II AKZW 983/07

Sąd Okręgowy w SłupskuSłupsk2015-08-19
SAOSKarnewykonanie karyŚredniaokręgowy
dozór elektronicznykara pozbawienia wolnościrecydywaresocjalizacjapodkultura więziennaSąd OkręgowySłupskpostanowienie

Podsumowanie

Sąd Okręgowy odmówił skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego ze względu na jego recydywę, przynależność do podkultury więziennej i brak postępów w resocjalizacji.

Sąd Okręgowy w Słupsku rozpoznał wniosek obrońcy o udzielenie skazanemu M. W. zezwolenia na odbycie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Wniosek został odrzucony, ponieważ sąd uznał, że skazany nie jest sprawcą przypadkowym, ma utrwalone skłonności do popełniania przestępstw, nie stosuje się do nałożonych obowiązków, a jego bierna postawa w zakładzie karnym i deklarowana przynależność do podkultury przestępczej nie dają gwarancji poprawnego zachowania.

Sąd Okręgowy w Słupsku, Wydział III Penitencjarny, rozpoznał wniosek obrońcy o udzielenie skazanemu M. W. zezwolenia na odbycie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Wniosek został odrzucony. Sąd argumentował, że skazany nie jest sprawcą przypadkowym, co potwierdza jego dotychczasowa karalność za przestępstwa przeciwko mieniu oraz nieskuteczność stosowanych w przeszłości środków probacyjnych, w tym zarządzenie wykonania kary warunkowo zawieszonej i zamiana kary ograniczenia wolności na pozbawienie wolności. Dodatkowo, opinia Dyrektora Zakładu Karnego wskazała na brak aktywności skazanego w procesie resocjalizacji oraz jego deklarowaną przynależność do podkultury przestępczej („grypsujących”), co jest sprzeczne z regulaminem odbywania kary i prognozuje negatywny stosunek do porządku prawnego. Sąd uznał, że dalszy pobyt skazanego w warunkach izolacji jest celowy dla osiągnięcia celów kary.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skazany nie spełnia przesłanek.

Uzasadnienie

Sąd odmówił zezwolenia ze względu na recydywę skazanego, jego przynależność do podkultury więziennej, brak postępów w resocjalizacji oraz nieskuteczność wcześniejszych środków probacyjnych, co uniemożliwia uznanie, że dalszy pobyt poza zakładem karnym jest wystarczający dla osiągnięcia celów kary.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa

Strona wygrywająca

skazany M. W.

Strony

NazwaTypRola
M. W.osoba_fizycznaskazany
Dariusz Iwanowiczosoba_fizycznaprokurator
J. A.osoba_fizycznaprzedstawiciel administracji Zakładu Karnego

Przepisy (7)

Główne

u.o.w.k.p.p.w.z.k.w.s.d.e. art. 6 § 1

Ustawa o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego

Zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego można udzielić wobec skazanego, któremu orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art.64§2 kk i jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary.

Pomocnicze

u.z.u.k.k. art. 14 § 1

Ustawa o zmianie ustawy – kodeks karny oraz niektórych innych ustaw

k.k. art. 226 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k.w. art. 116a § 1

Kodeks karny wykonawczy

Argumenty

Odrzucone argumenty

Skazany krytycznie ocenia swoje dotychczasowe naganne zachowanie. Skazany na wolności prowadził ustabilizowany tryb życia.

Godne uwagi sformułowania

nie jest sprawcą, który porządek prawny naruszył w sposób przypadkowy osobą przejawiającą utrwalone skłonności do popełnienia czynów karalnych sprawcą niestosującym się do nałożonych przez Sąd obowiązków nie włączył się aktywnie w proces resocjalizacji bierna postawa skazanego nie uzasadnia przyjęcia założenia, że w jego osobowości doszło do trwałej pozytywnej zmiany deklaruje przynależność do podkultury przestępczej tzw. grypsujących przynależność do podkultury więziennej już z samego założenia sprzeciwia się regulaminowi odbywania kary pozbawienia wolności dalszy pobyt skazanego w warunkach izolacji jest celowy dla osiągnięcia celów kary

Skład orzekający

Jan Filipczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy udzielenia zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego w przypadkach recydywy, przynależności do podkultury więziennej i braku postępów w resocjalizacji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego i interpretacji przepisów dotyczących dozoru elektronicznego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jakie czynniki sąd bierze pod uwagę przy ocenie wniosku o dozór elektroniczny, szczególnie w kontekście recydywy i zachowania w zakładzie karnym.

Recydywa i 'grypsowanie' przekreślają szansę na dozór elektroniczny.

