się uchylenia wyroku i uznanie, że on nie dokonał zerwania umowy. Pozwany złożył odpowiedź na powyższą apelację domagając się jej oddalenia i zasądzenia od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powoda nie jest zasadna. Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne z rozważeniem całokształtu materiału dowodowego bez przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, o jakiej mowa w art. 233 §1 k.p.c. , które to ustalenia Sąd Okręgowy w całości podziela i przyjmuje za własne. Sąd I instancji słusznie uznał, że powództwo zgłoszone przez H. K. z dwóch niezależnych od siebie względów podlegało oddaleniu. Po pierwsze jak trafnie wskazał Sąd Rejonowy powód nie mógł dochodzić w postępowaniu sądowym ustalenia faktu, że nie doszło do rozwiązania umowy łączącej go z (...) S.A lub przynajmniej, że nie nastąpiło to z jego inicjatywy. Zgodnie bowiem z art. 189 kpc powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Jednocze­śnie zaznaczyć należy, że tego rodzaju powództwo o ustalenie można wytoczyć wy­łącznie wówczas, gdy nie istnieje możliwość wniesienia powództwa o zapłatę lub świadczenie. W realiach niniejszej sprawy do rozważenia byłoby co najwyżej wyto­czenie powództwa o ustalenie istnienia pomiędzy stronami stosunku umowy o świad­czenie usług (...) , to znaczy, że H. K. skutecznie cofnął złożo­ne pozwanemu wypowiedzenie łączącej ich umowy. Drugą okolicznością przemawiającą za oddaleniem powództwa był fakt, że nie doszło do skutecznego cofnięcia przez powoda złożonego (...) S.A. pismem z dnia 21 września 2011 r. wypowiedzenia umowy (...) + usługa (...) . Jak słusznie zauważył Sąd I instancji zgodnie z art. 61 § 1 kc oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli doszło jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej. Z dowodów zgromadzonych w sprawie wynika, że oświadczenie powoda o wypowiedzeniu łączącej strony umowy złożone pozwanemu w piśmie z dnia 21 września 2011 r. dotarło do (...) S.A. wcześniej niż złożone przez H. K. w pi­śmie z dnia 27 października 2011 r. oświadczenie o cofnięciu wcześniejszego wypo­wiedzenia. W związku z tym należy przyjąć, że powód został związany wcześniej­szym wypowiedzeniem, a co za tym idzie pozwany miał prawo obciążyć go zwrotem wcześniej udzielonych ulg wynikających z umów, które wiązały strony. Jednocześnie zauważyć trzeba, że (...) S.A. zaproponowała powodowi zawarcie kolejnej umowy o świadczenie usług (...) i pod takim warunkiem zgadzała się anulowanie przedstawionej noty obciążeniowej. Powód nie przyjął tej propozycji wobec czego druga strona ma prawo dochodzić od niego wspomnianej powyżej kwoty. Wobec powyższego Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc oddalił apelację jako niezasadną. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc i § 6 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej świadczonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 3 października 2002 r.).