II Ca 1317/14

Sygn. akt II Ca 1317/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Beata Piwko Sędziowie: SSO Cezary Klepacz (spr.) SSO Magdalena Bajor-Nadolska Protokolant: sekr. sądowy Karolina Chrapkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. w Kielcach na rozprawie sprawy z powództwa (...) w K. przeciwko M. K. (1) o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. I C 1313/13 zmienia zaskarżony wyrok w części i zasądza od M. K. (1) na rzecz (...) w K. kwotę 10 093,69 ( dziesięć tysięcy dziewięćdziesiąt trzy, 69/100) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 24 czerwca 2013 roku i kwotę (...) ( jeden tysiąc siedemset dwadzieścia jeden) złotych tytułem kosztów procesu; oddala apelację w pozostałej części i zasądza od M. K. (1) na rzecz (...) w K. kwotę 1112,50 (jeden tysiąc sto dwanaście, 50/100) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 1317/14 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. akt I C 1313/13, Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił powództwo (...) w K. przeciwko M. K. (1) o zapłatę kwoty 20.480,71 zł wraz z odsetkami umownymi maksymalnymi od kwoty 10.093,69 zł za okres od dnia 24 czerwca 2013 r. do dnia zapłaty. Sąd ten ustalił, że w dniu 22 sierpnia 2008 r. M. K. (1) zawarła z (...) Bankiem SA we W. umowę kredytu nr KGP\ (...) na kwotę 13.340,45 zł, który miał być spłacony w 60 miesięcznych ratach, zgodnie z harmonogramem spłat. Strony ustaliły oprocentowanie od zadłużenia przeterminowanego jako czterokrotność obowiązującej stopy kredytu lombardowego NBP. W dniu 7 czerwca 2013 r. pomiędzy powodem a (...) Bankiem SA we W. zawarta została umowa przelewu wierzytelności, na podstawie której powód nabył wierzytelność przysługującą Bankowi względem pozwanej, wynikającą ze wskazanej umowy kredytu. Dnia 10 czerwca 2013 r. (...) sporządził pismo, w którym zawiadamiał pozwaną o cesji wierzytelności oraz wzywał do zapłaty zaległej kwoty 20.414,89 zł. W dniu 4 marca 2014 r. pozwana wpłaciła na poczet należności z umowy kredytu nr KGP\ (...) kwotę 250 zł na rzecz (...) Banku SA we W. , zaś w dniu 11 kwietnia 2014 r. – 500 zł. Biorąc to pod uwagę, Sąd uznał, że powód nie udowodnił dochodzonego roszczenia, powinna bowiem wykazać nie tylko fakt nabycia wierzytelności w drodze umowy zawartej z Euro Bankiem, ale przede wszystkim wysokość dochodzonego roszczenia, z uwzględnieniem wszelkich wpłat dokonanych przez pozwaną, składając chociażby wyciąg z księgi rachunkowej wystawiony na podstawie art. 194 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych . Brak jest możliwości zweryfikowania wysokości kapitału pozostałego do spłaty oraz odsetek karnych. Nie dołączono do pozwu ani harmonogramu spłat pożyczki, ani jakiegokolwiek rozliczenia uwzględniającego dokonane przez pozwaną spłaty i sposób ich księgowania. Powód nie wykazał za jaki okres i od jakiej kwoty zostały naliczone odsetki. Nie wiadomo również, jakie przyjęto oprocentowanie, co uniemożliwia jego zweryfikowanie pod kątem zgodności z art. 359 § 2 1 w zw. z art. 58 § 1 i 3 k.c. Wyrok ten zaskarżył w całości powód, zarzucając naruszenie art. 233 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i błąd w ustaleniach faktycznych, w szczególności przez uznanie, że nie została udowodniona podstawa i wysokość dochodzonej należności oraz naruszenie art. 365 § 1 k.p.c. , gdyż w sprawie dochodzonej należności wydane zostało postanowienie sądu powszechnego o nadaniu klauzuli wykonalności. Wskazując na to, skarżący wniósł o zmianę orzeczenia i zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kwoty 19.267,75 zł wraz z odsetkami umownymi od kwoty 10.093,69 zł, liczonymi według zmiennej stopy procentowej, stanowiącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP, wynoszącej na dzień wniesienia pozwu 17% w stosunku rocznym, od dnia 24 czerwca 2013 r. do dnia zapłaty, względnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz zasądzenie od pozwanej kosztów procesu za obie instancje, a także przeprowadzenie dowodów wskazanych w apelacji: postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I Co 4022/09, akt sprawy egzekucyjnej prowadzonej z wniosku (...) Bank SA we W. przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kielcach M. B. (1) , sygn. akt Km 329/10, raportu – zestawienia należności i spłat kredytu za okres od 22 sierpnia 2008 r. do 7 czerwca 2013 r., tabel (k.54v.-56). Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja zasługuje na częściowe jedynie uwzględnienie. W pierwszej kolejności podnieść należy, że Sąd odwoławczy pominął dowody wskazane w apelacji, zgodnie z art. 381 k.p.c. , bowiem strona powodowa mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a nie można przyjąć, iż potrzeba powołania się na nie wynikła później, w szczególności nie uzasadnia tego okoliczność, że pozwana nie wnosiła zarzutów na etapie postępowania przedsądowego, tym bardziej, że brak jest dowodu doręczenia M. K. (2) wezwania do zapłaty z dnia 10 czerwca 2013 r. (k.23), zaś prawidłowy adres tej osoby został wskazany dopiero w toku postępowania (k.35). Sama zaś pozwana nie uznała powództwa, kwestionując wysokość należności dochodzonej pozwem (k.43). Rozstrzygnięcie w sprawie może zatem nastąpić jedynie w oparciu o dowody przedstawione w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Z dowodów tych wynika, jak prawidłowo ustalił Sąd Rejonowy, że w dniu 22 sierpnia 2008 r. M. K. (1) zawarła z (...) Bankiem SA we W. umowę kredytu gotówkowego nr KGP\ (...) na kwotę 13.340,45 zł, który miał być spłacony w 60 miesięcznych ratach, zgodnie z harmonogramem spłat. Strony ustaliły oprocentowanie od zadłużenia przeterminowanego jako czterokrotność obowiązującej stopy kredytu lombardowego NBP. W dniu 7 czerwca 2013 r. powód nabył od (...) Banku SA we W. wierzytelności, zgodnie z umową przelewu, w tym wierzytelność względem pozwanej, wynikającą ze wskazanej umowy kredytu. Dnia 10 czerwca 2013 r. Euro Bank sporządził pismo, w którym zawiadamiał pozwaną o cesji wierzytelności oraz wzywał ją, działając w imieniu powoda, do zapłaty zaległej kwoty 20.414,89 zł. Pozwana zapłaciła (...) Bankowi SA we W. tytułem należności z umowy kredytu nr KGP\ (...) : kwotę 250 zł w dniu 4 marca 2014 r. i kwotę 500 zł w dniu 11 kwietnia 2014 r. Z załącznika do umowy przelewu wierzytelności wynika (k.20), że należność główna z umowy kredytu gotówkowego nr KGP\ (...) wynosi 10.093,69 zł, zaś odsetki – 10,311,80 zł. Nie budzi wątpliwości pierwsza ze wskazanych kwot. Z pewnością bowiem kredyt nie był spłacany w terminie, skoro umowa została wypowiedziana i toczyło się postępowanie egzekucyjne przeciwko M. K. (1) , co ona sama przyznała (k.43). Brak jest natomiast możliwości zweryfikowania należnych odsetek. Inna kwota skapitalizowanych odsetek została wskazana w pozwie (k.3), inna zaś w umowie przelewu. Powód nie przedstawił harmonogramu spłaty pożyczki, ani jakiegokolwiek rozliczenia uwzględniającego dokonane przez pozwaną spłaty i sposób ich księgowania. Nie wykazał też za jaki okres i od jakiej kwoty zostały naliczone te odsetki. Nie wiadomo wreszcie, według jakiej stopy procentowej wyliczono je, co uniemożliwia ocenę pod kątem zgodności z art. 359 § 2 1 w zw. z art. 58 § 1 i 3 k.c. W tym zakresie roszczenie nie zostało zatem udowodnione. Biorąc to pod uwagę, należało uznać, iż powód zasadnie domaga się zasądzenia od pozwanej kwoty 10.093,69 zł. Z uwagi na wskazane wcześniej wątpliwości co do należnych odsetek karnych, przy uwzględnieniu, że zostały one określone jedynie w umowie kredytu gotówkowego ( § 2 pkt 9) , która została wypowiedziana, uznać należało, iż powód może skutecznie domagać się odsetek ustawowych, które zasądzono od dnia wniesienia pozwu, zgodnie z art. 482 § 1 i 2 k.c. Powód poniósł koszty procesu w łącznej kwocie 3.442 zł: opłata od pozwu – 257 zł (k.1) i 768 zł (k.10), opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł (k.14) i wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym – 2.400 zł, należne zgodnie z § 6 pkt 5) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Ponieważ powództwo zostało uwzględnione w połowie, to na podstawie art. 100 zdanie pierwsze k.p.c. powodowi przysługuje zwrot połowy poniesionych kosztów. Mając to na względzie, zmieniono zaskarżony wyrok w części na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. i zasądzono od M. K. (1) na rzecz (...) w K. kwotę 10.093,69 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 24 czerwca 2013 roku i kwotę 1.721 zł tytułem kosztów procesu. W pozostałej części oddalono apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. Zgodnie z art. 100 zdanie pierwsze w zw. z art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. , zasądzono od pozwanej na rzecz powoda połowę poniesionych przez tego ostatniego kosztów postępowania apelacyjnego w łącznej kwocie 2.225 zł: 1.025 zł tytułem opłaty od apelacji (k.63) i 1.200 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika (§ 6 pkt 5) w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1) cyt. rozp.), tj. kwotę 1.112,50 zł. SSO M. Bajor - Nadolska SSO B. Piwko SSO C. Klepacz