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III Kow.1106/15el POSTANOWIENIE Dnia 19.08.2015r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział III Penitencjarny w składzie: Przewodniczący Sędzia SO w Słupsku Jan Filipczyk Protokolant sekr. sądowy Daria Staroń przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Słupsku del. do Prokuratury Okręgowej w Słupsku – Dariusza Iwanowicza oraz Przedstawiciela administracji Zakładu Karnego w C. – J. A. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Zakładzie Karnym w C. wniosku obrońcy o udzielenie skazanemu M. W. s. A. zezwolenia na odbywanie kary poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art.6 ust.1 i 3 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz. U. z 2010r. Nr 142 poz.960) w zw. z art.14 ust.1 ustawy z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy – kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r. poz.396) postanawia: odmówić skazanemu M. W. s. A. i U. , ur. dnia (...) w S. , nr PESEL (...) zezwolenia na odbywanie poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 10.11.2008r., sygn. akt IIK 109/08 za czyn z art.226§1kk w zb. z art.190§1kk w zw. z art.11§2kk w zw. z art.64§1kk ; UZASADNIENIE Obrońca skazanego wystąpiła z wnioskiem o udzielenie M. W. zezwolenia na odbycie kary poza zakładem karnym, w systemie dozoru elektronicznego wskazując, że skazany krytycznie ocenia swoje dotychczasowe naganne zachowanie, a także podnosząc, skazany na wolności prowadził ustabilizowany tryb życia. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.6 ust.1 pkt 1, 2 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego , zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego można udzielić wobec skazanego, któremu orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art.64§2 kk i jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary. Skazany od 17.03.2015r. odbywa karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 10.11.2008r., sygn. akt IIK 109/08 za czyn z art.226§1kk w zb. z art.190§1kk w zw. z art.11§2kk w zw. z art.64§1kk . To oznacza, że nie jest sprawcą, który porządek prawny naruszył w sposób przypadkowy. Z informacji Krajowego Rejestru Karnego z dnia 11.06.2015r. załączonej do akt przedmiotowej sprawy wynika, że skazany uprzednio był już karany głównie za przestępstwa skierowane przeciwko mieniu, wyrokami Sądu Rejonowego w S. z w sprawach: VK 1633/98, VK 588/00, IIIK 334/00. Te ustalenia bezspornie potwierdzają, iż skazany nie jest sprawcą przypadkowym, wręcz przeciwnie osobą przejawiającą utrwalone skłonności do popełnienia czynów karalnych tego rodzaju. Wskazać trzeba, że w sprawie VK 1633/98 Sąd orzekający wymierzył skazanemu karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, której wykonanie następnie zarządzono postanowieniem Sądu z dnia 3.12.2003r. Podobnie w sprawie VK 483/00 Sądu Rejonowego w S. skazany nie wykonywał orzeczonej wobec niego kary ograniczenia wolności i zachodziła konieczność jej zamiany na zastępczą karę pozbawienia wolności. Jest więc bezspornym, że skazany jest sprawcą niestosującym się do nałożonych przez Sąd obowiązków. Taka postawa, nie daje gwarancji poprawnego zachowania skazanego w czasie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego i przestrzegania ustalonego przez Sąd harmonogramu. Skazanemu, który rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego pozostałej części kary, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawia dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego. Z opinii Dyrektora Zakładu Karnego w C. z dnia 9.07.2015r. wynika, że skazany nie był karany, ani nagradzany regulaminowo. Wprawdzie przebywa w jednostce penitencjarnej typu półotwartego, tym niemniej karę odbywa w systemie zwykłym. Oznacza to, że nie włączył się aktywnie w proces resocjalizacji. Uznać należy, że bierna postawa skazanego nie uzasadnia przyjęcia założenia, że w jego osobowości doszło do trwałej pozytywnej zmiany uzasadniającej przyjęcie, że w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego. Ponadto, skazany deklaruje przynależność do podkultury przestępczej tzw. grypsujących, co dowodzi utrzymywaniu przez niego silnych więzi emocjonalnych z osobami ze środowiska przestępczego także w czasie odbywania kary. Taką postawą, skazany narusza zakaz wynikający z treści art.116a pkt 1 kkw , iż osadzonemu nie wolno uczestniczyć bez zgody lub wiedzy przełożonego w tego typu strukturze nieformalnej. Sąd penitencjarny w pełni podziela stanowisko Sądu Apelacyjnego w Gdańsku zaprezentowane m.in. w postanowieniu z dnia 22.07.2007r. sygn. akt II AKzw 983/07 oraz z dnia 22.08.2007r. sygn. akt II AKzw 1080/07, iż przynależność do podkultury więziennej już z samego założenia sprzeciwia się regulaminowi odbywania kary pozbawienia wolności a tym samym nie pozwala uznać zachowania skazanego za pozytywne i prognozuje dalszy jego negatywny stosunek do obowiązującego porządku prawnego. W tej sytuacji, zdaniem Sądu mając na uwadze dotychczasowe zachowanie i postawę skazanego, jego ustaloną karalność, nieskuteczność stosowanych w przeszłości środków probacyjnych oraz brak aktywności w procesie resocjalizacji należy stwierdzić, iż dla osiągnięcia celów kary celowy jest dalszy pobyt skazanego w warunkach izolacji. Zważywszy na powyższe, wniosek obrońcy o udzielenie M. W. zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego należy uznać za niezasadny. Dlatego też, postanowiono jak wyżej.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę