II Ca 1304/14

II Ca 1304/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2014 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Renata Stępińska (spr.) Sędziowie: SO Anna Nowak SO Magdalena Meroń-Pomarańska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Powiatu (...) przy uczestnictwie A. R. o ustanowienie kuratora spadku po J. Z. i F. Z. na skutek apelacji uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 20 lutego 2014 roku, sygn. akt I Ns 948/13 postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie w punktach I i II i sprawę w tym zakresie przekazać Sądowi Rejonowemu w Olkuszu do ponownego rozpoznania; 2. oddalić apelację w pozostałej części; 3. stwierdzić, że wnioskodawca i uczestniczka ponoszą we własnym zakresie koszty postępowania odwoławczego związane z ich udziałem w sprawie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Olkuszu ustanowił A. R. kuratorem spadku po J. Z. i F. Z. , polecił kuratorowi spadku składanie sprawozdań, zarządził sporządzenie spisu inwentarza spadku i zlecił jego sporządzenie komornikowi sądowemu. W uzasadnieniu powołał szczególności przepis art. 666 k.p.c. i wyjaśnił, że skoro żaden ze spadkobierców po J. Z. i F. Z. nie objął spadku, zaś przed Starostą (...) toczy się postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę budynku posadowionego na nieruchomości wchodzącej w skład spadku po wymienionych, to koniecznym jest ustanowienie kuratora spadku. W apelacji uczestniczka A. R. podniosła zarzut naruszenia art. 666 k.p.c. i wskazała, iż nie wyraża zgody na ustanowienie jej kuratorem spadku, albowiem nie jest już pracownikiem Starostwa Powiatowego w O. i w związku z tym nie ma kontaktu ze sprawą administracyjną. Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia lub jego zmianę poprzez wyznaczenie innej osoby do pełnienia funkcji kuratora spadku. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia w punktach I i II oraz przekazaniem sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W pozostałym zakresie apelacja jest bezzasadna i podlega oddaleniu, bowiem uczestniczka nie posiada interesu prawnego ( gravamen ) w zaskarżeniu wyrzeczeń odnoszących się do sporządzenia spisu inwentarza spadku. Nie budzi wątpliwości, że do pełnienia funkcji kuratora spadku może być zasadniczo wyznaczona jedynie osoba, która chce podjąć się jej wykonywania. Jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy przemawiają za tym nadzwyczajne względy o charakterze interesu publicznego lub ważnego interesu prywatnego, jest możliwe „przymuszenie” osoby do sprawowania funkcji opiekuńczej kuratorskiej. W typowych zaś sprawach warunkiem ustanowienia określonej osoby jako kuratora spadku jest jej zgoda w tym przedmiocie, co najmniej dorozumiana. W sprawie niniejszej taka dorozumiana zgoda A. R. na podjęcie funkcji kuratorskiej istniała, była ona bowiem obecna na posiedzeniu jawnym przed Sądem Rejonowym w dniu 30 października 2013 roku i nie wyrażała wówczas sprzeciwu przeciwko wyznaczeniu jej kuratorem spadku. Nie zgłosiła również Sądowi w późniejszym okresie, iż wnosi o nieustanawianie jej kuratorem spadku. Sąd Rejonowy miał więc wszelkie podstawy, by domniemywać, iż zgadza się ona na sprawowanie tej funkcji. Skoro jednak uczestniczka przed uprawomocnieniem się postanowienia Sądu I instancji jednoznacznie odmówiła sprawowania funkcji kuratora spadku, to koniecznym jest uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania – wobec zmiany okoliczności sprawy. Trzeba przy tym nadmienić, iż jest to skutek wyłącznie nielojalnej postawy A. R. , nie sposób bowiem upatrywać winy Sądu I instancji w wydaniu zaskarżonego postanowienia o określonej treści, odpowiadającej wynikającemu z materiału sprawy stanowi rzeczy. Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy orzekł jak w tenorze postanowienia na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. i art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , a o kosztach postępowania odwoławczego wyrzekł zgodnie z art. 520 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.