II AKzw 407/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny utrzymał w mocy postanowienie Sądu Okręgowego o odwołaniu rat grzywny i skierowaniu jej do egzekucji komorniczej, uznając zażalenie skazanego za niezasadne.
Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie skazanego J.N. na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach dotyczące odwołania rat grzywny i skierowania jej do egzekucji komorniczej. Sąd Apelacyjny uznał argumenty zażalenia za nieprzekonywujące i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podkreślając, że grzywna jest dolegliwością, a sąd I instancji już wcześniej udzielił skazanemu możliwości spłaty w ratach.
Sąd Apelacyjny w Katowicach, rozpoznając zażalenie skazanego J.N. na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 7 lutego 2019 roku (sygn. akt XXI K 183/13), które dotyczyło odwołania rat grzywny i skierowania jej do egzekucji komorniczej, postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Sąd Apelacyjny w pełni podzielił argumentację Sądu Okręgowego, uznając ją za własną, a argumenty podniesione w zażaleniu uznał za całkowicie nieprzekonywujące i stanowiące jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu pierwszej instancji. Podkreślono, że grzywna z istoty rzeczy stanowi dolegliwość, a sąd pierwszej instancji, mając na uwadze sytuację skazanego, już wcześniej rozłożył grzywnę na raty postanowieniem z dnia 18 stycznia 2018 roku. W związku z powyższym, sąd odwoławczy orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia i zwolnieniu skazanego od kosztów postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zasadne.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał argumenty zażalenia za nieprzekonywujące i podzielił ustalenia sądu pierwszej instancji, podkreślając, że grzywna jest dolegliwością, a skazany miał już możliwość spłaty w ratach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. N. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokuratura Regionalna w Katowicach | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.
k.k.w. art. 1 § 2
Kodeks karny wykonawczy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Grzywna stanowi dolegliwość. Sąd I instancji już udzielił skazanemu możliwości spłaty w ratach. Argumenty zażalenia są nieprzekonywujące i stanowią polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji.
Godne uwagi sformułowania
grzywna z istoty rzeczy stanowi dolegliwość argumenty podniesione w zażaleniu jawią się jako całkowicie nieprzekonywujące
Skład orzekający
Piotr Filipiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad wykonywania grzywny i rozpatrywania zażaleń w tym zakresie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego i postanowienia sądu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to rutynowe postanowienie dotyczące wykonania kary grzywny, bez nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II AKzw 407/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2019 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Piotr Filipiak Protokolant: Agnieszka Bargieł przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Krzysztofa Urgacza po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. N. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 7 lutego 2019 roku, sygn. akt XXI K 183/13, kdł nr 533/2017, w przedmiocie odwołania rat grzywny i skierowania jej wykonania do egzekucji komorniczej na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. oraz art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny w pełni podziela, uznając za własną, szeroką argumentację powołaną przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, natomiast argumenty podniesione w zażaleniu jawią się jako całkowicie nieprzekonywujące, stanowiące wyłącznie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji. Skazany musi sobie uświadamiać, że grzywna z istoty rzeczy stanowi dolegliwość, zaś Sąd I instancji mając w polu widzenia jego sytuację, dał mu już uprzednio szansę, rozkładając grzywnę na raty postanowieniem z dnia 18.01.2018 roku. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej. Z/ odpis postanowienia doręczyć skazanemu z pouczeniem, że nie przysługuje na nie zażalenie, Katowice 16.04.2019r.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI