II C 84/15

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2015-12-09
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniaokręgowy
fundusz sekurytyzacyjnycesja wierzytelnościumowy kredytoweodsetkiprzedawnieniekoszty postępowaniaart. 102 k.p.c.trudna sytuacja materialna

Sąd Okręgowy w Gliwicach zasądził od pozwanej na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego 88 232,63 zł z odsetkami, oddalając dalej idące powództwo i nie obciążając pozwanej kosztami postępowania ze względu na jej trudną sytuację materialną i zdrowotną.

Fundusz sekurytyzacyjny dochodził od pozwanej zapłaty ponad 100 tys. zł z tytułu niespłaconych umów kredytowych. Pozwana podniosła zarzut przedawnienia oraz wskazała na trwającą egzekucję przez pierwotnego wierzyciela. Sąd ustalił, że wierzytelność istnieje i nie jest przedawniona, jednakże wyliczenia powoda dotyczące odsetek i kosztów były częściowo nieuzasadnione. Ostatecznie zasądzono 88 232,63 zł z odsetkami, oddalając dalszą część powództwa. Ze względu na trudną sytuację materialną i zdrowotną pozwanej, sąd nie obciążył jej kosztami postępowania.

Powód, fundusz sekurytyzacyjny, domagał się od pozwanej M. M. zapłaty kwoty 100 231,81 zł z ustawowymi odsetkami, tytułem niespłaconych umów kredytowych zawartych z pierwotnym wierzycielem. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia oraz fakt trwającej egzekucji przez pierwotnego wierzyciela. Sąd ustalił stan faktyczny, w tym szczegóły dotyczące zawartych umów kredytowych, wypowiedzenia ich, wystawienia bankowych tytułów egzekucyjnych, nadania klauzul wykonalności oraz cesji wierzytelności na rzecz powoda. Sąd uznał, że wierzytelność istnieje i nie jest przedawniona, gdyż nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu przerwało bieg terminu przedawnienia na 10 lat. Sąd zakwestionował jednak sposób wyliczenia przez powoda odsetek umownych i ustawowych, uznając część z nich za nieuzasadnioną lub nieudowodnioną. Po dokonaniu własnych obliczeń, uwzględniając częściowe cofnięcie pozwu i kwoty wyegzekwowane przez komornika, sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 88 232,63 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 16 września 2015 roku. Sąd oddalił dalej idące powództwo oraz umorzył postępowanie w zakresie cofniętego powództwa. Ze względu na wyjątkowo trudną sytuację materialną i zdrowotną pozwanej (choroby, konieczność operacji, niskie dochody, liczne postępowania egzekucyjne), sąd, stosując art. 102 k.p.c., odstąpił od obciążania jej kosztami postępowania. Koszty zastępstwa procesowego z urzędu przyznał adwokatowi ze Skarbu Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, wierzytelność istnieje, jednak jej wysokość jest niższa niż dochodzona przez powoda z uwagi na błędne wyliczenia odsetek i kosztów.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na dokumentach potwierdzających zawarcie umów, wypowiedzenie ich, wystawienie bankowych tytułów egzekucyjnych, nadanie klauzul wykonalności oraz cesję wierzytelności. Zakwestionowano jednak sposób wyliczenia odsetek i kosztów przez powoda, dokonując własnych obliczeń.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie części powództwa, oddalenie reszty, umorzenie części

Strona wygrywająca

(...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W.

Strony

NazwaTypRola
(...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W.instytucjapowód
M. M.osoba_fizycznapozwana
G. S.osoba_fizycznapełnomocnik pozwanej z urzędu

Przepisy (5)

Pomocnicze

k.c. art. 509 § § 1

Kodeks cywilny

Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

k.c. art. 125

Kodeks cywilny

Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą sądową, ugodą zawartą przed mediatorem po zakończeniu mediacji lub ugodą zawartą przed innym podmiotem, przedawnia się z upływem dziesięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia lub jego wykonania, a gdy orzeczenie jest podstawą wpisu do rejestru - od uprawomocnienia się orzeczenia lub jego wykonania.

k.c. art. 481 § §1

Kodeks cywilny

Jeżeli dłużnik opóźni się ze spełnieniem świadczenia, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.

