II Ca 1299/14

Sąd Okręgowy w KielcachKielce2014-12-11
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniaokręgowy
przedawnienietermin przedawnieniaświadczenie okresoweroszczenieapelacjakoszty procesuumowa

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uwzględniając powództwo o zapłatę kwoty 944,50 zł z odsetkami, uznając roszczenie za nieprzedawnione z uwagi na dziesięcioletni termin.

Powód dochodził zapłaty 944,50 zł z odsetkami. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając roszczenie za przedawnione. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację powoda, zmienił zaskarżony wyrok w całości. Sąd uznał, że roszczenie nie uległo przedawnieniu, ponieważ termin wynosi dziesięć lat, a nie trzy lata, jak błędnie przyjął sąd pierwszej instancji. W konsekwencji uwzględniono powództwo i zasądzono należność wraz z kosztami postępowania.

Sprawa dotyczyła powództwa o zapłatę kwoty 944,50 zł z ustawowymi odsetkami, wniesionego przez (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko G. G. Sąd Rejonowy w Sandomierzu wyrokiem z dnia 8 września 2014 r. oddalił powództwo, uznając roszczenie za przedawnione. Powód wniósł apelację, domagając się zmiany wyroku i uwzględnienia powództwa. Sąd Okręgowy w Kielcach, rozpoznając apelację, zmienił zaskarżony wyrok w całości. Sąd Okręgowy ustalił, że powód wykazał wysokość dochodzonej należności. Podkreślono, że poprzednia sprawa między stronami o to samo roszczenie zakończyła się umorzeniem postępowania, a nie wydaniem wyroku, co wyklucza zarzut powagi rzeczy osądzonej. Kluczową kwestią stał się zarzut przedawnienia. Sąd Okręgowy uznał, że błędnie sąd pierwszej instancji zastosował trzyletni termin przedawnienia. Stwierdzono, że świadczenie należne uczelni z tytułu opłaty semestralnej, płatne w ratach, nie jest świadczeniem okresowym, a zatem ma zastosowanie dziesięcioletni termin przedawnienia wynikający z art. 118 k.c. W związku z tym roszczenie nie uległo przedawnieniu. Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 944,50 zł z ustawowymi odsetkami oraz koszty postępowania za obie instancje.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, roszczenie o zapłatę opłaty semestralnej, płatnej w miesięcznych ratach, nie jest świadczeniem okresowym, a jego termin przedawnienia wynosi dziesięć lat.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że mimo płatności w ratach, cała opłata semestralna miała określoną wysokość od początku, co wyklucza charakter świadczenia okresowego. W związku z tym zastosowanie ma ogólny, dziesięcioletni termin przedawnienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

(...) Sp. z o.o.

Strony

NazwaTypRola
(...) Sp. z o.o.spółkapowód
G. G.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (6)

Główne

k.c. art. 118

Kodeks cywilny

Roszczenie o zapłatę opłaty semestralnej, płatnej w ratach, nie jest świadczeniem okresowym, a jego termin przedawnienia wynosi dziesięć lat.

k.p.c. art. 386 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zmiany zaskarżonego wyroku przez sąd drugiej instancji.

k.p.c. art. 98 § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zasądzenia kosztów procesu od strony przegrywającej.

k.p.c. art. 108 § 1 zdanie pierwsze

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania apelacyjnego.

Pomocnicze

k.p.c. art. 366

Kodeks postępowania cywilnego

Umorzenie postępowania nie stanowi wydania wyroku, a zatem nie wyłącza ponownego dochodzenia roszczenia z powodu powagi rzeczy osądzonej.

rozp. Min. Sprawiedliwości art. 6 pkt 2 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu

Podstawa do ustalenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu apelacyjnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Roszczenie nie uległo przedawnieniu, ponieważ termin wynosi dziesięć lat, a nie trzy lata, gdyż nie jest to świadczenie okresowe. Poprzednia sprawa zakończyła się umorzeniem postępowania, a nie wydaniem wyroku, co wyklucza zarzut powagi rzeczy osądzonej.

Odrzucone argumenty

Roszczenie uległo przedawnieniu z uwagi na trzyletni termin właściwy dla świadczeń okresowych.

Godne uwagi sformułowania

Błędnie jednak uznał Sąd pierwszej instancji, że w rozpoznawanej sprawie przyjąć należy trzyletni termin przedawnienia, bowiem świadczenie należne uczelni zostało określone jako opłata semestralna w kwocie 1.560 zł, a zatem wiadomo było od początku jaka jest jego całkowita wysokość, jedynie zaś płatność określono w miesięcznych ratach (§ 7 ust. 1 i 2 umowy – k.22v.), a zatem nie jest to świadczenie okresowe. Tym samym, termin przedawnienia roszczenia zgłoszonego przez powoda wynosi dziesięć lat, co oznacza, że roszczenie to nie uległo przedawnieniu.

