II C 991/17

Sprawa dotyczyła powództwa H. N. i N. R. przeciwko Polskiemu Związkowi Łowieckiemu i Kołu Łowieckiemu „ (...) ” w Ś. o stwierdzenie nieważności lub bezskuteczności uchwały Walnego Zgromadzenia Członków Koła Łowieckiego z dnia 16 lipca 2017 r. o likwidacji koła. Powodowie argumentowali, że uchwała jest nieważna, ponieważ nie wszyscy głosujący byli uprawnieni do udziału w podjęciu uchwały z uwagi na nieuiszczenie wpisowego, które miało być obligatoryjne. Podnosili również, że osoby przyjęte do koła nie zostały wysłuchane, co naruszało statut. Sąd oddalił powództwo, stwierdzając najpierw brak interesu prawnego powodów, szczególnie w kontekście późniejszego wykreślenia koła z rejestru. Nawet gdyby interes prawny istniał, sąd uznał, że roszczenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Prawo łowieckie nie przewiduje specyficznego trybu zaskarżania uchwał kół łowieckich, a powództwo oparte na art. 189 kpc w zw. z art. 58 § 1 kc jest dopuszczalne, ale wymaga wykazania naruszenia prawa lub statutu. Sąd podkreślił, że brak uchwały walnego zgromadzenia o wysokości wpisowego nie czyni uchwały o likwidacji nieważną, gdyż brak takiej uchwały oznacza brak obowiązku uiszczania wpisowego. Ponadto, argumenty dotyczące nieuiszczenia wpisowego lub braku wysłuchania nie były wystarczająco poważne, aby skutkować nieważnością uchwały, zwłaszcza biorąc pod uwagę autonomię organizacji. Sąd uznał również, że kwestionowanie członkostwa osób przyjętych wiele lat wcześniej, po faktycznym rozwiązaniu koła, było nieuzasadnione. Powództwo ewentualne o stwierdzenie bezskuteczności uchwały również zostało oddalone z powodu niewykazania przez powodów przesłanek uzasadniających bezskuteczność.

Zagadnienia prawne (3)