II AKz 989/22

Sąd Apelacyjny w KatowicachKatowice2022-09-27
SAOSKarnepostępowanie karneŚredniaapelacyjny
zażalenielist żelaznyprawomocnośćpostępowanie karnesąd apelacyjnysąd okręgowyobrońcapodejrzany

Podsumowanie

Sąd Apelacyjny w Katowicach pozostawił bez rozpoznania zażalenie obrońcy podejrzanego na postanowienie o odmowie wydania listu żelaznego, ponieważ sprawa była już prawomocnie zakończona.

Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie obrońcy podejrzanego P. W. na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach odmawiające wydania listu żelaznego. Sąd Apelacyjny stwierdził, że w momencie wpływu zażalenia obrońcy B. C., sprawa była już prawomocnie zakończona postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2022 roku (sygn. akt II AKz 930/22), które utrzymało w mocy zaskarżone orzeczenie. Zgodnie z dominującym poglądem orzeczniczym, niedopuszczalne jest rozpoznanie kolejnego środka odwoławczego, gdy orzeczenie sądu pierwszej instancji już się uprawomocniło. W związku z tym, zażalenie zostało pozostawione bez rozpoznania.

Sąd Apelacyjny w Katowicach, II Wydział Karny, rozpoznał zażalenie obrońcy podejrzanego P. W., adwokata B. C., na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 19 lipca 2022 roku (sygn. akt XVI Kp 446/22), które odmówiło wydania podejrzanemu listu żelaznego. Sąd Apelacyjny zauważył, że wcześniej, postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2022 roku (sygn. akt II AKz 930/22), Sąd Apelacyjny rozpoznał zażalenia innych obrońców i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego. W dniu 9 sierpnia 2022 roku wpłynęło kolejne zażalenie, tym razem od adwokata B. C. Sąd Apelacyjny stwierdził, że mimo formalnej poprawności zażalenia, w momencie jego wpływu sprawa była już prawomocnie zakończona. Zgodnie z art. 437 § 1 k.p.k. oraz utrwalonym orzecznictwem (np. uchwała SN z dnia 21 października 2003 roku, sygn. akt I KZP 31/03), sąd odwoławczy rozpoznaje zaskarżone orzeczenie, a nie środek odwoławczy. Skoro zaskarżone postanowienie uprawomocniło się na skutek rozpoznania wcześniejszych zażaleń, a tym samym wyczerpany został tok instancyjny, kolejne zażalenie musiało zostać pozostawione bez rozpoznania na podstawie art. 430 § 1 k.p.k.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd odwoławczy nie może rozpoznać zażalenia, jeśli zaskarżone orzeczenie już się uprawomocniło.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy rozpoznaje zaskarżone orzeczenie, a nie środek odwoławczy. Jeśli orzeczenie stało się prawomocne, tok instancyjny został wyczerpany, co uniemożliwia rozpoznanie kolejnego zażalenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawić zażalenie bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
P. W.osoba_fizycznapodejrzany
adw. B. C.inneobrońca podejrzanego
adw. M. B.inneobrońca podejrzanego
adw. K. D.inneobrońca podejrzanego
Prokuratura Regionalna w Katowicachorgan_państwowyprokurator

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 430 § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie zostało wniesione po uprawomocnieniu się zaskarżonego postanowienia. Rozpoznanie kolejnego zażalenia byłoby niedopuszczalne w świetle przepisów k.p.k. i orzecznictwa.

Godne uwagi sformułowania

w momencie jego wpływu do tut. Sądu Apelacyjnego, w sprawie istniało już prawomocne orzeczenie niedopuszczalne jest rozpoznanie zażalenia, wniesionego przez obrońcę podejrzanego na postanowienie sądu pierwszej instancji, które już się uprawomocniło sąd odwoławczy rozpoznając złożone zażalenie, dokonuje badania zaskarżonego orzeczenia, a nie wywiedzionego środka odwoławczego

Skład orzekający

Mirosław Ziaja

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących rozpoznawania zażaleń w sytuacji, gdy orzeczenie sądu pierwszej instancji stało się już prawomocne."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji procesowych w postępowaniu karnym, gdzie wniesiono kolejne zażalenie po uprawomocnieniu się orzeczenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej, która jest ważna dla prawników procesowych, ale może być mniej interesująca dla szerszej publiczności ze względu na brak nietypowych faktów czy rozstrzygnięć merytorycznych.

Kiedy zażalenie staje się bezprzedmiotowe? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II AKz 989/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2022 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Mirosław Ziaja Protokolant: Magdalena Golyszny przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Dariusza Wiory po rozpoznaniu w sprawie P. W. zażalenia obrońcy podejrzanego adw. B. C. na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 19 lipca 2022 roku, sygn. akt: XVI Kp 446/22 w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. postanawia zażalenie obrońcy podejrzanego P. W. – adw. B. C. pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 lipca 2022 roku, sygn. akt XVI Kp 446/22, Sąd Okręgowy w Katowicach odmówił wydania podejrzanemu P. W. listu żelaznego. Sąd Apelacyjny w Katowicach, rozpoznając zażalenia obrońców podejrzanego adw. M. B. i adw. K. D. , postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2022 roku, sygn. akt II AKz 930/22, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. W dniu 9 sierpnia 2022 roku do Sądu Apelacyjnego w Katowicach wpłynęło zażalenie obrońcy podejrzanego P. W. - adw. B. C. na wskazane wyżej postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 19 lipca 2022 roku, sygn. akt XVI Kp 446/22. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie obrońcy podejrzanego – adw. B. C. należało pozostawić bez rozpoznania. Na wstępie należy podkreślić, że jakkolwiek opisane wyżej zażalenie obrońcy podejrzanego, zostało wniesione poprawnie i odpowiadało warunkom formalnym, to w momencie jego wpływu do tut. Sądu Apelacyjnego, w sprawie istniało już prawomocne orzeczenie, wydane w sprawie pod sygn. akt II AKz 930/22. Taki stan rzeczy wyklucza możliwość rozpoznania wniesionego w sprawie kolejnego środka odwoławczego, pomimo przysługującego obrońcy uprawnienia do wykonywania czynności procesowych. Podkreślić należy, że w orzecznictwie dominuje pogląd, iż niedopuszczalne jest rozpoznanie zażalenia, wniesionego przez obrońcę podejrzanego na postanowienie sądu pierwszej instancji, które już się uprawomocniło na skutek rozpoznania zażalenia innego obrońcy lub podejrzanego (vide uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2003 roku, sygn. akt I KZP 31/03, OSNKW 2003/11-12/95). Stwierdzić bowiem należy, że w myśl przepisu art. 437 § 1 k.p.k. sąd odwoławczy rozpoznając złożone zażalenie, dokonuje badania zaskarżonego orzeczenia, a nie wywiedzionego środka odwoławczego. Dlatego też, skoro zaskarżone postanowienie stało się prawomocne na skutek rozpoznania przez Sąd Apelacyjny uprzednio wywiedzionych przez innych obrońców zażaleń, a tym samym wyczerpany został tok instancyjny, to wniesione przez obrońcę kolejne zażalenie, zgodnie z dyspozycją art. 430 § 1 k.p.k. należało pozostawić bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. ZARZĄDZENIE - odpis postanowienia doręczyć podejrzanemu z pouczeniem o możliwości zażalenia oraz obrońcy adw. B. C. - kalendarz 7 dni. Katowice, dnia 27 września 2022 roku.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę