II C 528/16

Sygn. akt II C 528/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2016 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie Wydział II Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grzegorz Orlonek Protokolant : Paweł Pospieszała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2016 r. w S. sprawy z powództwa Banku (...) Spółki Akcyjnej we W. przeciwko B. B. o zapłatę I. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 14 567,81 zł (czternaście tysięcy pięćset sześćdziesiąt siedem złotych i osiemdziesiąt jeden groszy) z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 19 maja 2015 r. do dnia zapłaty, z tym, że od 1 stycznia 2016 r. nie większymi niż stopa odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 14 529,61 zł (czternaście tysięcy pięćset dwadzieścia dziewięć złotych i sześćdziesiąt jeden groszy); II. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2 601,83 zł (dwa tysiące sześćset jeden złotych i osiemdziesiąt trzy grosze) tytułem kosztów postępowania. Sygn. akt II C 528/16 UZASADNIENIE Powódka Bank (...) Spółka Akcyjna we W. wniosła pozew przeciwko B. B. domagając się zasądzenia kwoty14 567,81 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 12 352,90 zł od dnia 8 stycznia 2015 r. oraz z odsetkami ustawowymi od kwoty 2 176,72 zł od dnia 19 maja 2015 r. do dnia zapłaty a także zwrotu kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że dochodzone pozwem należności wynikają z zawartej z pozwaną umowy kredytu bankowego. Na kwotą tą składają się kwota należności głównej 12 352,90 zł, odsetki umowne za okres korzystania z kapitału – 2 176,72 zł. a także kwota 38,20 zł kosztów bankowych. W sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozwana podniosła, że informowała Bank o powodzie zaległości prosząc o przesunięcie terminu płatności. Pozwana podniosła, że na spłatę kredytu nie pozwolił jej stan zdrowia. Wskazała, że od listopada 2014 r. nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia i odsunięcie się pozwanej obowiązków. Zdaniem pozwanej, pozew jest przedwczesny. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Złożyła także wniosek o rozłożenie na raty płatności z odroczeniem spłaty na okres 2 lat a także o częściowe oddłużenie odsetek. Wskazała na prawdopodobieństwo osiągnięcia dochodów w niedalekiej przyszłości. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 1 października 2007 r. została zawarta umowa pomiędzy (...) Bankiem Spółką Akcyjną I Oddziałem w S. a pozwaną B. B. o kartę kredytową VISA G. . Na podstawie umowy przyznany został limit kredytowy w kwocie 12 800 zł. Dowód: - umowa – k. 119-120 Pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r. powódka – jako następca prawny (...) Bank , wypowiedziała umowę pozwanej z 62 dniowym wypowiedzeniem. Zadłużenie pozwanej na dzień 24 kwietnia 2015 r. wynosiło – 12 352,89 zł – kwota kapitału, 2 176,72 zł – kwota odsetek umownych naliczonych od dnia 28 stycznia 2014 r. do dnia 7 stycznia 2015 r. a także kwota 38,20 zł tytułem wezwań i upomnień. Dowód: - wyciąg – k. 125 - wypowiedzenie – k. 121 Pozwana posiada liczne zobowiązania na kwotę ponad 300 000 zł. Powódka choruje na ostrą astmę oskrzelową. Z tego powodu korzystała ze zwolnień lekarskich do kwietnia 2014 r. - Niesporne a ponadto: - dokumentacja medyczna - k. 64-75 Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Przede wszystkim wskazać należy, iż pozwana nie zakwestionowała istnienia umowy oraz wysokości wynikającego z niej zadłużenia. W ocenie Sądu, samo złożenie wniosku o oddalenie powództwa nie można uznać za skuteczne zakwestionowanie wszelkich okoliczności faktycznych podanych przez powódkę. Okoliczności te zresztą zostały stwierdzone przedłożonymi dokumentami w tym zawartą umową oraz wyciągiem z ksiąg rachunkowych banków. W ocenie Sądu, dokumenty te stanowiły wystarczający dowód na okoliczność zawartej między stronami umowy oraz wysokości zadłużenia. Obrona pozwanej w toku postępowania koncentrowała się wokół kwestii związanych sytuacją materialną i życiową pozwanej. W ocenie Sądu, argumentacji tej nie sposób było uznać za mogącą skutkować oddaleniem powództwa. Co więcej, pozwana zasadniczo nie przedłożyła wystarczających dokumentów świadczących o tym, że zwracała się do banku z prośbą o restrukturyzację zadłużenia. Nie stawiła się także na rozprawę celem zaprezentowania swojego stanowiska. Pozwana złożyła co prawda wniosek o odroczenie rozprawy jednakże nie zasługiwał on na uwzględnienie. Pozwana, mimo wyraźnego pouczenia, nie przedłożyła aktualnego zaświadczenia wystawionego przez lekarza sądowego. Przedłożone zaś pochodzi z grudnia 2013 r. Podobnie zresztą jak i pozostała dokumentacja medyczna: pochodzi z okresu ponad 1,5 roku sprzed daty wyrokowania. Sądowi z urzędu wiadomym jest natomiast, iż pozwana stawiała się do Sądu jeszcze w czerwcu 2015 r. w sprawie w której występuje w charakterze strony powodowej, a zatem w okresie, w którym formułowany był sprzeciw w niniejszej sprawie, w którym pozwana wskazywała na drastyczne pogorszenie jej stanu zdrowia. Z podobnym przyczyn, nie zasługiwał wniosek pozwanej o rozłożenie na raty zadłużenia i o odroczenie spłaty. Pozwana, jak wynika ze złożonego oświadczenia, posiada liczne zobowiązania o znacznej wysokości. Okoliczności sprawy nie dają żadnych podstaw do zakładania, iż będzie ona spłacać wierzytelność w ratach. Dlatego też, działając na podstawie art. 69 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji. Sąd zauważa, iż na skutek oczywistej omyłki nie orzekł o całości żądania odsetkowego. Podstawę do skorygowania błędu w tym zakresie jest wniosek o uzupełnienie wyroku. W punkcie II Sąd orzekł o kosztach procesu na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 i art. 108 § 1 k.p.c. Na poniesione przez powódkę, która wygrała spór w całości koszty procesu złożyła się opłata sądowa od pozwu – 183 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w stawce minimalnej – 2 400 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł oraz kwota 1,83 zł tytułem opłaty manipulacyjnej od wniesionej opłaty sądowej od pozwu. W związku ze zwolnieniem pozwanej od kosztów sądowych, nie było podstaw do obciążania jej pozostałą nieuiszczoną częścią opłaty sądowej od pozwu.