Skład orzekający

Cezary Klepacz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja terminu przedawnienia świadczeń płatnych w ratach, które nie są świadczeniami okresowymi w rozumieniu art. 118 k.c."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju zobowiązania (opłata semestralna) i jego charakteru jako świadczenia nieokresowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowa może być prawidłowa interpretacja przepisów o przedawnieniu, zwłaszcza w kontekście świadczeń płatnych w ratach, co ma znaczenie praktyczne dla wielu wierzycieli.

Czy opłata semestralna płacona w ratach przedawnia się po 3 latach? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 944,5 PLN

zapłata: 944,5 PLN

koszty procesu: 234,95 PLN

koszty postępowania apelacyjnego: 120 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ca 1299/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Cezary Klepacz Protokolant: st. prot. sąd. Beata Wodecka po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. w Kielcach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko G. G. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Sandomierzu z dnia 8 września 2014 r. sygn. I C 526/14 zmienia zaskarżony wyrok w całości i zasądza od G. G. na rzecz (...) Sp. z o.o. w W. kwotę 944,50 (dziewięćset czterdzieści cztery i 50/100) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 21 marca 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 234,95 (dwieście trzydzieści cztery i 95/100) złotych tytułem kosztów procesu; zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego i oddala wniosek powoda o zasądzenie tych kosztów w pozostałej części. Sygn. akt II Ca 1299/14 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt I C 526/14 upr., Sąd Rejonowy w Sandomierzu oddalił powództwo (...) spółki z o.o. w W. przeciwko G. G. o zapłatę kwoty 944,50 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu (21 marca 2014 r. – k.42) i kosztami procesu oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 197 zł tytułem kosztów procesu. Apelację od tego orzeczenia złożył powód, wnosząc o jego zmianę i uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym według czterokrotności stawki minimalnej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Prawidłowo Sąd Rejonowy przyjął, iż powód wykazał wysokość dochodzonej należności głównej i skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w płatności tej należności, co wynika ze szczegółowych ustaleń zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k.70-70v.). Nie ulega też wątpliwości, że w sprawie nie zachodziła powaga rzeczy osądzonej, bowiem poprzednia sprawa tocząca się między tymi samymi stronami o to samo roszczenie (sygn. akt I C 563/12 upr.) zakończyła się prawomocnym umorzeniem postępowania, a nie wydaniem wyroku ( art. 366 k.p.c. ). Odnosząc się do zgłoszonego przez pozwanego w toku postępowania zarzutu przedawnienia roszczenia, podnieść należy, iż w tym zakresie ma zastosowanie przepis art. 118 k.c. Błędnie jednak uznał Sąd pierwszej instancji, że w rozpoznawanej sprawie przyjąć należy trzyletni termin przedawnienia, bowiem świadczenie należne uczelni zostało określone jako opłata semestralna w kwocie 1.560 zł, a zatem wiadomo było od początku jaka jest jego całkowita wysokość, jedynie zaś płatność określono w miesięcznych ratach (§ 7 ust. 1 i 2 umowy – k.22v.), a zatem nie jest to świadczenie okresowe. Niczego nie zmienia w tym zakresie sformułowanie zawarte w § 8 ust. 1 umowy, że przyjęcie rezygnacji z nauki nie powoduje zwrotu wniesionych opłat miesięcznych do dnia rezygnacji, bowiem jest to jedynie kwestia redakcyjna, skoro § 7 ust. 2 stanowi wyraźnie o wpłacie należnej kwoty tytułem opłaty semestralnej w sześciu równych miesięcznych ratach. Tym samym, termin przedawnienia roszczenia zgłoszonego przez powoda wynosi dziesięć lat, co oznacza, że roszczenie to nie uległo przedawnieniu. Mając to na względzie, zmieniono zaskarżony wyrok na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. i uwzględniono powództwo w całości oraz zasądzono od pozwanego na rzecz powoda koszty procesu: za pierwszą instancję w kwocie 234,95 zł (30 zł tytułem opłaty od pozwu, 180 zł jako wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym, 17 zł opłaty od pełnomocnictwa i 7,95 zł tytułem kosztów przesyłek – pozew, k.2v.) i za postępowanie apelacyjne w kwocie 120 zł (opłata od apelacji – 30 zł i wynagrodzenie pełnomocnika – 90 zł), zgodnie z art. 98 § 1 i 3, 99, 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. , przy uwzględnieniu § 6 pkt 2 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzania Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Nie znajduje żadnego uzasadnienia wniosek powoda o przyznanie wynagrodzenia w wysokości czterokrotności stawki minimalnej, bowiem nie przemawia za tym ani nakład pracy pełnomocnika, ani charakter rozpoznawanej sprawy (§ 2 ust. 1 cyt. rozp.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI