II AKZW 439/13

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie rozpoznał zażalenie skazanego H.W. oraz jego obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 14 czerwca 2013 r., które odmówiło skazanemu udzielenia przerwy w wykonaniu kary 2 lat pozbawienia wolności. Obrońca zarzucił błędną wykładnię art. 153 § 2 k.k.w. i nie zastosowanie przepisów pozwalających na udzielenie przerwy z przyczyn zdrowotnych, gdy występują przypadki wymienione w art. 150 § 1 k.k.w. Skazany podniósł zarzuty naruszenia art. 8 § 2 ust. 2 k.k.w., art. 22 § 1 k.k.w. oraz art. 6 k.p.k. i Konstytucji RP. Sąd Apelacyjny uznał zażalenie za zasadne, stwierdzając rażącą obrazę przepisów art. 153a § 1 k.k.w. w zw. z art. 229 § 1 k.k.w. Wskazał, że prawo do obrony materialnej obejmuje m.in. udział w posiedzeniu sądu, a w przypadku wniosku o przerwę w karze, skazany ma prawo wziąć udział w posiedzeniu. Sąd Okręgowy naruszył to prawo, przeprowadzając posiedzenie w dniu 14 czerwca 2013 r. bez udziału skazanego i bez wydania zarządzenia o jego sprowadzeniu, mimo że obrońca z urzędu nie stawił się na poprzednim posiedzeniu odroczonym. Sąd Apelacyjny podkreślił, że prawo do udziału w posiedzeniu w przedmiocie przerwy w karze jest fundamentalne i musi być zapewnione, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający