II C 541/16

Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w ŁodziŁódź2017-01-18
SAOSCywilnezobowiązaniaNiskarejonowy
kaucjanajemzwrot kaucjipotrąceniewymagalnośćkoszty procesunieruchomości

Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 12 000 zł z odsetkami tytułem zwrotu kaucji za najem, oddalając zarzut potrącenia z powodu braku udowodnienia wierzytelności i niezłożenia oświadczenia o potrąceniu.

Powód dochodził zwrotu kaucji w wysokości 12 000 zł za najem lokali, które zostały zwrócone w 2013 roku. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, podnosząc zarzut potrącenia swojej wierzytelności z tytułu napraw lokalu. Sąd uznał, że pozwany nie udowodnił swojej wierzytelności, nie wykazał jej wymagalności ani nie złożył skutecznego oświadczenia o potrąceniu, w związku z czym powództwo zostało uwzględnione w całości.

Sprawa dotyczyła żądania zwrotu kaucji w wysokości 12 000 zł przez powoda, Spółkę Akcyjną, od pozwanego M. K., tytułem najmu nieruchomości. Powód wniósł pozew po tym, jak pierwotnie wydany nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym został zaskarżony przez pozwanego. Pozwany podniósł zarzut potrącenia swojej wierzytelności z tytułu napraw lokalu, które rzekomo były konieczne po zakończeniu najmu. Sąd analizując zarzuty pozwanego, stwierdził, że pozwany nie sprostał ciężarowi udowodnienia swojej wierzytelności. Brak było dowodów na istnienie, wymagalność, a także na skuteczne złożenie oświadczenia o potrąceniu. Sąd podkreślił, że potrącenie jest czynnością materialną wymagającą spełnienia określonych przesłanek, których pozwany nie wykazał. W związku z tym, sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda całą dochodzoną kwotę wraz z odsetkami oraz zasądził zwrot kosztów procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, pozwany nie udowodnił istnienia swojej wierzytelności.

Uzasadnienie

Pozwany nie przedstawił dowodów na istnienie wierzytelności z tytułu napraw, nie wykazał jej wymagalności ani nie złożył skutecznego oświadczenia o potrąceniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie kwoty i kosztów

Strona wygrywająca

(...) Spółki Akcyjnej w W.

Strony

NazwaTypRola
(...) Spółki Akcyjnej w W.spółkapowód
M. K.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (7)

Główne

k.c. art. 498 § § 1

Kodeks cywilny

Potrącenie jest czynnością materialną, która wymaga jednoczesnego istnienia wierzytelności i dłużnika, wymagalności wierzytelności oraz złożenia oświadczenia o potrąceniu.

k.c. art. 353 § § 1

Kodeks cywilny

Podstawa do zasądzenia dochodzonej kwoty.

Pomocnicze

k.c. art. 677

Kodeks cywilny

Przepis przewidujący roczny termin od zwrotu rzeczy na dochodzenie roszczeń o naprawienie szkody związanej z przedmiotem najmu.

k.c. art. 481 § § 1 i 2

Kodeks cywilny

Podstawa do zasądzenia odsetek ustawowych.

k.c. art. 455

Kodeks cywilny

Dotyczy świadczenia terminowego.

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zasądzenia kosztów procesu.

k.p.c. art. 99

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zasądzenia kosztów procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Powód wykazał podstawę faktyczną i prawną do żądania zwrotu kaucji. Pozwany nie udowodnił istnienia swojej wierzytelności z tytułu napraw. Pozwany nie wykazał wymagalności swojej wierzytelności. Pozwany nie złożył skutecznego oświadczenia o potrąceniu.

Odrzucone argumenty

Zarzut potrącenia wierzytelności pozwanego z tytułu napraw lokalu. Zarzut przedawnienia roszczenia pozwanego (nie został skutecznie podniesiony z powodu braku udowodnienia wierzytelności).

Godne uwagi sformułowania

Pozwany jednak nie udowodnił swojej wierzytelności, a nadto nie wykazał, aby dokonał jej potrącenia. Zarzut potrącenia jest czynnością o charakterze procesowym, zaś potrącenie czynnością materialną. Pozwany podnosząc zarzut przedawnienia w tym postępowaniu winien zatem udowodnić- w świetle art. 498§1 kc - że strony procesu były względem siebie jednocześnie wierzycielami i dłużnikami, a więc że także pozwanemu przysługiwała wierzytelność wobec powoda, i że wierzytelność przysługująca pozwanemu była wymagalna, wreszcie winien dokonać potrącenia poprzez złożenie oświadczenia woli, czego nie uczynił.

Skład orzekający

K. T.

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Podstawowe zasady dotyczące potrącenia wierzytelności, ciężar dowodu w przypadku zarzutu potrącenia, zwrot kaucji w umowie najmu."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rutynowego zastosowania przepisów o potrąceniu i najmie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest przykładem rutynowego sporu o zwrot kaucji, gdzie kluczowe okazało się nieudowodnienie przez pozwanego swojej wierzytelności i niespełnienie wymogów formalnych potrącenia.

Nieudowodniona wierzytelność i brak oświadczenia o potrąceniu – dlaczego pozwany przegrał sprawę o zwrot kaucji?

