II AKzw 32/21

Sygn. akt II AKzw 32/21 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2021 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Mirosław Ziaja Protokolant: Damian Krzywda przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Katarzyny Wychowałek-Szczygieł po rozpoznaniu w sprawie A. C. skazanego za przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i z art. 278 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 18 grudnia 2020 roku, sygn. akt VIII Kow 3689/20 w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 15 § 1 k.k.w. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie wykonawcze w przedmiocie udzielenia skazanemu A. C. zezwolenia na odbywanie w systemie dozoru elektronicznego kary 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej w pkt. 4 wyroku łącznego Sądu Rejonowego Łódź - Śródmieście w Łodzi z 27 lutego 2015 roku sygn. akt V K 112/15, za przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i art. 278 § 1 k.k. UZASADNIENIE Nie wdając się w merytoryczną ocenę wniesionego w sprawie zażalenia, postępowanie w przedmiocie udzielenia skazanemu A. C. zezwolenia na odbywanie w systemie dozoru elektronicznego kar pozbawienia wolności należało umorzyć. W pierwszej kolejności podkreślić trzeba, że wbrew stanowisku wyrażonemu w zaskarżonym postanowieniu skazany nie spełnia przesłanki formalnej do udzielenia mu zezwolenia na odbywanie kary poza zakładem karnym w SDE, o której jest mowa w art. 43 la § 6 w zw. z § 1 k.k.w. Stosownie do treści tego przepisu, sąd penitencjarny może udzielić wspomnianego zezwolenia, o ile kary pozbawienia wolności nie podlegające łączeniu, które skazany ma odbywać kolejno, nie przekraczają jednego roku i sześciu miesięcy. Tymczasem z analizy akt niniejszej sprawy wynika, co zresztą wskazał sąd I instancji, że A. C. od dnia 13 lipca 2012 roku nieprzerwanie przebywa w zakładzie karnym i tak od 13 lipca 2012 roku do 9 stycznia 2014 roku odbywał karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego Łódź - Śródmieście w Łodzi sygn. akt XVIII K 679/09, a następnie od 9 stycznia 2014 roku do 30 sierpnia 2018 do odbywał karę 5 lat pozbawienia wolności orzeczoną w pkt. 3 wyroku łącznego Sądu Rejonowego Łódź - Śródmieście w Łodzi sygn. akt V K 112/15, zaś od 30 sierpnia 2018 roku do 14 sierpnia 2020 roku karę 2 lat pozbawienia wolności orzeczoną w pkt. 2 tego wyroku łącznego. Natomiast bezpośrednio po zakończeniu tych kar, tj. dnia 14 sierpnia 2020 roku skazany rozpoczął odbywanie kary, która była objęta przedmiotowym wnioskiem, tj. kary orzeczonej w punkcie 4 wskazanego wyroku łącznego. W tym miejscu podkreślić trzeba, że o zaistnieniu przesłanki formalnej z art. 43 la § 6 k.k.w. nie decyduje suma kar, jaka pozostała do odbycia w momencie orzekania w tym przedmiocie, lecz suma kar, jakie skazany kolejno w sposób nieprzerwany odbywał. Pogląd ten jest dominujący w orzecznictwie ( zob. m.in. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II AKzw 783/12, Legalis nr 577104, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II AKzw 84/14, Legalis nr 993414, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt II AKzw 1720/13, Legalis nr 848025 ) i aprobuje go również Sąd Apelacyjny w niniejszym składzie. Natomiast argumentacja w tym zakresie przedstawiona przez obrońcę skazanego we wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie wykonawcze nie zasługuje na uwzględnienie. Powołane tam bowiem judykaty, a to Sądu Apelacyjnego w Szczecinie sygn. akt II AKzw 783/12 oraz Sądu Apelacyjnego w Katowicach sygn. akt II AKzw 246/17, czy Sądu Apelacyjnego w Krakowie sygn. akt II AKzw 972/18, dotyczą zgoła odmiennego stanu faktycznego niż zaistniały w tej sprawie. Poruszają one wprawdzie kwestię kar, które należy brać pod uwagę przy orzekaniu w przedmiocie wniosku o SDE, jednak wyłącznie w kontekście problemu skrócenia kary na podstawie art. 75 § 3a k.k. , czy też odroczenia wykonania kary i warunkowego przedterminowego zwolnienia. Z żadnego z powołanych orzeczeń nie sposób natomiast wyprowadzić wniosku, że w przypadku gdy skazany odbywa jedną karę pozbawienia wolności przekraczającą wymiar wskazany w art. 43 la § 1 pkt 1 k.k.w. , bądź kolejno kilka niepodlegających łączeniu kar pozbawienia wolności (jak w przedmiotowej sprawie), to z chwilą, gdy do odbycia pozostanie kara bądź kary w wymiarze nieprzekraczającym 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności, spełniony zostaje warunek przewidziany w art. 43 la § 1 pkt 1 zd. 1 k.k.w. W przepisie art. 43 la § 6 k.k.w . chodzi bowiem o sumę orzeczonych kar pozbawienia wolnosci, a nie o wymiar kary pozostałej do odbycia w czasie orzekania . Odmienny pogląd prowadziłby do poddawania dozorowi elektronicznemu nawet skazanych na 25 lat pozbawienia wolności, gdy pozostanie im odpowiednio krótki czas do odbycia całej kary, to zaś nie byłoby rozsądne ( zob. postanowienie SA w Krakowie z 17.10.2013 r., II AKzw 1167/13, KZS 2013/11, poz. 72 ). Udzielenie zezwolenia jest niedopuszczalne, gdy po odbyciu jednej lub kilku kar pozostaje do wykonania kara, której wymiar nie przekracza roku.” Postanowienie SA w Krakowie z 9.05.2012 r., II AKzw 390/12, KZS 2012, nr 5, poz. 57. W tym stanie rzeczy, wymiar orzeczonych kar jakie skazany kolejno odbywa przekracza jeden rok i sześć miesięcy co w konsekwencji zamyka drogę do dalszego badania sprawy, pod kątem zaistnienia przesłanek merytorycznych udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Dlatego też postępowanie wykonawcze w przedmiocie udzielenia A. C. zezwolenia na wykonywanie kary w tym systemie jest niedopuszczalne i podlega umorzeniu na mocy art. 15 § 1 k.k.w. W związku z powyższym orzeczono, jak w części dyspozytywnej. ZARZĄDZENIE - o treści postanowienia poinformować skazanego, - zwrócić akta sprawy. Katowice, dnia 23 lutego 2021 r.