II C 429/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód M. V., odbywający karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w R., wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Zakładu Karnego w R. o zapłatę 78.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych i warunki odbywania kary. Powód zarzucił, że funkcjonariusz służby więziennej użył wobec niego przemocy fizycznej, dusząc go i przewracając na podłogę, a następnie odmówiono mu kontaktu z lekarzem. Pozwany Skarb Państwa, reprezentowany przez Prokuratorię Generalną RP, wniósł o oddalenie powództwa, zaprzeczając bezprawności działań funkcjonariuszy i podnosząc brak prejudykatu w postaci orzeczenia sędziego lub sądu penitencjarnego. Sąd Okręgowy w Gliwicach, po rozpoznaniu sprawy, oddalił powództwo. Sąd ustalił, że wprawdzie miało miejsce zdarzenie z udziałem funkcjonariusza i powoda, jednak nie przebiegało ono w sposób przedstawiony przez powoda. Sąd wskazał, że postępowanie dyscyplinarne wobec funkcjonariusza, choć wszczęte, nie zakończyło się karą z uwagi na niską szkodliwość przewinienia. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności, w tym kwestie dotyczące warunków bytowych, opieki medycznej, stanu sanitarnego, bezpieczeństwa oraz użycia siły fizycznej, należą do wyłącznej kompetencji sędziego penitencjarnego. Sąd powołał się na przepisy Kodeksu karnego wykonawczego (art. 34 § 1 KKW) oraz orzecznictwo Sądu Apelacyjnego w Katowicach (V ACa 624/16), zgodnie z którym skazany może zaskarżyć decyzje dyrektora jednostki penitencjarnej do sędziego penitencjarnego i sądu penitencjarnego. Sąd uznał, że dopuszczenie do rozpoznania sprawy o naruszenie dóbr osobistych przez sąd cywilny w takiej sytuacji prowadziłoby do dwutorowości postępowania i pozbawiłoby znaczenia szczególny tryb postępowania penitencjarnego. Ponieważ powód nie wykazał, że skorzystał z przewidzianego trybu zaskarżenia decyzji i uzyskał prejudykat stwierdzający bezprawność działań pozwanego, jego żądanie zostało uznane za bezpodstawne.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie jurysdykcji sądu cywilnego w sprawach dotyczących warunków odbywania kary pozbawienia wolności i naruszenia dóbr osobistych przez funkcjonariuszy służby więziennej.
Dotyczy sytuacji, gdy powód nie skorzystał z trybu postępowania penitencjarnego i nie uzyskał prejudykatu.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd cywilny jest właściwy do rozpoznania roszczenia o zapłatę zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych i warunki odbywania kary pozbawienia wolności, czy też kwestie te powinny być rozstrzygane w trybie postępowania penitencjarnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd cywilny nie jest właściwy do rozpoznania tego typu roszczeń, gdyż powinny one być rozstrzygane w trybie postępowania penitencjarnego, a powód powinien wykazać brak prejudykatu w postaci orzeczenia sądu penitencjarnego.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności, w tym warunki bytowe, opieka medyczna, bezpieczeństwo i użycie siły fizycznej, należą do wyłącznej kompetencji sędziego penitencjarnego. Dopuszczenie do rozpoznania sprawy przez sąd cywilny prowadziłoby do dwutorowości postępowania i pozbawiłoby znaczenia tryb postępowania penitencjarnego.
Czy brak orzeczenia sędziego lub sądu penitencjarnego stwierdzającego naruszenie przepisów przez dyrektora zakładu karnego stanowi brak legitymacji procesowej powoda w sprawie o naruszenie dóbr osobistych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, brak takiego prejudykatu czyni żądanie powoda bezpodstawnym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że powód, dochodząc roszczenia o naruszenie dóbr osobistych związanych z odbywaniem kary, winien najpierw skorzystać z trybu postępowania penitencjarnego i uzyskać orzeczenie stwierdzające bezprawność działań pozwanego. Brak takiego orzeczenia skutkuje bezpodstawnością jego żądania przed sądem cywilnym.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. V. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Dyrektor Zakładu Karnego w R. | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (2)
Główne
k.k.w. art. 34 § 1
Kodeks karny wykonawczy
Sędzia penitencjarny uchyla sprzeczną z prawem decyzję dyrektora jednostki penitencjarnej, jeśli dotyczy ona osoby pozbawionej wolności.
k.k.w. art. 7 § 1
Kodeks karny wykonawczy
Skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu jednostki penitencjarnej z powodu niezgodności z prawem.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwestie dotyczące warunków odbywania kary pozbawienia wolności i naruszenia dóbr osobistych przez funkcjonariuszy służby więziennej podlegają jurysdykcji sądu penitencjarnego. • Brak orzeczenia sądu penitencjarnego stwierdzającego bezprawność działań dyrektora zakładu karnego uniemożliwia skuteczne dochodzenie roszczeń przed sądem cywilnym. • Dopuszczenie sprawy o naruszenie dóbr osobistych przez sąd cywilny prowadziłoby do dwutorowości postępowania.
Odrzucone argumenty
Funkcjonariusze służby więziennej naruszyli dobra osobiste powoda poprzez użycie nadmiernej siły fizycznej i odmowę kontaktu z lekarzem.
Godne uwagi sformułowania
nadinterpretowuje rzeczywiste zdarzenie • nie ma zatem bezprawności w zachowaniu funkcjonariuszy państwowych • nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności [...] jest zarezerwowany z mocy samego prawa wyłącznie dla [...] oceny sędziego penitencjarnego • prowadziłoby to do dwutorowości postępowania • przewidziany i uregulowany w Kodeksie wykonawczym tryb postępowania penitencjarnego nie spełniałby żadnych funkcji zakładanych przez ustawodawcę czyli straciłby rację bytu • nie wykazał on, że kierował w tym zakresie skargi, które skończyły się dla niego niekorzystnie • nie legitymuje się on prejudykatem
Skład orzekający
Elżbieta Gawlik
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie jurysdykcji sądu cywilnego w sprawach dotyczących warunków odbywania kary pozbawienia wolności i naruszenia dóbr osobistych przez funkcjonariuszy służby więziennej."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy powód nie skorzystał z trybu postępowania penitencjarnego i nie uzyskał prejudykatu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest wybieranie właściwej ścieżki prawnej i jakie mogą być konsekwencje jej pominięcia, nawet w przypadku potencjalnie poważnych zarzutów wobec organów państwowych.
“Naruszenie dóbr osobistych w więzieniu? Sąd cywilny mówi 'nie' – musisz iść do sądu penitencjarnego!”
Dane finansowe
WPS: 78 000 PLN
Sektor
prawo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.