Dane finansowe

WPS: 12 000 PLN

zwrot kaucji: 12 000 PLN

zwrot kosztów procesu: 2550 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt II C 541/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi II Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR K. T. Protokolant st. sekr. sąd. M. R. po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 roku w Łodzi sprawy w powództwa (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko M. K. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę (...) (dwanaście tysięcy) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 1 września 2013 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku oraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2550 (dwa tysiące pięćset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygnatura akt II C 541/16 UZASADNIENIE W pozwie wniesionym w dniu 6 maja 2015 roku powód (...) Spółka Akcyjna w W. (obecnie (...) Spółka Akcyjna w W. ), reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła o zasądzenie od pozwanego M. K. kwoty 12000 zł z ustawowymi odsetkami od 1 września 2013 roku do dnia zapłaty tytułem kaucji uiszczonych przez powoda przy zawarciu umów najmu części nieruchomości (parter i I piętro budynku przy ul. (...) ). Nadto wniesiono o zasądzenie kosztów procesu. (pozew- k. 2- 5, pełnomocnictwo- k. 72, odpis z KRS powoda- k. 73- 78) W dniu 19 sierpnia 2015 roku został wydany nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, od którego pozwany, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł sprzeciw, podnosząc zarzut potrącenia całej wierzytelności powoda objętej pozwem z wierzytelnością pozwanego, obejmującej roszczenie pozwanego o przywrócenie stanu poprzedniego lokalu użytkowego przy ul. (...) ) poprzez dokonanie niezbędnych napraw. (nakaz zapłaty- k. 5 odw., sprzeciw- k. 8- 10, pełnomocnictwo- k. 10 odw.) W piśmie z 1 września 2016 roku, pełnomocnik pozwanego zaprzeczył obowiązkowi dokonania napraw powyższego lokalu, a tym samym, aby pozwanemu przysługiwało roszczenie z tego tytułu. Nadto podniósł, że pozwany nigdy nie skonkretyzował swojej wierzytelności, nie wzywał do zapłaty i nie postawił jej w stan wymagalności, umożliwiający potrącenie. Zarzucono, że pozwany nie dokonał potrącenia, gdyż nie złożył stosownego oświadczenia o potrąceniu. Nadto podniesiono zarzut przedawnienia roszczenia pozwanego- na wypadek nie uwzględnienia powyższych zarzutów- powołując się na art. 677 kc , przewidujący termin 1 roku od zwrotu rzeczy na dochodzenie roszczeń o naprawienie szkody związanej z przedmiotem najmu. Pełnomocnik pozwanego, zobowiązany do zgłoszenia wszystkich nowych twierdzeń i wniosków dowodowych w związku z powyższym pismem, oświadczył, w piśmie z 30 listopada 2016 roku, że nie zgłasza takich twierdzeń i wniosków. Z tego względu Sąd pominął, jako spóźniony, zgłoszony dopiero na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 roku wniosek pełnomocnika pozwanego o dopuszczenie dowodu z przesłuchania pozwanego. (pismo pełnomocnika powoda- k. 56- 58, pismo pełn. pozwanego- k. 84, postanowienie- k. 99) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 9 kwietnia 2008 roku pomiędzy stronami (pozwany występował jako wynajmujący) zawarta została umowa najmu parteru nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy (...) . W dniu 28 kwietnia 2008 roku strony zawarły umowę najmu I piętra tej nieruchomości. W każdej z umów ustalono, że najemca wpłaci kaucję w kwocie 6000 zł, która zostanie mu zwrócona w ciągu 30 dni od zdania lokalu wynajmującemu i rozliczeniu rachunków za koszty eksploatacyjne (§4 ust. 4 i 5 umów). Kaucje zostały zapłacone. Przedmioty najmu zdano protokolarnie w dniu 1 sierpnia 2013 roku. Przelewu z tytułu rozliczeń powód dokonał 29 lipca 2013 roku. W dniu 9 października 2013 roku sporządzono pismo wzywające do zapłaty obu kaucji. (niesporne, a nadto: umowy najmu- k. 59, 60 i 62, 63, wyciąg z rachunku- k. 64 i 65, protokoły- k. 66 i 67, potwierdzenie przelewu- k. 69, wezwanie- k. 70). Sąd Rejonowy zważył, co następuje. Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Okoliczności faktyczne uprawniające powoda do żądania zwrotu kaucji (jej uiszczenie, zwrot przedmiotów najmu, upływ terminu 30 dni od zwrotu przedmiotów najmu, rozliczenie się przez najemcę z najmu) nie były zakwestionowane przez pozwanego. Pozwany podniósł wyłącznie zarzut potrącenia, przy czym powód zaprzeczył okolicznościom faktycznym, wskazywanym przez pozwanego jako rodzącym po jego stronie roszczenie o naprawienie przedmiotu najmu, a nadto zarzucił, że nie złożono oświadczenia o potrąceniu. W takiej sytuacji na pozwanym spoczywał ciężar udowodnienia tych okoliczności. Pozwany jednak nie udowodnił swojej wierzytelności, a nadto nie wykazał, aby dokonał jej potrącenia. Zarzut potrącenia jest czynnością o charakterze procesowym, zaś potrącenie czynnością materialną. Pozwany podnosząc zarzut przedawnienia w tym postępowaniu winien zatem udowodnić- w świetle art. 498§1 kc - że strony procesu były względem siebie jednocześnie wierzycielami i dłużnikami, a więc że także pozwanemu przysługiwała wierzytelność wobec powoda, i że wierzytelność przysługująca pozwanemu była wymagalna, wreszcie winien dokonać potrącenia poprzez złożenie oświadczenia woli, czego nie uczynił. Mając to na uwadze, w oparciu o art. 353§1 kc należało zasądzić od pozwanego dochodzoną pozwem kwotę. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481§1 i 2 i 455 kc (świadczenie pozwanego ma charakter terminowy). O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98§1 i 99 kpc . Na koszty powoda złożyły się wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej 2400 zł i uiszczona opłata od pozwu w kwocie 150 zł.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI