II AKzw 2971/22

Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego D. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w Sosnowcu, które umorzyło postępowanie wykonawcze w sprawie wniosku o udzielenie skazanemu zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego (SDE). Sąd Okręgowy uzasadnił swoją decyzję tym, że skazany nie spełnia wymogów formalnych, gdyż suma wymierzonych mu kar pozbawienia wolności, które mają być odbywane kolejno, przekracza 1 rok i 6 miesięcy. Obrońca zarzucił obrazę prawa materialnego i błąd w ustaleniach faktycznych, wnosząc o zmianę postanowienia i zezwolenie na odbycie kary w SDE. Sąd Apelacyjny uznał zażalenie za bezzasadne. Stwierdził, że Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, iż skazany nie spełnia wymogów formalnych, ponieważ suma kar pozbawienia wolności, w tym kary zastępczej, przekracza dopuszczalny limit 1 roku i 6 miesięcy. Sąd odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 43 la § 6 kkw, przesłanki udzielenia zezwolenia stosuje się odpowiednio do skazanych, którym wymierzono dwie lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia wolności, które mają być odbywane kolejno, pod warunkiem, że ich suma nie przekracza 1 roku i 6 miesięcy. W analizowanej sprawie suma trzech kar pozbawienia wolności (1 roku i 2 miesięcy, 6 miesięcy oraz 48 dni kary zastępczej) ewidentnie przekroczyła ten limit. Sąd Apelacyjny odwołał się do orzecznictwa, zgodnie z którym suma kar, a nie tylko kary pozostałe do odbycia, decyduje o możliwości udzielenia zezwolenia na SDE. Sąd odwoławczy skorygował jedynie sposób rozstrzygnięcia, wskazując, że w przypadku niespełnienia przesłanki formalnej, sąd powinien wydać postanowienie o odmowie udzielenia zgody, a nie umorzyć postępowanie. Jednakże, aby nie pogorszyć sytuacji skazanego, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy, jednocześnie zwalniając skazanego od kosztów postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający