II AKZW 2843/13

Sygn. akt III Kow.420/16wz POSTANOWIENIE o warunkowym przedterminowym zwolnieniu Dnia 31.05.2016r. Sąd Okręgowy w S. Wydział III Penitencjarny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Witold Galewski Protokolant st. sekr. sądowy Katarzyna Kołpacka przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. del. do Prokuratury Okręgowej w S. – Anny Janas po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym w S. – Oddział Zewnętrzny w U. wniosku Dyrektora z dnia 31.03.2016r. postanowił: I. na zasadzie art. 77§1kk , art. 78§1kk , art. 79§1kk oraz art. 161§1 kkw warunkowo zwolnić z dniem 31.05.2016r. skaz. T. N. s. T. i K. z d. F. , ur. dnia (...) w T. , skazanego prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w S. z dnia 31.03.2014r., sygn. akt IIK 164/13 za czyn z art.209§1kk , na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; Sądu Rejonowego w T. z dnia 11.02.2011r., sygn. akt IIK 910/10 za czyn z art. 297§1kk , na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 12.10.2016r. II. na zasadzie art. 80§1kk , wyznaczyć warunkowo zwolnionemu okres próby do dnia 31.05.2018r. III. na zasadzie art. 159kkw w okresie próby oddać warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora sądowego; IV. na zasadzie art.169§3kkw , art. 159kkw w związku z art. 72§1kk pkt 1,3,4,5,7 nałożyć w okresie próby na warunkowo zwolnionego obowiązki: informowania kuratora o przebiegu okresu próby i miejsca stałego pobytu oraz niezmieniania miejsca stałego pobytu t.j. P. , ul. (...) bez zgody Sądu Penitencjarnego, wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci, wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, powstrzymywania się od przebywania w środowisku przestępczym; V. zwolnić skazanego od kosztów sądowych i obciążyć nimi Skarb Państwa, UZASADNIENIE Dyrektor Aresztu Śledczego w S. złożył do Sądu wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie T. N. , wskazując na ustaloną wobec skazanego pozytywną prognozę kryminologiczno-społeczną. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 77§1kk wynika, że Sąd może warunkowo zwolnić skazanego z odbycia reszty kary pozbawienia wolności pod warunkiem stwierdzenia przesłanek wymienionych w tym przepisie. Nadto, na podstawie stwierdzonych przesłanek Sąd musi nabrać przekonania o zaistnieniu co do skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Przy ustalaniu prognozy kryminologiczno-społecznej Sąd musi mieć na uwadze wskazane w art.77§1kk właściwości i warunki osobiste skazanego. Jest oczywiste że chcąc należycie ocenić, we wskazanym kontekście właściwości i warunki osobiste skazanego, konieczne jest odwołanie się do dowodu zawierającego stosowne informacje. Z wywiadu środowiskowego kuratora z dnia 11.10.2015r. wynika, że skazany nie ma żadnej rodziny za wyjątkiem przyrodniego brata który deklaruje mu pomoc po wyjściu na wolność. Powyższe potwierdza także wywiad od policji, w którym ustalono że skazany był wielokrotnie notowany i poszukiwany przez policję. Z wywiadu kuratora z dnia 8.03.2016r. wynika, że brat skazanego przyjmie go do swojego domu. Skazany będąc na przepustkach zachowywał się poprawnie. Skazany ma możliwość podjęcia pracy zarobkowej. Sporządzona w dniu 11.05.2016r. przez psychologa więziennego opinia wskazuje na wysokie prawdopodobieństwom iż skazany na wolności będzie przestrzegał zasad porządku prawnego oraz nie będzie przejawiał zachowań agresywnych. Zatem, właściwości i warunki osobiste skazanego przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Zachowanie skazanego w podczas odbywania kary pozbawienia wolności nie może być pominięte przy rozpoznawaniu wniosku o udzielenie warunkowego zwolnienia. Ocena postawy w warunkach izolacji jest ważna dla określenia prognozy kryminologicznej, bowiem pozwala na ustalenie czy wobec skazanego pod wpływem procesu resocjalizacji stwierdzić można ewolucję społecznie pożądanej postawy. Z wniosku Administracji AŚ S. wynika, że skazany, w czasie odbywania kary pozbawienia wolności 17-krotnie został nagrodzony regulaminowo, nie był karany dyscyplinarnie. Skazany, od 7.12.2015r. jest także objęty zatrudnieniem społecznym poza obrębem jednostki, w M. O. S. w U. . Kontakt zewnętrzny w formie rozmów telefonicznych oraz widzeń utrzymuje z bratem i kuzynką. Do popełnionych przestępstwa prezentuje krytyczny stosunek. Postawa skazanego dowodzi tego, że podczas pobytu w warunkach izolacji nie zachowywał się biernie tj. jedynie dostosował się do wymogów wynikających z regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności oraz porządku dnia co jest obowiązkiem każdego skazanego. Wskazano, że skazany od 4.11.2015r. korzysta z zezwoleń na czasowe opuszczenie zakładu karnego, które wykorzystuje zgodnie z przeznaczeniem i z których powraca w terminie i bez zastrzeżeń. Poprawne zachowanie skazanego na wolności, bez nadzoru ze strony funkcjonariuszy SW potwierdzają wywiady od kuratora sądowego i policji. To oznacza, że skazany spełnił wymogi wynikające z utrwalonego orzecznictwa, co do sprawdzenia zachowania podczas krótkich okresów pobytu na wolności. ( vide : postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku : z dnia 7.01.2014r sygn. II AKzw 2843/13, z dnia 10.02.2014r. sygn. AKzw 137/14, z dnia 10.02.2014r. sygn. II AKzw 138/14, z dnia 17.02.2014r. sygn. II K AKzw. 196/14, z dnia 6.10.2014r. sygn. II AKzw 1947/14, z dnia 23.12.2014r. sygn. II AKzw 2550/14, z dnia 29.12.2014r. sygn. II AKzw 2617/14, z dnia 13.01.2015r. sygn. II AKzw 2691/14, z dnia 13.01.2015r. sygn. 2691/14, z dnia 9.03.2015r. sygn. II AKzw 407/15, z dnia 24.03.2015r. sygn. II AKzw 551/15 oraz z dnia 14.04.2015r. sygn. II AKzw 723/15). Wobec przełożonych prezentuje właściwą postawę, jest regulaminowy. Ze współosadzonymi układa zgodne i bezkonfliktowe relacje. Skazany, karę odbywa w jednostce penitencjarnej typu półotwartego, w systemie programowanego oddziaływania. Na bieżąco realizuje zadania wynikające z indywidualnego programu oddziaływań. Zatem, skazany spełnił wymogi wynikające z utrwalonego orzecznictwa w zakresie szczególnego zaangażowania w proces resocjalizacji. W postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2010 r. Sądu Apelacyjnego w Lublinie w sprawie II AKzw 672/10 wskazano że „od osadzonego ubiegającego się o udzielenie warunkowego zwolnienia oczekiwać należy szczególnego zaangażowania i aktywności w kierunku zmiany osobowości i dotychczasowego trybu życia. Jedną z form dążenia do dokonania tego rodzaju zmian jest odbywanie kary w systemie programowego oddziaływania. Skazany odbywający karę w takim systemie ma bowiem możliwość dokonania wglądu w dotychczasowe postępowanie i jego przeanalizowanie”. (podobnie vide: postanowienia z dnia 8.10.20104r. Sądu Apelacyjnego w Gdańsku sygn. II AKzw 1948/14r., z dnia 13.01.2015r. Sądu Apelacyjnego w Gdańsku sygn. 2691/14. oraz z dnia 14.04.2015r. Sądu Apelacyjnego w Gdańsku sygn. II AKzw 722/15). Przechodząc do okoliczności popełnienia przez skazanego przestępstwa podnieść należy, że o tyle mają one znaczenie dla negatywnej prognozy, a w konsekwencji i dla negatywnej decyzji w przedmiocie warunkowego zwolnienia, o ile wskazują na takie cechy skazanego, które mogą być przyczyną popełnienia przez niego kolejnego przestępstwa ( vide : postanowienia z dnia 21.10.2004r. S.A. we Wrocławiu sygn. II AKzw 709/04, z dnia 14.01.2014r. Sądu Apelacyjnego w Gdańsku sygn. II AKzw 2908/13 oraz z dnia 20.01.2014r. Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w II AKzw. 38/14 ). Z załączonych do akt osobowych odpisów wyroków wynika, że skazany dopuścił się popełnienia przestępstw z art.209§1kk , art.278§1kk , art.297§1kk . Wskazać trzeba, że stopień społecznej szkodliwości przypisanych czynów nie jest szczególnie wysoki, a orzeczone kary oscylują wokół dolnego ustawowego zagrożenia. Sąd penitencjarny nie może pominąć tego, że w świetle art.77§1kk okoliczności czynu stanowią jedynie jedną z okoliczności jakie należy mieć na uwadze przy ustalaniu prognozy kryminologiczno–społecznej. Nadto, okoliczności czynu muszą być ocenianie w kontekście tego, czy istnieje uzasadnione przekonanie że skazany może popełnić ponownie przestępstwo. W ocenie Sądu penitencjarnego ustalona postawa skazanego, w tym jego zaangażowanie w proces resocjalizacji uzasadnia przypuszczenie, że skazany nie wejdzie ponownie w konflikt z prawem. W tym miejscu należy się odwołać do postanowienia z dnia 2.06.2014r. w Sądu Apelacyjnego w Gdańsku sprawie II AKzw 1046/14 w którym stwierdzono, że „Sąd Apelacyjny hołduje tymczasem zapatrywaniu, w myśl którego w miarę upływu czasu oraz osiąganych przez skazanego postępów resocjalizacyjnych tracą na znaczeniu okoliczności popełnionych przez niego przestępstw oraz negatywne aspekty jego funkcjonowania na wolności. Nie może być tak, że elementy te – bez względu na postawę i zachowanie skazanego w toku odbywania kary – będą stanowiły trwałą negatywna przesłankę warunkowego przedterminowego zwolnienia”. Nadto, Sąd penitencjarny w pełni podziela pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w sprawie sygn. II AKzw 447/07, że „warunkowo przedterminowo zwolniony z reszty kary może być sprawca każdego przestępstwa, jeśli poprawił się na tyle, że można ufać, iż więcej przestępstwa nie popełni, bo żadne przestępstwo i żaden sprawca nie jest wykluczony od takiego zwolnienia. Ustawodawca żadnych przestępstw nie wykluczył od zwolnienia, a jedynie limitował niektóre sytuacje”. Wskazać także należy, że obowiązujące przepisy nie pozbawiają skazanych prawa do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie, niezależnie od typu ani rodzaju popełnionego przestępstwa. Warunkiem zastosowania tego dobrodziejstwa jest jedynie ustalenie istnienia pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej, przy kreśleniu której sąd penitencjarny bierze pod uwagę m.in. także zachowanie w czasie całego pobytu w zakładzie karnym. (vide: postanowienie z dnia 2.10.2006r. S.A. w Lubinie sygn. II AKzw 768/06 ). We wniosku Dyrektora Aresztu Śledczego w S. wskazano, że skazany 1/2 kary pozbawienia wolności odbył do dnia 17.12.2015r. Zatem, okres dotychczas odbytej kary zaspokaja społeczne poczucie sprawiedliwości. Spełnia także cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec skazanego oraz cele ogólnoprewencyjne. Dodać trzeba, że fakt iż skazany dopuścił się popełnienia ustalonego przestępstwa nie może powodować wręcz niejako automatycznego pozbawiania jego prawa do weryfikacji nagannej postawy, aktywnego włączenia się w proces resocjalizacji i skutecznego ubiegania się o uzyskanie warunkowego zwolnienia. Dalszy pobyt w warunkach izolacji, przy tak zaawansowanym procesie resocjalizacji stanowiłby jedynie nadmierną odpłatę za popełnione przestępstwo, czego przepis art.77§1kk nie przewiduje. Omówione ustalenia dowodzą i potwierdzają to, że proces resocjalizacji skazanego mimo odbycia jedynie części orzeczonej kary może być kontynuowany w warunkach wolnościowych. Koniec kary przypadający na dzień 12.10.2016r. nie jest zbyt odległy, lecz na tyle wystarczający, aby skłonić skazanego do przestrzegania zasad porządku prawnego. Wskazać trzeba, że skazany odbywa karę po raz pierwszy i nie jest recydywistą penitencjarnym. Zatem, okoliczności popełnionego przestępstwa w powiązaniu z ustalonymi właściwościami osobistymi skazanego, ustalonym procesem resocjalizacji nie dają podstawy do przyjęcia że skazany jest zdeprawowany w stopniu uzasadniającym zastosowanie wobec niego długotrwałego procesu resocjalizacji, w rozmiarze przekraczającym dotychczasowy okres odbytej kary pozbawienia wolności. ( vide : postanowienie z dnia 23.07.2013r. Sąd Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie II AKzw 1546/13 ). Stąd też, właściwości i warunki osobiste skazanego w świetle okoliczności popełnionego przestępstwa, a także wdrożonego wobec niego procesu resocjalizacji dają podstawę do uznania, że skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni kolejnego przestępstwa. Kontrolę nad postawą skazanego sprawować będzie kurator sądowy, który w każdej chwili ma możliwość złożenia wniosku o odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia gdyby już wówczas warunkowo zwolniony zaczął zachowywać się nagannie. W tej sytuacji więc, uznając wniosek Dyrektora Aresztu Śledczego w S. o udzielenie T. N. warunkowego przedterminowego zwolnienia za zasadny, postanowiono jak na wstępie. Na podstawie art. 626§1 kpk w zw. z art. 624§1 kpk w zw. z art. 1§2kkw z uwagi na trudną sytuację materialną i brak dochodów skazanego zwolniono od zapłaty kosztów sądowych, którymi obciążono Skarb Państwa. Przewodniczący – Sędzia