Prawo o adwokaturze art. 29 § ust. 1

Ustawa Prawo o adwokaturze

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

istnienie wierzytelności brak przedawnienia nieprawidłowość wyliczeń powoda w zakresie odsetek i kosztów

Odrzucone argumenty

przedawnienie roszczenia nieistnienie wierzytelności z uwagi na trwającą egzekucję przez pierwotnego wierzyciela

Godne uwagi sformułowania

dla sądu tego rodzaju wyliczenia są niezrozumiałe i niepoparte żadnymi dowodami w ocenie sądu należało przyjąć, iż sytuacja pozwanej jest wyjątkowa i trzeba było wobec niej zastosować normę prawną art. 102 k.p.c i odstąpić od obciążania jej kosztami postępowania

Skład orzekający

Jarosław Klon

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 102 k.p.c. w przypadku trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej dłużnika, zasady wyliczania odsetek i kosztów w sprawach o zapłatę, dopuszczalność cesji wierzytelności."

Ograniczenia: Konkretne okoliczności sprawy, indywidualna ocena sytuacji dłużnika.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd może uwzględnić trudną sytuację życiową dłużnika, nawet w przypadku zasadnego roszczenia finansowego, a także jak ważne jest prawidłowe wyliczenie dochodzonych kwot.

Sąd ulżył dłużniczce w spłacie długu. Kluczowe znaczenie miała jej trudna sytuacja życiowa i zdrowotna.

Dane finansowe

WPS: 100 231,81 PLN

zapłata: 88 232,63 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II C 84/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział II Cywilny Ośrodek (...) w R. w składzie: Przewodniczący: SSO Jarosław Klon Protokolant: Agnieszka Lach po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 roku w Rybniku sprawy z powództwa (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. przeciwko M. M. o zapłatę 1) zasądza od pozwanej M. M. na rzecz powoda (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. 88 232,63 złote (osiemdziesiąt osiem tysięcy dwieście trzydzieści dwa złote 63/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 16 września 2015 roku do dnia zapłaty, 2) dalej idące powództwo oddala, 3) umarza postępowanie w zakresie cofniętego powództwa, 4) nie obciąża pozwanej kosztami postępowania, 5) przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gliwicach na rzecz adwokata G. S. kwotę 4428 złotych (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) w tym kwotę 828 złotych (osiemset dwadzieścia osiem) jako podatku VAT tytułem wynagrodzenia za reprezentację pozwanej z urzędu. UZASADNIENIE W pozwie przeciwko M. M. powód (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanej kwoty 100 231,81 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu. Opisał umowy kredytowe jakie wiązały pozwaną z pierwotnym wierzycielem (...) S.A a następnie jego następcą prawnym (...) Bankiem (...) S.A , które to umowy zostały wypowiedziane i następnie został wystawiony bankowy tytuł egzekucyjny, który został sądownie opatrzony klauzulą wykonalności. Pozwana nie spłacała nadal wierzytelności, która następnie w wyniku jej cesji przypadła powodowi, który zdecydował się na realizację roszczenia sądownie. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa podnosząc, iż wobec niej nadal prowadzona jest egzekucja z wniosku (...) Banku (...) S.A , co wyklucza przyjęcie przelewu wierzytelności a nadto roszczenie powoda jest przedawnione. W piśmie procesowym z dnia 7 lipca 2015 roku powód wycofał pozew w zakresie kwoty 64,48 złotych z tytułu kosztów i 2010, 48 złotych z tytułu odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia i utrzymał pozew w zakresie 98 156,85 złotych na którą składały się: - 54439,82 złotych tytułem kapitału, - 43 717,03 złotych tytułem odsetek. Na cofnięcie pozwu w zakresie wyżej opisanym pozwana wyraziła zgodę. (Protokół rozprawy k. 159 akt) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 31 października 2007 roku w (...) S.A Oddział w Polsce zawarł z M. M. umowę o kredyt na miarę. W oparciu o tą umowę przyznał pozwanej kwotę 78 900 złotych z czego 3 910, 28 złotych stanowiła składka z tytułu ubezpieczenia na życie i z tytułu niezdolności do pracy zarobkowej. W umowie określono oprocentowanie nominalne, rzeczywistą roczną stopę oprocentowania oraz wykazano całkowity koszt kredytu. Kredyt miał być spłacany w 84 ratach których wysokość była stała i wynosiła 1381,94 złotych. Początek spłaty kredytu to 15.11.2007 roku a końcowa data to 15.10.2014 roku. Dowód: umowa kredytowa k. 8 – 9 akt sprawy I Co 2368/10, W dniu 12 czerwca 2008 roku w (...) S.A Oddział w Polsce zawarł z M. M. umowę odnawialnego limitu kredytowego. W ramach tej umowy bank otworzył pozwanej rachunek kredytu i udostępnił jej kartę płatniczą uprawniającą do dokonywania transakcji w ramach limitu kredytu. Pozwana zobowiązała się do spłacania zadłużania w sposób i w terminie określonym regulaminem. Umowa ta została zawarta na okres ważności karty płatniczej i miała być przedłużana automatycznie na okres ważności kolejnych wydawanych kart. Dowód: umowa o kredyt bezpieczny k. 10 akt sprawy I Co 2368/10, (...) w dniu 16 stycznia 2010 roku rozwiązał z pozwaną umowę o kredyt na miarę zawartą w dniu 31 października 2007 roku. Dowód: zaświadczenie k. 6 akt sprawy I Co 2368/10, (...) w dniu 18 kwietnia 2010 roku rozwiązał z pozwaną umowę o kredyt bezpieczny zawartą w dniu 12 czerwca 2008 roku. Dowód: zaświadczenie k. 7 akt sprawy I Co 2368/10, W dniu 16 czerwca 2010 roku (...) wystawił bankowy tytuł egzekucyjny: I) z tytułu kredytu na miarę na : a) kwotę 65 437,61 złotych z tytułu niespłaconego kredytu, wraz z odsetkami ustawowymi od kwoty 65 437,61 złotych liczonymi od dnia 17 stycznia 2010 roku, do dnia faktycznej spłaty, b) kwotę 5152,39 złotych z tytułu odsetek umownych naliczanych zgodnie z regulaminem kredytu na miarę udzielonego przez (...) od dnia 1 listopada 2007 roku do dnia 16 stycznia 2010 roku wraz z odsetkami ustawowymi od kwoty 5152,39 złotych liczonymi dziennie od dnia 16 czerwca 2010 roku do dnia faktycznej spłaty, c) kwotę 184 złotych z tytułu naliczonych opłat, zgodnie z regulaminem kredytu na miarę wraz z odsetkami ustawowymi od kwoty 184 złotych liczonymi dziennie od dnia 16 czerwca 2010 roku do dnia faktycznej spłaty, II) z tytułu umowy o kredyt bezpieczny zawartej w P. w dniu 12 czerwca 2008 roku na podstawie której pozwana miała zapłacić na rzecz banku: a) kwotę 3775,64 złote z tytułu niespłaconego kredytu wraz z odsetkami ustalonymi zgodnie z regulaminem kredytu bezpiecznego, w wysokości 17,90 % rocznie od kwoty 3775,64 złotych liczonymi dziennie od dnia 16 czerwca 2010 roku do dnia faktycznej spłaty, b) kwotę 505,12 złotych z tytułu odsetek umownych, naliczonych zgodnie z regulaminem kredytu bezpiecznego udzielanego przez (...) za następujące okresy; - od dnia 16.09.2009 roku do dnia 11.10.2009 roku od kwoty 3871,10 złotych w wysokości 17,90% rocznie, - od dnia 12.10.2009 roku do dnia 14.10.2009 roku od kwoty 3725,64 złotych w wysokości 17,90% rocznie, - od dnia 15.10.2009 roku do dnia 15.11.2009 roku od kwoty 3735,64 złotych w wysokości 17,90 % rocznie, - od dnia 16.11.2009 roku do dnia 14.12.2009 roku od kwoty 2745,64 złotych w wysokości 17,90 % rocznie, - od dnia 15.12.2009 roku do dnia 14.01.2010 roku od kwoty 3765,64 złotych w wysokości 17,90 % rocznie, - od dnia 15.02.2010 roku do dnia 15.06.2010 roku od kwoty 3775,64 złotych w wysokości 17,90 % rocznie. wraz z odsetkami ustawowymi, które na dzień wystawienia tytułu egzekucyjnego wynosiły 13,00% w skali roku, od kwoty 505,12 złotych liczonymi dziennie od dnia wystawienia tytułu do dnia faktycznej zapłaty. Dowód: bankowy tytułu egzekucyjny k. 4 – 5 akt sprawy I Co 2368/10, W dniu 30 czerwca 2010 roku Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim postanowieniem nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wyżej opisanemu co do należności głównej w kwocie 65 437,61 złotych oraz co do należności głównej w kwocie 3775,64 złotych oraz co do odsetek i kosztów wynikających z tego tytułu. Dowód: postanowienie SR w Wodzisławiu Śląskim k. 16 akt sprawy I Co 2368/10, Postanowieniem z dnia 18 lutego 2013 roku Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu z dnia 16 czerwca 2010 roku przeciwko M. M. na rzecz następcy prawnego wierzyciela tj. na rzecz (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. . Dowód: postanowienie SR w Wodzisławiu Śląskim k. 38 akt sprawy I Co 2368/10, Od 20 grudnia 2010 roku toczy się postępowanie egzekucyjne najpierw z wniosku (...) S.A Oddział w Polsce a potem Raiffeisen Banku przeciwko M. M. . Dowód: akta sprawy Km 10075/10 – wniosek egzekucyjny k. 1 - 3 akt, karta rozliczeniowa i pozostałe dokumenty znajdujące się w aktach, W dniu 24 października 2014 roku (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Zamknięty w W. nabył od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej, wymagalną wierzytelność wniesioną do spółki 8.10.2014 roku jako wkład niepieniężny przez (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. ul. (...) wobec dłużniczki M. M. z tytułu: 1) umowy o numerze (...) , gdzie kwota zobowiązania to (...) ,06 w tym: a) (...) ,18 z tytułu kapitału, b) (...) ,88 z tytułu odsetek, 2) umowy o numerze (...) , gdzie kwota zobowiązania to 7909,75 złotych w tym: a) 3775,64 złotych z tytułu kapitału, b) (...) ,63 z tytułu odsetek, c) 64,48 z tytułu kosztów. Na dzień 2 stycznia 2015 roku wysokość zobowiązania wobec dłużnika wynosiła 100 231,81 złotych i składały się na nią: - 544439,82 złote z tytułu kapitału, - 45727,51 złotych z tytułu odsetek, - 64,48 z tytułu kosztów. Dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego k. 19 akt sprawy, Do dnia 24 października 2014 roku Komornik prowadzący egzekucję w sprawie Km 10075/10 wyegzekwował od pozwanej na podstawie tytułu wykonawczego kwotę 15 147,13 złotych. Po przelewie wierzytelności na rzecz powoda wyegzekwowano kwotę 3106,37 złotych. Dowód: rozliczenie wyegzekwowanych kwot karta rozliczeniowa – akta komornicze Km 10075/10, W trakcie kiedy pozwana brała kredyt bezpieczny wychowywała pięcioro dzieci. Nie pracowała, nie miała żadnych dochodów. W 2002 roku zmarł jej mąż i miała po nim rentę w wysokości 800 zł a drugie 800 zł dostawała jej córka. Razem miały 1600 zł. Wtedy płaciły za mieszkanie czynsz w wysokości 600 zł, do tego światło 300 zł co drugi miesiąc i gaz po 100 zł co drugi miesiąc. Na bilety córki pozwana wydawała około 50 zł miesięcznie nadto pozwana kupowała córce pomoce szkolne. Na życie zostawało jej bardzo mało pieniędzy, praktycznie nie wystarczało jej na normalne funkcjonowanie. Po śmierci męża pozwana zachorowała na na cukrzycę i musiała przeznaczać spore środki na leki. Wtedy pozwana zaczęła brać pożyczki, najpierw wzięła pożyczkę w P. . Pierwszy raz otrzymała 2.000 zł a później jej córka otrzymała jeszcze kolejne 2.000 zł. Pozwanej udało spłacić pożyczkę, ale pożyczka córki pozostała i ani ona ani córka nie dały rady jej spłacać. Wtedy córka pozwanej zachorowała na nowotwór i pozwana wzięła następną pożyczkę w P. , znowu na kwotę 2.000 zł. Pozwana spłaciła tą pożyczką, pożyczkę wcześniejszą. Następnie zachorował syn pozwanej, który doznał zawału mięśnia sercowego i kolejny raz pozwana wpadała w tarapaty finansowe. Dług pozwanej powiększył się do 7000 złotych. Pozwana zdecydowała się na wzięcie kredytu bankowego, co pozwoliło jej na spłaty pożyczki w P. . Pożyczyła też pieniądze w innych bankach. Wtedy zdecydowała się na kredyt w P. opisany wyżej. Cały czas pozwana miała te same koszty stałe, które miesięcznie wynosiły około 2000 złotych. Miesięcznie na życie brakowało jej około 600 złotych a musiała jeszcze kupować leki. Zaległości czynszowe wynosiły wtedy około 8.600 zł. Wszystkich długów pozwana w sumie miała na kwotę 79.000 zł. Przez pewien okres czasu pozwana spłacała kredyt na miarę, jednak kiedy pogorszyła się jej sytuacja materialna a jej córka miała dodatkowo wypadek samochodowy wtedy musiała znowu przeznaczać pieniądze na leczenie i ponownie wpadała w tarapaty finansowe. Aktualnie pozwana posiada rentę w kwocie 2680 złotych. Koszt czynszu to 800 złotych, koszt energii to 82 złote miesięcznie. Na leki pozwana wydaje 400 złotych i na życie zostaje jej kwota 350 złotych. Czekają ją dwie operacje. Komornik co miesiąc ściąga pozwanej kwotę 800 złotych z tytułu licznych zadłużeń – prowadzonych jest około 11 postępowań egzekucyjnych przeciwko pozwanej. Dowód: zeznania pozwanej – protokół z rozprawy z dnia 2 grudnia 2015 roku Sąd zważył co następuje: Powództwo powoda w 88% procentach okazało się zasadne. Bezspornym było w sprawie, że: - pozwana M. M. była kredytobiorcą dwóch kredytów opisanych w stanie faktycznym, które udzielone mu zostały przez (...) S.A Oddział w Polsce, - kredyty te nie były spłacane przez pozwanego w całości, w terminie i umowy uległy rozwiązaniu, - pierwotny wierzyciel złożył w Sądzie Rejonowym w Wodzisławiu Śląskim wniosek o nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności, odnośnie wierzytelności wynikających z tych dwóch tytułów prawnych, - Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim postanowieniem opisanym w stanie faktycznym nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu w sposób opisany stanie faktycznym, - po czym następca prawny złożył wniosek o wydanie tytułu wykonawczego na następcę prawnego i Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim nadał klauzulę wykonalności na rzecz Raiffeisen banku, - na podstawie tytułu wykonawczego została wszczęta egzekucja przez Komornika działającego przy Sądzie Rejonowym w Wodzisławiu Śląskim, - następca prawny (...) S.A z siedzibą w W. zbył wierzytelność wyżej opisaną powodowi. Spornym było: - czy wierzytelność z tytułu dwóch umów kredytowych – Kredytu na Miarę, Kredytu Bezpiecznego istnieje wobec pozwanej? - o ile wierzytelność istnieje, to jaka jest jej wysokość zarówno co do roszczenia głównego jak i w zakresie roszczenia odsetkowego? - czy pozwana jest zobowiązany do zapłaty powodowi żądanej przez niego kwoty, czy też nie bądź jest zobowiązany do zapłaty niższej kwoty niż żądana? Fakt umów kredytów bankowych pomiędzy pozwaną M. M. a (...) S.A w W. potwierdzają dokumenty zgromadzone w aktach sprawy I Co 2368/10 Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim. Nadto w oparciu o treść umów znajdujących się w tych aktach oraz w oparciu o treść bankowego tytułu egzekucyjnego z dnia 16 czerwca 2010 roku zostało wydane postanowienie Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 18 lutego 2013 roku o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez ówczesnego wierzyciela. Z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, iż aktualnie (...) S.A z siedzibą w W. przejął prawa i obowiązki (...) S.A w W. . Następnie zbył wierzytelność wobec pozwanej na rzecz powoda (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny z siedzibą w W. . Wynika to z wyciągu z ksiąg rachunkowych powoda. Pozwana choć kwestionowała w całości roszczenie powoda, jednak nie zaprzeczała, iż wyżej opisane kredyty zostały przez nią zaciągnięte i nie negowała dowodów wyżej opisanych. Również z treści zeznań pozwanej wynika, iż kredyty zostały przez nią zaciągnięte a fakt braku ich spłaty wynikał z jej fatalnej sytuacji finansowej. Jednak fakt fatalnej sytuacji finansowej pozwanej nie neguje wiarygodności dowodów wyżej opisanych wykazujących, iż jest ona dłużnikiem powoda z tytułu dwóch umów kredytowych z tytułu umowy o Kredyt na Miarę i z tytułu Kredytu Bezpiecznego. Nadto należy zaznaczyć, iż na podstawie art. 509 k.c. § 1. Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. § 2. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Innymi słowy pierwotny wierzyciel (...) S.A z siedzibą w W. miał prawo zbyć wierzytelność z tytułów: - Kredytu na Miarę, - Kredytu Bezpiecznego, na powoda i to bez zgody dłużnika M. M. . Bez znaczenia w tej sprawie jest fakt dalszego prowadzenia przez pierwotnego wierzyciela egzekucji, w oparciu o wygasły już tytuł wykonawczy wydany przez Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim. W tym zakresie służą pozwanej środki prawne dla wyeliminowania tego rodzaju bezprawnych działań (...) S.A w W. . Nadto sąd wziął pod uwagę fakt spłaty przez pozwaną określonych kwot pieniężnych, po dokonanym na rzecz powoda przelewie wierzytelności o czym dalej w uzasadnieniu. Wierzytelności powoda wobec pozwanej nie są przedawnione bowiem 18 lutego 2013 roku Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu opisanemu w tym postanowieniu i w ten sposób doszło do stwierdzenia roszczenia prawomocnym orzeczeniem sądu i na podstawie art. 125 k.c tego rodzaju roszczenie przedawnia się dopiero po 10 latach, czyli dopiero w 2023 roku. Reasumując zarzut przedawnienia roszczenia był nieskuteczny. Jednak fakt istnienia wierzytelności powoda wobec pozwanej z tytułu tych dwóch umów kredytowych nie oznaczał, iż ich wysokość jest taka jak przedstawił to powód. Powód stwierdził, iż z tytułu Kredytu na Miarę kwota roszczenia głównego to 50664,18 złotych, dalej powód wyliczył odsetki umowne w kwocie 5152,39 złotych za okres od 1.11.2007 roku do 16.01.2010 roku i naliczył odsetki ustawowe w wysokości 36407,16 złotych. Przy czym podał, że odsetki ustawowe liczone były od kwoty 65 437,61 złotych począwszy od dnia 17.01.2010 roku do dnia 20.01.2012 roku to jest od zajęcia wierzytelności i prawa z tytułu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 oraz zwrotu podatku VAT i CIT z dnia 20.01.2012 roku wydane przez Komornika M. D. . Nadto powód stwierdził, iż od kwoty należności głównej wyliczył odsetki od dnia 21.01.2012 roku do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu to jest do dnia 01.01.2015 roku. (Pismo procesowe k. 152 – 153 akt sprawy) Dla sądu tego rodzaju wyliczenia są niezrozumiałe i niepoparte żadnymi dowodami, w tym sensie nie poddawało się kontroli nawet matematycznej. W ocenie sądu bezsporna była w tej sprawie kwota roszczenia głównego którego pozwana nie spłaciła czyli 50 664,18 złotych. Zdaniem sądu powód miał prawo w tej sytuacji domagać się odsetek ustawowych od kwoty głównej ( art. 481§1 k.c. ) od dnia 17.01.2010 roku do dnia wniesienia pozwu co dawało kwotę 32 573,55 złotych a nie kwotę 36407,16 złotych, wyliczoną przez powoda. Nadto zupełnie niezrozumiałe jest wyliczenie przez powoda kwoty 5152,39 złotych tytułem odsetek umownych, bowiem powód nie przedstawił w oparciu o jaką wysokość odsetek umownych liczył tą kwotę, co uniemożliwiło sprawdzenie choćby matematyczne wyliczenia. Stąd: - kwota odsetek ustawowych została obniżona o kwotę 3832,57 złotych, - brak było podstaw do uznania roszczenia powoda w zakresie kwoty 5152,39 złotych z tytułu odsetek umownych. Dalej trzeba podkreślić, iż już po przelaniu wierzytelności komornik w sprawie Km 10075/10 wyegzekwował od pozwanej kwotę 3106,37 złotych a powód ograniczył powództwo z tego tytułu o kwotę 2010,48 złotych. Zatem (...) ,37 minus 2010,48 złotych daje kwotę 1095,89 złotych. Dalej powód przedstawił zupełnie niezrozumiałe wyliczenia dotyczące kredytu bezpiecznego. Powód stwierdził, iż na niespłacone kwoty z tytułu kredytu bezpiecznego składają się: - 3775,64 złotych z tytułu kwoty głównej, 64,48 złotych tytułem kosztów oraz skapitalizowane niezaspokojone odsetki umowne w kwocie (...) ,63 naliczone w kwocie 505,12 złotych tytułem odsetek umownych naliczonych zgodnie z regulaminem kredytu bezpiecznego i tutaj powód przedstawił swoje wyliczenie. Sąd podkreśla, iż nie wiadomo, czy przedstawione wyliczenie dotyczy odsetek w wysokości 4069,63 złotych, czy też dotyczy kwoty 505,12 złotych a nadto nie wiadomo skąd wzięła się kwota 64,48 złotych z tytułu kosztów, bowiem powód nie podał jakie to koszty i skąd się wzięły. Zatem w ocenie sądu powód miał prawo jedynie – tak jak w przypadku Kredytu na Miarę – wyliczyć odsetki ustawowe od kwoty roszczenia głównego co do kredytu bezpiecznego czyli od kwoty 3775,64 złotych od dnia 19.04.2010 roku do 01.01.2015 roku, co dawało kwotę 2305,11 złotych. Reasumując, powód w ramach roszczenia głównego z tytułu obydwu kredytów miał prawo żądać od pozwanej: - 50664,18 złotych - 3775,63 złotych w sumie 54449,82 złotych. W ramach odsetek ustawowych miał prawo żądać: - 32 573,59 złotych ( z tytułu odsetek od kwoty 50664,18 złotych) - 2305,11 złotych (z tytułu odsetek od kwoty 3775,63 złotych) w sumie kwotę 34 878,70 złotych. Razem 54449,82 złotych plus 34 878,70 złotych dawało kwotę 89 328,52 złotych. Jednak należało od tej kwoty odjąć jeszcze kwotę 1095,89 złotych, która wynikała z wyegzekwowanego przez Komornika przy Sądzie Rejonowym w Wodzisławiu Śląskim roszczenia (wyegzekwował 3106,37 złotych a powód wycofał roszczenie jedynie co do 2010,48 złotych) zatem powód miał prawo domagać się od pozwanej kwoty 88 232,63 złotych i taka kwota została na rzecz powoda zasądzona od pozwanej w punkcie 1 wyroku. Trzeba podkreślić, iż powód sprecyzował swoje roszczenie ostatecznie dopiero w piśmie procesowym z dnia 24 sierpnia 2015 roku, które zostało doręczone pozwanej w dniu 15 września 2015 roku i stąd odsetki ustawowe od zasądzonej kwoty zostały określone od dnia następnego po doręczeniu pozwanej tego pisma procesowego, czyli od dnia 16 września 2015 roku a nie od dnia doręczenia odpisu pozwu. W ocenie sądu dopiero od dnia 15 września 2015 roku pozwana mogła skutecznie przeprowadzić obliczenia jaką kwotę winna jest powodowi a kwota z pozwu różni się od tej przestawionej w piśmie procesowym z dnia 24 sierpnia 2015 roku. Biorąc to pod uwagę: - sąd oddalił powództwo powoda co do roszczenia głównego ponad kwotę zasądzoną, - sąd oddalił powództwo powoda co do roszczenia odsetkowego za okres od dnia wniesienia pozwu do 15.09.2015 roku. Znalazło to wyraz w punkcie 2 wyroku. Z uwagi na cofnięcie powództwa o kwotę 2010,48 złotych na podstawie art. 355§1 k.p.c. postępowanie w tym zakresie zostało umorzone. (Pkt.3 wyroku) Odnośnie kosztów postępowania sąd zastosował normę prawną art. 102 k.p.c. i odstąpił od obciążania pozwanej kosztami postępowania. Pozwana aktualnie jest osobą schorowaną. Stale leczy się na cukrzycę a również oczekuje na dwa zabiegi operacyjne, co nie tylko obciąża ją psychicznie, ale też i finansowo. Nadto jej sytuacja materialna jest tak trudna, iż uzyskiwana przez nią renta nie wystarcza nawet na wykupienie leków i zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc zatem pod uwagę stan zdrowia pozwanej, jej sytuację materialną, w ocenie sądu, należało przyjąć, iż sytuacja pozwanej jest wyjątkowa i trzeba było wobec niej zastosować normę prawną art. 102 k.p.c i odstąpić od obciążania jej kosztami postępowania. Znalazło to wyraz w punkcie 4 wyroku. Pozwana była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego dla niej z urzędu. W tej sytuacji na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze (Dz.U. 2009.146.1188 tekst jednolity) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Zatem na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze w związku z §2 ustęp 1 i 3 oraz §6 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348, z późniejszymi zmianami) sąd przyznał reprezentującemu powoda adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 3600 złotych podwyższoną o stawkę podatku VAT w wysokości 828 złotych. Znalazło to odzwierciedlenie w punkcie 5 wyroku. Sędzia Jarosław Klon ZARZĄDZENIE - odnotować, (również urlop od 23 grudnia 2015 do 6 stycznia 2016 roku), - odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda r.pr. D. B. , - akta przedstawić za 31 dni, R. 8 stycznia 2016 roku

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI