II C 268/14

Sygn. akt II C 268/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 września 2014r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie Wydział II Cywilny w składzie : Przewodniczący : SSO Bogdan Wolski Protokolant: Justyna Kowalik po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa A. R. przeciwko Miastu (...) W. o wydanie na skutek skargi pozwanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z dnia 9 października 2012 roku, sygn. akt II C 923/09 zmienia zaskarżony wyrok poprzez oddalenie powództwa. Sygn. akt II C 268/14 UZASADNIENIE I. Stanowiska stron. 1. Miasto (...) W. wystąpiło ze skargą o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 9 października 2012 r., sygn. akt II C 823/09 i wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie powództwa w całości. 2. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zlecono biegłemu sądowemu z zakresu geodezji badanie hipoteczne działek (...) z obrębu (...) na okoliczność ustalenia właściciela tych działek. Biegły w trakcie badań przeanalizował między innymi własność działek sąsiednich. Stwierdził on, że działki nr (...) zostały uznane za własność Skarbu Państwa na podstawie aktu notarialnego nr rep. (...) , jednak sam akt nie znajduje się obecnie w tych księgach. Biegły zasugerował wystąpienie do Archiwum Państwowego celem uzyskania ww. aktu. W dniu 28 stycznia 2014 r. pozwany otrzymał z archiwum Państwowego w W. uwierzytelnioną kopię z aktu notarialnego nr rep. (...) , w którym W. D. działając w imieniu M. B. , M. H. J. V. , M. R. oraz A. W. oświadczył, że aktem z dnia 8 marca 1944 r. sporządzonym przez notariusza W. R. w W. nr rep. (...) , A. B. sprzedał ówczesnej Gminie (...) niezabudowanych działek gruntu. W przedmiotowym akcie notarialnym wskazano numery działek gruntu będącego przedmiotem umowy sprzedaży, w tym działki o nr (...) będące obecnie działkami o nr (...) . Przedmiotowy akt został sporządzony z tego powodu, że zaginęły akta notariusza W. R. za rok 1944. W tym stanie stwierdzić należy, że własność nieruchomości będących przedmiotem postępowania sprawie II C 923/09 o wydanie, w dacie wydania tego orzeczenia, nie przysługiwała powodowi A. R. , lecz pozwanemu na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych . Oznacza to, że powód nie posiadał legitymacji do występowania z pozwem w ww. spawie, a zatem wyrok wydany w sprawie podlegać powinien uchyleniu, a powództwo powinno zostać oddalone. 2. A. R. , ustosunkowując się do skargi o wznowienie postępowania, wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi w całości. 2.1. Uzasadniając przedstawione stanowisko powód podniósł, że art. 409 k.p.c. wskazuje na konieczność zachowania terminu do wniesienia skargi. Ewidentnie w treści skargi brak jest wyjaśnienia tej kwestii. Brak ten na tym etapie postępowania nie może zostać uzupełniony z uwagi na prekluzję wskazaną w art. 207 § 6 k.p.c. w zw. z art. 406 k.p.c. , jako że skarga została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Dodatkowo brak skutecznej podstawy do wznowienia wynika z faktu, że – nawet zakładając jakąkolwiek moc aktu notarialnego z 21 marca 1959 r. – ów akt notarialny mógł zostać złożony w postępowaniu o sygn. akt II C 923/09, gdyż był dostępny, co wynika wprost z pisma Archiwum Państwowego w W. z 28 stycznia 2014 r. Pozwany nadto zaznaczył, że określona w art. 403 § 2 k.p.c. podstawa skargi o wznowienie postępowania nie zachodzi, jeżeli w poprzednim postępowaniu istniała obiektywna możliwość powołania się na okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, a zaniechanie strony w tym przedmiocie było następstwem jej zaniedbań, opieszałości, zapomnienia czy błędnej potrzeby ich powołania. Dokument w postaci aktu notarialnego z 21 marca 1959 r. był ujawniony i dostępny. Daty umieszone na piśmie wskazują nawet na dość szybkie nie tylko odszukanie, ale sporządzenie odpisu i wysłanie. Powód, uzasadniając żądanie oddalania skargi o wznowienie postępowania zakwestionował również ważność pełnomocnictwa zawartego w akcie notarialnym z 21 marca 1959 r. i tryb stwierdzenia treści aktu z 8 marca 1944 r. Nie ma żadnego innego dokumentu potwierdzającego, że w skład sprzedanych o powierzchni 4,050 ha wchodziły wymienione działki hipoteczne. Nie można również pominąć pytania, że skoro Miasto rzekomo nabyło te działki, to czemu nie złożyło stosownego wniosku do ksiąg wieczystych i nie zmieniło zapisów w dziale II, a wytoczyło sprawę o zasiedzenie i ją prawomocnie przegrało. II. Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia. 1. Na podstawie umowy z dnia 8 marca 1944 r. nr rep. (...) , sporządzonej przez notariusza W. R. , W. D. działając w imieniu A. B. , M. B. , M. H. J. V. , M. R. i A. W. , sprzedał Gminie (...) niezabudowanych działek gruntu o łącznej powierzchni 4,050 ha. dowód: akt notarialny z dnia 21 marca 1959 r. 2. Umowa sprzedaży z dnia 8 marca 1944 r. dotyczyła między innymi działek gruntu nr (...) , stanowiących aktualnie działki nr (...) z obrębu (...) , co do których właścicielem ujawnionym w księdze wieczystej (...) , jest Skarb Państwa. okoliczność bezsporna III. Ocena zasadności roszczenia z wyjaśnieniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia. 1. Powództwo nie jest zasadne, co stanowiło podstawę do zmiany wyroku z dnia 9 października 2012 r. i oddalenia powództwa w następstwie rozpoznania skargi o wznowienie postępowania. 2. Uzasadniając powyższe wskazać na wstępie należy, z uwagi na stanowisko powoda co do konieczności odrzucenia skargi wniesionej przez pozwanego, że na gruncie obowiązującego prawa nie istnieją podstawy do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania a limine w sytuacji, gdyby pismo procesowe zawierające tę skargę nie odpowiadało wymogom formalnym określonym w art. 409 k.p.c. Zasada ta dotyczy także skargi sporządzonej przez fachowego pełnomocnika, gdyż obowiązujące przepisy nie zawierają w tym zakresie szczególnej regulacji, a gdyby ona istniała to byłaby ona niezgodna z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 maja 2008 r., P 18/07). Nadto przywołany przez powoda art. 207 § 6 k.p.c. w zw. z art. 406 k.p.c. nie odnosi się do ewentualnego uzupełnienia braków formalnych pisma, w tym pisma inicjującego postępowanie sądowe, a w szczególności – skargi o wznowienie postępowania, a dotyczy czynności procesowych stron w zakresie postępowania dowodowego, to jest czynności podejmowanych w toku sprawy dla wykazania zasadności stanowiska co istoty sprawy. 3. Skarga pozwanego o wznowienie postępowania została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, skoro pozwany po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie II C 923/09 uzyskał dokument, który mógł mieć wpływ na wynik tej sprawy. Wyjaśnić przy tym należy, że brak podstawy do wznowienia postępowania zaistniałby w sytuacji, gdyby dokument dołączony do skargi mógł być uzyskany przez pozwanego przy podjęciu czynności standartowych, których należałoby oczekiwać od strony dbającej w sposób należyty o ochronę swoich interesów. Takim standardowym postępowaniem nie jest niewątpliwe poszukiwanie przez pozwanego dokumentów dotyczących przedmiotowych działek w księgach wieczystych założonych dla innych nieruchomości. Wobec tego nie można czynić pozwanemu uzasadnionych zarzutów co do możliwości i potrzeby podjęcia tego rodzaju czynności postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 9 października 2009 r. 4. Powód żądał nakazania pozwanemu wydania nieruchomości o łącznej powierzchni 2.670 m ( 2) , składającej się z działki o numerze ewidencyjnym (...) o pow. 1275 m ( 2) opisanej hipotecznie jako F. Z. – dz. (...) i działki o numerze ewidencyjnym (...) o powierzchni 1395 m ( 2) opisanej hipotecznie jako F. Z. - dz. (...) , położonych w W. pomiędzy ulicami (...) z obrębu (...) . Zgodnie z art. 222 § 1 k.c. właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Z okoliczności ujawnionych w toku sprawy, które znajdują potwierdzenie w złożonych przez pozwanego dokumentach, przy uwzględnieniu dyspozycji art. 252 k.p.c. i art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece , wynika, że A. R. , nie jest czynnie legitymowany do wystąpienia z żądaniem wydania przedmiotowej nieruchomości. Złożone przez pozwanego dokumenty urzędowe potwierdzają bowiem, że właścicielem nieruchomości jest Skarb Państwa. 5. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 412 § 2 k.p.c.