II C 1854/19

Sygn. akt II C 1854/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 2025 roku Sąd Okręgowy w Łodzi, II Wydział Cywilny, w składzie: Przewodniczący: SSR (del.) Adam Borowicz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2025 roku w Łodzi na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Z. K. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o podwyższenie renty 1. podwyższa rentę z tytułu zwiększonych potrzeb powódki zasądzoną prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 24 stycznia 2007 roku (sygn. akt II C 212/03) w ten sposób, że w miejsce renty w wysokości 1460 zł (jeden tysiąc czterysta sześćdziesiąt złotych) miesięcznie zasądza od pozwanego zakładu ubezpieczeń na rzecz powódki rentę w następującej wysokości, płatną z góry - do dziesiątego dnia danego miesiąca: a. po 2370 zł (dwa tysiące trzysta siedemdziesiąt złotych) miesięcznie za okres od 1 października 2016 roku do 30 września 2017 roku, b. po 3280 zł (trzy tysiące dwieście osiemdziesiąt złotych) miesięcznie za okres od 1 października 2017 roku do 30 kwietnia 2018 roku, c. po 3450 zł (trzy tysiące czterysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie za okres od 1 maja 2018 roku do 31 marca 2019 roku, d. po 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) miesięcznie za okres od 1 kwietnia 2019 roku do 31 stycznia 2020 roku, e. po 3900 zł (trzy tysiące dziewięćset złotych) miesięcznie za okres od 1 lutego 2020 roku do 28 lutego 2021 roku, f. po 4000 zł (cztery tysiące złotych) miesięcznie za okres od 1 marca 2021 roku na przyszłość, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie: i. od kwot zaległej renty niezapłaconej za okres od 1 września 2021 roku do 30 września 2024 roku wynoszących po 2540 zł (dwa tysiące pięćset czterdzieści złotych) miesięcznie, to jest z odsetkami liczonymi dla poszczególnych kwot zaległej miesięcznej renty od dwudziestego piątego dnia danego miesiąca przypadającego w wyżej podanym okresie do dnia zapłaty zaległej części renty, ii. od kwot zaległej renty niezapłaconej za okres od 1 października 2024 roku do 31 stycznia 2025 roku wynoszących po 2540 zł (dwa tysiące pięćset czterdzieści złotych) miesięcznie, to jest z odsetkami liczonymi dla poszczególnych kwot zaległej miesięcznej renty od jedenastego dnia danego miesiąca przypadającego w wyżej podanym okresie do dnia zapłaty zaległej części renty, (...). od kwoty całej renty miesięcznej należnej za okres od 1 lutego 2025 roku na przyszłość, w razie uchybienia terminowi jej zapłaty w danym miesiącu, od dnia następującego po tym terminie do dnia zapłaty; 2. podwyższa rentę z tytułu utraty przez powódkę zdolności do pracy zarobkowej zasądzoną prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 24 stycznia 2007 roku (sygn. akt II C 212/03) w ten sposób, że w miejsce renty w wysokości 54,71 zł (pięćdziesiąt cztery złote siedemdziesiąt jeden groszy) miesięcznie zasądza od pozwanego zakładu ubezpieczeń na rzecz powódki rentę w następującej wysokości, płatną z góry - do dziesiątego dnia każdego miesiąca: a. po 5960 zł (pięć tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt złotych) miesięcznie za okres od 1 października 2016 roku do 31 grudnia 2017 roku, b. po 6210 zł (sześć tysięcy dwieście dziesięć złotych) miesięcznie za okres od 1 stycznia 2018 roku do 31 grudnia 2018 roku, c. po 3500 zł (trzy tysiące pięćset złotych) miesięcznie za okres od 1 stycznia 2019 roku do 31 grudnia 2019 roku, d. po 5380 zł (pięć tysięcy trzysta osiemdziesiąt złotych) miesięcznie za okres od 1 stycznia 2020 roku do 31 grudnia 2020 roku, e. po 6480 zł (sześć tysięcy czterysta osiemdziesiąt złotych) miesięcznie za okres od 1 stycznia 2021 roku do 30 kwietnia 2022 roku, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwot zaległej renty niezapłaconej za okres od 1 listopada 2021 roku do 30 kwietnia 2022 roku wynoszących po 6425,29 zł (sześć tysięcy czterysta dwadzieścia pięć złotych dwadzieścia dziewięć groszy) miesięcznie, to jest z odsetkami liczonymi dla poszczególnych kwot zaległej miesięcznej renty od dwudziestego pierwszego dnia danego miesiąca przypadającego w wyżej podanym okresie do dnia zapłaty zaległej części renty; 3. oddala powództwo w pozostałej części; 4. ustala, że koszty procesu powinny ulec stosunkowemu rozdzieleniu między strony z uwzględnieniem tego, że powódka jest stroną wygrywającą proces w 63,6% oraz że w takiej samej części nieuiszczone koszty sądowe powinny obciążyć pozwanego – pozostawiając referendarzowi sądowemu orzekającemu w Sądzie Okręgowym w Łodzi wydanie po uprawomocnieniu się wyroku postanowienia, w którym dokona on szczegółowego wyliczenia kosztów procesu obciążających strony i nieuiszczonych kosztów sądowych podlegających pobraniu od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa; 5. odstępuje od obciążenia powódki przypadającą na nią częścią nieuiszczonych dotychczas kosztów sądowych.