II AKzw 839/21
Podsumowanie
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy postanowienie o odmowie udzielenia zezwolenia na odbycie reszty kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego z uwagi na brak przesłanek merytorycznych.
Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego A. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach, które odmówiło zezwolenia na odbycie reszty kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego (SDE). Sąd Apelacyjny uznał, że mimo spełnienia przesłanek formalnych, brak jest przesłanek merytorycznych do udzielenia zezwolenia, ponieważ skazany nie daje rękojmi poprawnego zachowania.
Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego A. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 25 marca 2021 r., sygn. akt VII Kow 479/21, o odmowie udzielenia zezwolenia na odbycie reszty kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego (SDE). Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając je za trafne. Sąd stwierdził, że mimo spełnienia przesłanek formalnych, brak jest przesłanek merytorycznych do udzielenia zezwolenia na odbycie kary w SDE. Skazany nie daje należytej rękojmi odbycia kary w tym trybie, co wynika z jego dotychczasowego lekceważącego stosunku do porządku prawnego, wielokrotnej karalności za podobne przestępstwa oraz niepowodzenia w wykorzystaniu wcześniejszych szans na odbycie kary w warunkach wolnościowych (warunkowe zwolnienie, zezwolenie na SDE). Sąd podkreślił, że system SDE wymaga samokontroli i samodyscypliny, których skazany nie wykazał. Okoliczności takie jak problem alkoholowy, brak sprecyzowanych planów zawodowych oraz wielokrotna karalność za to samo przestępstwo nie pozwalają na uznanie, że odbycie kary w SDE spełni jej cele, zwłaszcza że system ten jest przeznaczony dla sprawców incydentalnych. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i zwolnił skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skazany nie może zostać objęty systemem dozoru elektronicznego, ponieważ brak jest przesłanek merytorycznych, a jego dotychczasowe zachowanie świadczy o lekceważeniu porządku prawnego i zasad współżycia społecznego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że system dozoru elektronicznego wymaga samokontroli i samodyscypliny, których skazany nie wykazał. Jego historia karalności, niepowodzenia w odbywaniu kar w warunkach wolnościowych oraz problem alkoholowy wskazują, że nie daje on rękojmi poprawnego zachowania i nie można mu zaufać, że nie naruszy porządku prawnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. P. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k.w. art. 1 § 2
Kodeks karny wykonawczy
Pomocnicze
k.p.k. art. 618 § 1
Kodeks postępowania karnego
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 209 § 1a
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skazany nie daje rękojmi poprawnego zachowania w systemie dozoru elektronicznego z uwagi na jego dotychczasowy styl życia, lekceważenie porządku prawnego i zasady współżycia społecznego. Wielokrotna karalność skazanego i niepowodzenia w wykorzystaniu wcześniejszych szans na odbycie kary w warunkach wolnościowych. System dozoru elektronicznego wymaga samokontroli i samodyscypliny, których skazany nie wykazał. Skazany jest sprawcą opornym na działania readaptacyjno-społeczne.
Odrzucone argumenty
Argumentacja obrony odwołująca się do ustabilizowanego trybu życia skazanego (nie została uwzględniona).
Godne uwagi sformułowania
brak przesłanek merytorycznych do udzielenia A. P. zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego skazany nie daje należytej rękojmi odbycia orzeczonej kary we wnioskowanym trybie System dozoru elektronicznego wymusza bowiem na skazanym samokontrolę, samodyscyplinę i odpowiedzialność dotychczasowy sposób życia skazanego, w tym jego kilkukrotna karalność, wskazują na lekceważący stosunek do porządku prawnego oraz zasad współżycia społecznego sprawcą opornie poddającym się działaniom readaptacyjno-społecznym system ten został przewidziany dla sprawców incydentalnych, do których skazanego nie sposób zaliczyć
Skład orzekający
Marcin Ciepiela
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek merytorycznych do udzielenia zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego, zwłaszcza w kontekście recydywy i wcześniejszych niepowodzeń w resocjalizacji."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku skazanego z długą historią przestępstw i niepowodzeń w resocjalizacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sąd ocenia możliwość odbycia kary w systemie dozoru elektronicznego, biorąc pod uwagę przeszłość skazanego i jego zdolność do samokontroli. Jest to ciekawy przykład zastosowania przepisów wykonawczych do kary pozbawienia wolności.
“Dlaczego skazany z problemem alkoholowym i recydywą nie dostał szansy na dozór elektroniczny?”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II AKzw 839/21 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2021 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia SA Marcin Ciepiela Protokolant: Damian Skril przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Krzysztofa Urgacza po rozpoznaniu w sprawie A. P. ( P. ) skazanego za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 25 marca 2021 r., sygn. akt VII Kow 479/21, o odmowie udzielenia zezwolenia na odbycie reszty kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego postanawia 1. na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; 2. na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądzić od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Gliwicach) na rzecz adw. L. Z. – Kancelaria Adwokacka w Z. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23% podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu A. P. z urzędu; 3. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Zażalenie obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Za trafne należy uznać ustalenia faktyczne oraz prawne sądu I instancji prowadzące do konkluzji, że mimo spełnienia przesłanek formalnych, brak przesłanek merytorycznych do udzielenia A. P. zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego (SDE). Przeprowadzona przez Sąd Apelacyjny kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że Sąd Okręgowy słusznie uznał, iż skazany nie daje należytej rękojmi odbycia orzeczonej kary we wnioskowanym trybie. System dozoru elektronicznego wymusza bowiem na skazanym samokontrolę, samodyscyplinę i odpowiedzialność, tymczasem dotychczasowy sposób życia skazanego, w tym jego kilkukrotna karalność, wskazują na lekceważący stosunek do porządku prawnego oraz zasad współżycia społecznego. W tej sytuacji niczym nieuzasadnione byłoby pokładanie w skazanym zaufania, iż właściwie zachowa się na wolności, nie naruszając ponownie porządku prawnego, tym bardziej jeśli uwzględnić fakt, że uprzednio wymierzone kary nie powstrzymały go przed popełnieniem kolejnych przestępstw, a w celu odbycia aktualnie trwającej kary skazany został doprowadzony. Analiza dotychczasowego stylu życia skazanego w warunkach wolnościowych wskazuje, że jest on sprawcą opornie poddającym się działaniom readaptacyjno-społecznym. A. P. był wszak trzykrotnie karany, korzystał z możliwości odbycia kary w warunkach wolnościowych (udzielono mu warunkowego przedterminowego zwolnienia oraz zezwolenia na odbycie kary w ramach SDE), jednak szans tych nie wykorzystał, bowiem dwukrotnie zarządzano mu wykonanie kar pozbawienia wolności, a także uchylono zezwolenie na SDE. W tym stanie rzeczy argumentacja obrony odwołująca się do ustabilizowanego trybu życia nie mogła doprowadzić do zmiany zaskarżonego postanowienia. Okoliczności związane z sytuacją osobistą skazanego, brakiem sprecyzowanych planów co do zatrudnienia, problemem alkoholowym, jak również wielokrotną karalnością za tożsame przestępstwo nie dają podstaw do uznania, aby odbycie kary w SDE mogło spełnić jej cele, zwłaszcza, że system ten został przewidziany dla sprawców incydentalnych, do których skazanego nie sposób zaliczyć. Z powyższych względów zaskarżone postanowienie oceniono jako trafne, co zaowocowało orzeczeniem jak w punkcie 1 części dyspozytywnej. O zwrocie kosztów obrony z urzędu orzeczono jak w punkcie 2, na podstawie powołanych tam przepisów, obliczając wysokość stawki zgodnie z § 4 ust. 1 i 3 oraz § 19 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (jt. Dz.U.2019.18). Z kolei, w myśl norm zaprezentowanych w punkcie 3 części dyspozytywnej, mając na uwadze aktualną sytuację osobistą i majątkową skazanego, zwolniono go od wydatków postępowania odwoławczego. ZARZĄDZENIE 1. odpis postanowienia doręczyć skazanemu z pouczeniem o prawomocności, 2. akta zwrócić. Katowice, dnia 6 maja 2021 r.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę