II AKzw 1504/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny uchylił postanowienie Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w zakresie wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie, uznając, że skazany spełnia warunek formalny rocznego pobytu na przerwie w karze.
Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego M. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach, które odmówiło udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia i przerwy w karze. Sąd Apelacyjny uznał, że skazany spełnia formalny warunek rocznego pobytu na przerwie w karze, mimo odmiennej oceny Sądu Okręgowego, który błędnie obliczył ten okres. W związku z tym, zaskarżone postanowienie zostało uchylone, a sprawa w zakresie wniosku o warunkowe zwolnienie przekazana do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny w Katowicach, rozpoznając zażalenie obrońcy skazanego M. G., uchylił postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach dotyczące wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Kluczowym elementem rozstrzygnięcia była kwestia obliczenia okresu, w którym skazany przebywał na przerwie w karze. Sąd Okręgowy błędnie uznał, że okres od 30 maja 2019 roku do 29 maja 2020 roku nie stanowi pełnego roku, wymaganego przez art. 155 § 1 k.k.w. Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że rok 2020 był rokiem przestępnym, a okres ten wynosił 366 dni. Ponadto, sąd wskazał, że sposób obliczania terminu przerwy w karze, zgodnie z art. 123 § 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., nie miał zastosowania, ponieważ Sąd Okręgowy udzielił przerwy do konkretnego dnia (29 maja 2020 roku), a nie na określony czas w miesiącach. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny uznał, że skazany spełnia formalne warunki do ubiegania się o warunkowe zwolnienie i przekazał sprawę do merytorycznego rozpoznania przez Sąd Okręgowy. Wniosek o jednodniową przerwę w karze został uznany za bezprzedmiotowy, gdyż jego celem było jedynie spełnienie warunku formalnego, który został już osiągnięty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, okres 366 dni, obejmujący rok przestępny, jest równoznaczny z rocznym okresem wymaganym przez prawo.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy błędnie obliczył okres przerwy w karze. Rok 2020 był rokiem przestępnym, co oznaczało 366 dni przerwy, a nie rok kalendarzowy w potocznym rozumieniu. Ponadto, sposób udzielenia przerwy do konkretnego dnia, a nie na okres miesięczny, wyłączał zastosowanie specyficznych przepisów o liczeniu terminów w miesiącach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
obrońca skazanego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. G. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokuratura Okręgowa w Katowicach | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (5)
Główne
k.k.w. art. 155 § § 1
Kodeks karny wykonawczy
Okres pobytu na przerwie w karze, obejmujący rok przestępny (366 dni), jest równoznaczny z rocznym okresem wymaganym do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie.
Pomocnicze
k.p.k. art. 123 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k.w. art. 1 § § 2
Kodeks karny wykonawczy
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 178a § § 4
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Okres przerwy w karze od 30 maja 2019 roku do 29 maja 2020 roku wynosi 366 dni, co spełnia wymóg rocznego okresu. Sposób udzielenia przerwy do konkretnego dnia wyłącza zastosowanie przepisów o liczeniu terminów w miesiącach.
Godne uwagi sformułowania
skazany M. G. spełnia bowiem warunki formalne do ubiegania się o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia w trybie art. 155 kkw okres czasu pomiędzy 30 maja 2019 roku a 29 maja 2020 roku wynosi 366 dni wniosek ten stał się bezprzedmiotowy, gdyż jak wyżej wykazano, skazany już na chwilę obecną warunek ten spełnia
Skład orzekający
Piotr Filipiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obliczania okresu przerwy w karze w kontekście warunkowego przedterminowego zwolnienia, zwłaszcza w latach przestępnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obliczenia okresu przerwy w karze i wniosku o jednodniową przerwę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem karnym wykonawczym ze względu na praktyczne aspekty obliczania terminów i warunków formalnych do warunkowego zwolnienia.
“Czy rok przerwy w karze to zawsze 365 dni? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II AKzw 1504/20 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2020 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia SA Piotr Filipiak Protokolant: Damian Skril przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Katowicach del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach Jolanty Tałaj po rozpoznaniu w sprawie M. G. skazanego za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 27 lipca 2020 roku, sygn. akt VII Kow 2396/20,o umorzeniu postępowania w przedmiocie wniosku obrońcy skazanego o udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia oraz nie uwzględnieniu wniosku o udzielenie skazanemu przerwy w karze na 1 dzień na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę w zakresie wniosku obrońcy skazanego M. G. o udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia w trybie art. 155 kkw , przekazać Sądowi Okręgowemu w Gliwicach do merytorycznego rozpoznania. UZASADNIENIE Zażalenie obrońcy skazanego okazało się o tyle skuteczne, że przeprowadzona w wyniku jego wniesienia kontrola odwoławcza zaskarżonego postanowienia, musiała skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy do merytorycznego rozpoznania. W ocenie Sądu Apelacyjnego, wbrew stanowisku zaprezentowanemu w zaskarżonym postanowieniu, skazany M. G. spełnia bowiem warunki formalne do ubiegania się o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia w trybie art. 155 § 1 k.k.w. Sąd I instancji błędnie bowiem uznał, że okres, w którym skazany przebywał na przerwie w karze, tj. od 30 maja 2019 roku do 29 maja 2020 roku, nie może zostać uznany za 1 rok, jak wymaga tego powołany przepis. Zauważyć bowiem trzeba, że z uwagi na fakt, iż rok 2020 jest rokiem przestępnym, okres czasu pomiędzy 30 maja 2019 roku a 29 maja 2020 roku wynosi 366 dni. Zauważyć trzeba, że ustalenie w przedmiotowej sprawie długości okresu przerwy w karze z powołaniem na dyspozycję art. 123 § 2 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw , byłoby uzasadnione wówczas, gdyby Sąd I instancji oznaczył w miesiącach okres na który udzielił skazanemu dalszej przerwy, tj. udzielił dalszej przerwy na okres 6 miesięcy. Początek przerwy jest bowiem liczony od momentu zwolnienia skazanego z jednostki penitencjarnej. Skoro zatem pierwsza przerwa została skazanemu udzielona na 6 miesięcy, to jej koniec przypadał na dzień 30 listopada 2019 roku. Jeżeliby zatem przerwy udzielono na kolejne 6 miesięcy, to rzeczywiście oznaczałoby to, że udzielono jej do dnia 30.05.2020 roku i dopiero z tym dniem można by uznać, że oskarżony przebywał na przerwie jeden rok. Tak się jednak nie stało, albowiem Sąd Okręgowy w Gliwicach postanowieniem z dnia 25 listopada 2019 roku, sygn. akt VII Kow 5067/19, udzielił skazanemu przerwy do konkretnego dnia, tj. do dnia 29 maja 2020 roku, co powoduje, że sposób obliczania terminu w sposób wskazany w art. 123 § 2 kkw w zw. z art. 1 § 2 kkw , nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie. W konsekwencji długość okresu czasu, przez jaki skazany przebywał na przerwie należy obliczyć jako sumę dni kalendarzowych, która wynosi 366 dni. W tych warunkach, Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie w całości, stając jednak jednocześnie na stanowisku, iż przedmiotem merytorycznego rozpoznania w postępowaniu ponownym winien być wyłącznie złożony przez obrońcę wniosek o udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia we wnioskowanym trybie, albowiem nie ulega wątpliwości, że - skądinąd słusznie zdyskredytowany przez Sąd I instancji - wniosek o udzielenie skazanemu przerwy w wymiarze 1 dnia, podyktowany był wyłącznie dążeniem do stworzenia takiego stanu, w którym skazany bez wątpliwości spełniałby omawiany warunek formalny, a zatem wniosek ten stał się bezprzedmiotowy, gdyż jak wyżej wykazano, skazany już na chwilę obecną warunek ten spełnia. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej. ZARZĄDZENIE - o treści postanowienia powiadomić skazanego (z pouczeniem o prawomocności) i obrońcę, - akta zwrócić. Katowice, dnia 6 października 2020 roku
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI