II C 88/13

Powódka Z. P., działając jako reprezentant grupy, wniosła pozew w postępowaniu grupowym przeciwko Skarbowi Państwa, domagając się ustalenia jego odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną katastrofą budowlaną pawilonu wystawowego w C. w 2006 roku, w wyniku której zginęło 65 osób, a ponad 170 zostało rannych. Roszczenia opierały się na przepisach o odpowiedzialności posiadacza budowli (art. 434 kc) oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem zaniechanie organu władzy publicznej (art. 417 § 1 kc), w związku z art. 446 § 3 kc (znaczne pogorszenie sytuacji życiowej w związku ze śmiercią najbliższego członka rodziny). Sąd Okręgowy w Warszawie, postanowieniem z dnia 3 września 2013 roku, odrzucił pozew. Głównym powodem odrzucenia była niedopuszczalność dochodzenia roszczeń w postępowaniu grupowym. Sąd uznał, że roszczenia członków grupy, mimo że oparte na tych samych przepisach prawnych, nie spełniają wymogu jednorodzajowości, ponieważ ustalenie odpowiedzialności wymagałoby indywidualnego badania sytuacji życiowej każdego z członków grupy, co jest sprzeczne z celem postępowania grupowego. Dodatkowo, sąd wskazał na brak złożenia oświadczenia o przystąpieniu do grupy przez jedną z pierwotnie wskazanych osób (I. W.), co również naruszało wymogi formalne postępowania grupowego. Sąd odrzucił również argument strony pozwanej, że dochodzone roszczenia dotyczą ochrony dóbr osobistych, które są wyłączone z postępowania grupowego. Sąd stwierdził, że art. 446 § 3 kc chroni interesy majątkowe, a nie dobra osobiste, które w przypadku śmierci osoby bliskiej są obecnie chronione przez art. 446 § 4 kc (wprowadzony po dacie zdarzenia). Koszty postępowania w kwocie 3.600,00 zł zostały zasądzone od powódki na rzecz Skarbu Państwa.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający